Ομολογώ ότι έχω
ακούσει ουκ ολίγες φορές την πρωινή εκπομπή του Γιώργου Τράγκα στο
ραδιόφωνο του REAL και δεν θα κρύψω ότι πολλές φορές γέλασα, συμφώνησα ή
απλά πέρασα ευχάριστα την ώρα μου σε μια απολαυστική -είναι αλήθεια-
εκπομπή.Όμως από το σημείο αυτό μέχρι το ζοφερό σήμερα για τα
εκατομμύρια των συμπολιτών μας υπάρχει μια μεγάλη απόσταση. Ο Τράγκας
λέει και λέει κάθε μέρα για τους γερμαναράδες, το Δ’ Ράιχ, την γκιόσα
του Βερολίνου και άλλα πολλά στο μοτίβο πάντα της εθνικής προδοσίας και
του ξεπουλήματος της χώρας.Η δεύτερη βασική και μόνιμη αφήγηση από τον
Τράγκα είναι οι αναφορές στο κράτος των Αθηνών, την βαρονία και τους
διαπλεκόμενους εκπροσώπους της οι οποίοι είναι πολιτικοί, δημοσιογράφοι
και επιχειρηματίες.Το θέμα είναι ότι ο Τράγκας έχει ένα μικρόφωνο
δυνατό, μια πολύ καλά οργανωμένη και ελκυστική εκπομπή και οδηγεί τον
κόσμο στο πουθενά!
Στην Ελλάδα των
δανεικών και της πλαστής ευημερίας την οποία και ο ίδιος στηλιτεύει ήταν
καβάλα στο άλογο με τις εφημερίδες του να έχουν μεγάλη ροή κρατικής
διαφήμισης και τον ίδιο να ορίζει τους κανόνες λειτουργίας έξω από κάθε
εργασιακή λογική.
Γιατί
θα ήθελα να αναφέρω και περίπτωση συναδέλφου ο οποίος αφού δούλεψε για
αρκετούς μήνες χωρίς να πληρωθεί ποτέ σε εφημερίδα του Τράγκα έφτασε στα
δικαστήρια για να πάρει τα δεδουλευμένα του. Εκεί βέβαια –τι έκπληξη- η
απόφαση ήταν υπέρ του εργοδότη και όχι του εργαζομένου! Μάλιστα δεν
είναι τυχαίο ότι άλλος δικαστής που είδε στην συνέχεια την απόφαση δεν
μπορούσε να εξηγήσει πως έγινε κάτι τέτοιο…Τελικά αν οι Έλληνες θέλουν
το παραμύθι τους καλό είναι να το επιλέγουν συνειδητά, γιατί με τα
παραμύθια πάντα θα υπάρχει μια Μέρκελ να αποφασίζει για εμάς χωρίς εμάς.
Δεν μπορεί να έρθει η καλύτερη ημέρα από τους ανθρώπους που έφεραν το
σκοτάδι. Απλά δεν μπορεί το ίδιο κατεστημένο που μας έφερε ως εδώ να μας
οδηγήσει σε κάτι καλύτερο. Απλά δεν γίνεται…
ΥΓ. Αυτά τα περί λίστα «Τραγκάρντ» που λέει ο ίδιος φυσικά θα καταλήξουν μέσα από τα δικά του λεγόμενα να είναι υπέρ του. Τα λεφτά του άλλωστε είτε εδώ είτε αλλού δικά του είναι ας τα κάνει ότι θέλει. Το χρήμα ως γνωστό δεν έχει πατρίδα…
