ΠΕΡΙ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΤΗΣ «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ»

ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Μέλος του ΚΚΕ της Κ.Ο. Πιερίας

Σε εκδήλωση της ναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» για την νεολαία, που πραγματοποιήθηκε στο Γουδί στο «Άλσος Στρατού», το Σάββατο 20 Οκτωβρίου ο γραμματέας του ναζιστικού αυτού συρφετού μέσα σε παραλήρημα είπε ότι μπορεί να χαιρετάμε που και που ναζιστικά δείχνοντας σηκωμένο το δεξί του χέρι με τις παλάμες τεντωμένες αλλά είπε αυτά τα χέρια, είναι καθαρά, δεν είναι βρώμικα, δεν έκλεψαν.

Η αναφορά αυτή αποτελεί άλλο ένα λαϊκίστικο, δημαγωγικό επιχείρημα και συνάμα πιασάρικο, που είχε ιδιαίτερη προβολή από τα αστικά ΜΜΕ. Είναι επιχείρημα που στο άκουσμα του μπορεί να γοητεύει, αλλά είναι επιχείρημα απολιτικό, αποπροσανατολιστικό και παραπλανητικό που βγάζει λάδι το σύστημα, τα πολιτικά υποκείμενα που το διαχειριστήκαν, δηλαδή τα αστικά κόμματα και κυρίως το σύστημα της δικομματικής εναλλαγής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Το επιχείρημα ότι φταίνε οι κλέφτες(που εννοείται ότι πρέπει να τιμωρηθούν και να πάνε εκεί που πρέπει) για την εξαθλίωση της εργατικής-λαϊκής οικογένειας θέλει να απευθυνθεί κυρίως σε ανώριμες λαϊκές δυνάμεις και κυρίως στη νεολαία. Το σύνθημα «κλέφτες» ήτανε το βασικό σύνθημα στο λεγόμενο κίνημα της πλατείας (αλήθεια τι έγινε αυτό το κίνημα;) όπως και το σύνθημα «να καεί να καεί το μπου**** η Βουλή» όπου στο όνομα του «ακομμάτιστου» βρήκαν έδαφος να προωθηθούν οι πιο αντιδραστικές απόψεις όπως αυτές της ναζιστικής οργάνωσης «Χρυσής Αυγής». Για αυτό είχαμε και τον χωρισμό της πλατείας σε πάνω και κάτω μέρος όπου δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, άλλον αριστερίστικων οργανώσεων, αλλά και της «Χρυσής Αυγής» στο όνομα του «ακομμάτιστου» χειραγωγούσαν την δικαιολογημένη αγανάκτηση, οργή και θυμό του κόσμου, την καναλιζάραν στα πλαίσια του συστήματος και ταυτόχρονα εξαπατούσαν το λαό προωθώντας την γραμμή της ενσωμάτωσης και διαχείρισης, μιας γραμμής ανώδυνη για το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα.

Ότι η οικονομική κρίση είναι απόρροια των κλεφτών, των λαμογιών, όλων των πολιτικών είναι κάτι που βολεύει. Αφού τσουβαλιάζει τους πάντες και τα πάντα κάτι που συμφέρει το σύστημα στην δεδομένη στιγμή, γιατί τα παραδοσιακά υποστυλώματα του τα αστικά κόμματα, έχουν απαξιωθεί από το σύνολο του κόσμου και στο φόβο ριζοσπαστικοποίησης του λαού που θα αμφισβητήσει το σύστημα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και την εξουσία των μονοπωλίων γενικεύουν ότι για την κατάσταση φταίνε όλα τα κόμματα, όλοι οι πολιτικοί. Ο στόχος είναι ένας: να μην συναντηθεί ο λαός με το οργανωμένο αγωνιστικό ταξικό κίνημα, με το ΚΚΕ που δείχνει τον δρόμο της λαϊκής χειραφέτησης από την αστική ιδεολογία και πολιτική, γιατί το ΚΚΕ έχει πραγματική εναλλακτική πρόταση εξουσίας σε αντιδιαστολή με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Είναι πρόταση αγώνα, πρόταση ταξικής σύγκρουσης, ρήξης και ανατροπής και όχι διαχείρισης ενός συστήματος που είναι ιστορικά ξεπερασμένο και σαπίζει.
Η «Χρυσή Αυγή» αποτελεί από τα πιο σκληρά αναχώματα του κυρίαρχου συστήματος, με θύλακες μέσα στην αστυνομία, στο στρατό, με διασυνδέσεις σε κρατικούς και παρακρατικούς «οργανισμούς». Βρίσκεται πλάι στη μεγαλοεργοδοσία, στο μεγάλο κεφάλαιο, στους καπιταλιστές, που όχι μόνο τους κάνει πλάτες επιτιθέμενη στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ή απαξιώνοντας όλους τους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, αλλά τους τάζει και φθηνό εργατικό δυναμικό(όπως προβλέπουν η πολιτική του μνημονίου-κεφαλαίου, τρόικα, ΕΕ, ΔΝΤ) αρκεί οι εργοδότες να διώξουν τους ξένους εργάτες από τις επιχειρήσεις τους.

Η ναζιστική αυτή συμμορία, αξιοποιείται σήμερα από το ίδιο το σύστημα, για να ανακόψει κάθε τάση ριζοσπαστικοποίησης του εργατικού - λαϊκού κόσμου, να προβοκάρει εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, να χτυπήσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα και ιδιαίτερα το ταξικό κίνημα που συσπειρώνεται μέσα από τις γραμμές του Π.Α.ΜΕ. Αποτελεί φορέας της ναζιστικής ιδεολογίας, του εθνικοσοσιαλισμού, κάτι που επιμελώς το αποκρύβει από το λαό για να πετύχει τους ιδιοτελείς σκοπούς για τους οποίους διατάχτηκε από το σύστημα.

Η «Χρυσή Αυγή» είναι τέκνο του συστήματος. Το σύστημα θέλει να σώσει, την καπιταλιστική οργάνωση της οικονομίας, που βρίσκεται σε σήψη και παρακμή, που είναι ιστορικά ξεπερασμένο. Η κρίση δεν είναι γενική και αόριστη, είναι κρίση του καπιταλισμού. Αποτελεί ανίατη ασθένεια αυτού του συστήματος, που γεννάται από τις ίδιες τις νομοτέλειές του. Είναι κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων και υπερπαραγωγής προϊόντων, η οποία προήλθε μετά από μια μεγάλη περίοδο κερδοφορίας των μονοπωλιακών καπιταλιστικών ομίλων που συσσωρεύτηκε ο πλούτος σε λιγότερα χέρια, κάτι που όξυνε τον ανταγωνισμό μεταξύ τους, αφού δεν μπορούσαν να βάλουν στην αγορά ξανά τα κεφάλαια που συσσωρευόταν για να ξαναβγάλουν κέρδη. Αυτό δημιούργησε την καπιταλιστική οικονομική κρίση σε συνάρτηση με το ότι νέες καπιταλιστικές δυνάμεις όπως η Κίνα, η Ινδία, η Βραζιλία μπήκαν στην κούρσα των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών από καλύτερες προϋποθέσεις, αφού εκεί η εργατική δύναμη είναι πιο φθηνή και εκμεταλλεύσιμη. Αυτή η οικονομική ανάλυση, που πατάει σε αντικειμενική βάση και απαιτεί γνώσεις των νομοτελειών του συστήματος, είναι βασικό να κατανοηθεί από ευρύτερες εργατικές - λαϊκές δυνάμεις, ώστε ο εργαζόμενος λαός να προσανατολίσει σωστά τον αγώνα του σε σχέση με το ποιον θα αμφισβητήσει ταξικά, και τι προοπτική πρέπει να ανοίξει, για την άσκηση φιλολαϊκής πολιτικής.

Η έξοδος από την οικονομική κρίση ή θα είναι προς όφελος του κεφαλαίου ή θα είναι φιλολαϊκή. Ουδέτερη δεν μπορεί να είναι, γιατί στην οικονομία και στην κοινωνία υπάρχουν διαμετρικά αντίθετα ταξικά συμφέροντα. Οι πολιτικές του μνημονίου-κεφαλαίου, της τρόικα, υπηρετούν τη γραμμή υπεράσπισης των κερδών της κεφαλαιοκρατίας μέσα από το κυριολεκτικό τσάκισμα εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Από αυτή τη σκοπιά πρέπει να αμφισβητηθεί στο σύνολό της η στρατηγική της ευρωενωσιακής πολιτικής, η στρατηγική του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Η «Χρυσή Αυγή» αυτό το σάπιο σύστημα υπηρετεί, δηλαδή τη διάσωση των κερδών των καπιταλιστών. Αυτό διαφαίνεται και από το οικονομικό της πρόγραμμα, θέσεις που βρίσκονται και στα προγράμματα άλλων κομμάτων και «αριστερής» απόχρωσης. Θέσεις που κάνουν λόγο για την ανασυγκρότηση της εθνικής βάσης της οικονομίας, που την προσεγγίζει εσκεμμένα αταξικά, υιοθετώντας τη γραμμή της ταξικής συνεργασίας, δηλαδή ότι οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι, εργάτες και αφεντικά είναι συνεργάτες και όχι ταξικοί αντίπαλοι. Σκοπός βέβαια η υποταγή του εργαζόμενου λαού στις ανάγκες του κεφαλαίου. Αυτά τα αντιδραστικά, αντιλαϊκά, αντεργατικά συμφέροντα υπηρετούν τα χέρια της «Χρυσής Αυγής» .

Ο λαός δεν πρέπει να τσιμπήσει από τις λαϊκίστικες και δημαγωγικές φωνασκίες της «Χρυσής Αυγής». Η στημένη παρέμβασή της μέσω των ΜΜΕ, γίνεται με επιτελικό σχέδιο για να αποπροσανατολίσει, να παραπλανήσει εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις. Ο λαός τώρα να οργανωθεί στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα χωριά στις συνοικίες, όπου με όρους κοινωνικής συμμαχίας και μετώπου να παλέψει τώρα να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Ο αγώνας πρέπει να έχει πολιτικά χαρακτηριστικά και να κινείται σε αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση για να ανοίγει την προοπτική μιας κοινωνίας αποδεσμευμένης από τα δεσμά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, της κεφαλαιοκρατικής κυριαρχίας. Αυτός ο αγώνας είναι ο αγώνας της ανατροπής, που θα κάνει τον εργαζόμενο λαό ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής και θα διαφεντεύει προς όφελος όλης της κοινωνίας τον πλούτο που παράγει. Αυτή τη προοπτική πολεμούν με λύσσα όλες οι αστικές και μικροαστικές δυνάμεις και οι λυσσασμένες εφεδρείες τους, οι σύγχρονοι μελανοχίτες-χρυσαυγήτες.

Καμία αναμονή - καμία ολιγωρία, η συγκέντρωση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων σε ένα κοινό μέτωπο δράσης και αγώνα επείγει που στο πέρασμα του δεν θα σαρώσει μόνο τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά και θα χαράξει προοπτική με στόχο την εργατική - λαϊκή εξουσία. Προοπτική ρεαλιστική για τα λαϊκά συμφέροντα, ιστορική επιταγή για την κοινωνική προκοπή. Σε αυτόν τον αγώνα η ισχυροποίηση του ΚΚΕ σε όλα τα επίπεδα είναι επιβεβλημένη και αναγκαία.

ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Μέλος του ΚΚΕ της Κ.Ο. Πιερίας