Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΓΙΑ... ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΝ «ΑΝΤΙΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ» ΘΕΟΔΩΡΟ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ!


Με την αντιστροφή του ηττοπαθούς κλίματος που σηματοδότησαν οι τεράστιες πολεμικές επιτυχίες με την ανάκτηση της Τρίπολης, τη συντριβή του Δράμαλη στα Δερβενάκια κλπ, οι πρώην προύχοντες κοτζαμπάσηδες και νυν πολιτικοί άρχισαν να υποσκάπτουν το γόητρο , τη ραγδαία αυξανόμενη φήμη που δημιουργούσε πλέον ο Γέρος, ο οποίος με τη απροσπέλαστη προσωπικότητα του, άρχισε να γίνεται το σύμβολο στις καρδιές και τραγούδι στα χείλη των σκλαβωμένων Ελλήνων. Ο Κολοκοτρώνης ήταν πλέον επικίνδυνος.

Οι... 

διαθέσεις των κυβερνώντων δεν άρχισαν να φανούν. Αρχικά η δολοφονία του πρωτότοκου υιού του Πάνου Κολοκοτρώνη (Νοέμβριος 1824), κατόπιν υποκίνησης του τότε πολιτικού κατεστημένου, ο οποίος με περιγραφές της εποχής προοριζόταν ως διάδοχος του πατέρα του, καθώς κατείχε λαμπρή παιδεία αλλά και διακρίσεις στα πεδία των μαχών, κλόνισε το Γέρο. Κατόπιν, η αναίτια σύλληψη του Κολοκοτρώνη (1825) χωρίς να τηρηθεί κανενός είδους δικονομική διαδικασία (κατηγορητήριο-δίκη-καταδίκη) και η φυλάκιση του στην Ι.Μ. Προφήτη Ηλία στην Ύδρα, την ίδια στιγμή που ο Αιγύπτιος Ιμπραήμ έκανε απόβαση στη Μεθώνη με περίπου 100.000 στρατό, έπληξε τον Αγώνα στην πιο κρίσιμη καμπή του. Τραγική ειρωνία ελληνικής προέλευσης.Διατάχθηκε η αποφυλάκισή του, μερικές μέρες μετά τη μάχη στο Μανιάκι (19 Μαίου 1825)

Η ίδια επαίσχυντη κατάσταση επαναλήφθηκε το Σεπτέμβριο του 1833, που βρήκε τον Κολοκοτρώνη, τον Δημήτριο Πλαπούτα και άλλους 21 στρατιωτικούς, στα μπουντρούμια του Παλαμηδίου (Ιτς Καλέ) , στους οποίους μάλιστα αν και έπρεπε να του γνωστοποιηθούν οι κατηγορίες συλλήψεως του, αυτό έγινε τρεις (3) μήνες αργότερα.

Τυχάρπαστοι δυτικοί τυχοδιώκτες, αποτυχημένοι πολιτικά στις χώρες τους, μέλη της επιβληθείσας Αντιβασιλείας, (Άρμανσμπεργκ, Μάουερ, Έιντεκ, Άμπελ, Κράινερ) υποβοηθούμενοι από γραικύλους αυλοκόλακες, που πάντοτε περίσσευαν στην πορεία της Ελληνικής Ιστορίας, (Κωλέττης, Μαυροκορδάτος κ.α.) αλληλοϋπονομευόμενοι μεταξύ τους ως προς την αύξηση της επιρροής για λογαριασμό του καθενός στα ελληνικά τεκταινόμενα, αποφάσισαν να επιβάλλουν δικαιοσύνη στους αλληλοσπαρασσόμενους Έλληνες και να διδάξουν δήθεν <<πολιτισμό>> Ο Μάουρερ κηρύσσει στρατιωτικό νόμο σε όλη τη χώρα, με αφορμή, τη μη καταβολή φόρων από τους κατοίκους της Τήνου, διατάσσοντας τον Άγγλο Μάσον να συλλάβει τον Κολοκοτρώνη, τον Πλαπούτα και άλλους αγωνιστές, με την κατηγορία <<της εσχάτης προδοσίας>>.Με το υπ΄αριθμ. 1841 (Απρίλιος 1834) κατηγορητήριο, ο Κολοκοτρώνης και ο Πλαπούτας παραπέμπονται στο Κακουργιοδικείο Ναυπλίου, ενώ σχετικά με το θόρυβο που δημιούργησε η φυλάκιση των δύο μορφών του Αγώνα, ο τότε υπουργός Εσωτερικών Κωλέττης, είχε πει χαρακτηριστικά: Αν τον σκότωναν (ενν.τον Κολοκοτρώνη) στην Ύδρα (ενν. στην αρχική του φυλάκιση  στην Ύδρα, το 1825), δε θα τον είχαμε να μας τα κάνει αυτά σήμερα.