(έναρξη: Σάββατο, 27 Οκτωβρίου)
του ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΦΑ
Η συμπλήρωση 100 χρόνων από την απελευθέρωση του 1912 όφειλε να αποτελέσει ένα μείζον γεγονός για την πιερική μας αυτογνωσία. Η έγκαιρη οργάνωση αυτού του γεγονότος θα μπορούσε να βάλει μερικά λιθαράκια ουσιαστικής γνώσης και ιστορικής πατριδογνωσίας.
Δυστυχώς, η παταγώδης έλλειψη φαντασίας, εμπιστοσύνης στις ντόπιες δυνάμεις αλλά και απλής όρεξης για δουλειά εκ μέρους του Δήμου Κατερίνης (ΟΠΠΑΠ) οδηγούν την πόλη και τον πολιτισμό της σε επίπεδα συνοικιακού συλλόγου (για να καταλάβετε τι εννοώ κοιτάξτε τις δραστηριότητες, τα συνέδρια, τις πρωτοβουλίες και τα εκπαιδευτικά προγράμματα που εκπονήθηκαν από όμορους δήμους μακεδονικών πόλεων).
Μικρές ανάσες στην αβουλία των δημοτικών πολιτευτών παρέχει η ιδιωτική πρωτοβουλία ομάδων ή συλλόγων: η Εστία Πιερίδων Μουσών για παράδειγμα οργανώνει με τις δικές της αποκλειστικά δυνάμεις, επιστημονικές και οργανωτικές, τριήμερο συνέδριο για την ιστορία της Πιερίας τον Νοέμβριο (2-4) ενώ οι φίλοι του θεάτρου Πήγασος ο οποίος φέτος γιορτάζει τα τριάντα του χρόνια ανεβάζουν Λόρκα.
Το Θέατρο Πήγασος πρωτοξεκίνησε με τη μορφή του θεατρικού σχήματος «Καλλιτεχνικό Εργαστήρι» στα τέλη του 1980 και αποτελούν το μακροβιότερο θεατρικό σχήμα στην Πιερία.—του μοναδικού θεάτρου που λειτουργεί ανελλιπώς τις τελευταίες τρεις δεκαετίες στην Κατερίνη. Στα χρόνια αυτά η θεατρική ομάδα του Πήγασου έχει παρουσιάσει πάνω από 65 θεατρικά έργα ελλήνων και ξένων συγγραφέων (Άντον Τσέχωφ, Ζαν Ανούϊγ, Ντάριο Φο, Ίρβινγκ Σόου, Πάβελ Κόχουτ, Π. Μάτεσι, Μ. Ευθυμιάδη, Κ. Μουρσελά, Δ. Ψαθά, Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Αισχύλου κλπ).
Ωστόσο η ομαδική και συνεργατική δουλειά δεν σταματά εδώ: με συμπαραστάτη τον χαρισματικό ηθοποιό του Κάρολου Κουν και του Θεάτρου Τέχνης, τον Γιώργο Χανδόλια η φετινή σεζόν ξεκινά με ένα εξόχως ποιητικό λαϊκό σύνολο τριών κειμένων του Λόρκα (Οι Φασουλήδες του Κατσιπόρα, Ματωμένος Γάμος και Γέρμα) αποτίοντας φόρο τιμής στον σπουδαίο Ισπανό ποιητή και θεατρικό συγγραφέα Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, θύμα του φρανκικού φασισμού και προσωπικότητα ιδιαιτέρως αγαπητή στο κοινό της χώρας μας.
Ο Λόρκα, παρόλο που δεν πήρε ποτέ ενεργό μέρος στην πολιτική, ήταν γνωστό το πάθος του για την ελευθερία, ήταν για τους δεξιούς κομμουνιστής, εχθρός της Εκκλησίας και ομοφυλόφιλος. Λόγοι ικανοί για να τον καταστήσουν ένοχο στα μάτια της τοπικής φασιστικής οργάνωσης των οπαδών του Φράνκο. Όταν ξέσπασε ο εμφύλιος, ο Λόρκα γυρνάει στη Γρανάδα, μέρος που ελέγχουν οι ακροδεξιοί στασιαστές. Κάνει το λάθος να κυκλοφορεί ελεύθερα. Οι φαλαγγίτες αρχίζουν να τον ενοχλούν στο σπίτι του. Ο ποιητής, νιώθοντας πως κινδυνεύει, βρήκε καταφύγιο στο σπίτι ενός φίλου του που ήταν μέλος της τοπικής φασιστικής επιτροπής, πιστεύοντας πως δεν θα υποπτεύονταν αυτή την κρυψώνα. Υπολόγισε λάθος. Παρά τις προσπάθειες του φίλου του, συνελήφθη και εκτελέστηκε λίγες μέρες αργότερα, στις 18 Αυγούστου στο χωριό Βίθναρ.
