Ξαφνικά ορφανέψαμε
Έτσι απλά, ο αγαπημένος μας πατέρας Αθανάσιος πέταξε ψηλά, ψηλά στον ουρανό, στο επουράνιο θυσιαστήριο, σε Αυτόν που τόσο αγαπούσε, στον Χριστό μας.
Σεβασμιώτατε,
σεβαστοί πατέρες και αδερφοί, επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω μερικές από
τις τελευταίες του ημέρες. Τελευταία φορά λειτούργησε στον Ναό μας
ακριβώς πρίν 2 εβδομάδες. Την Τρίτη 20 Νοεμβρίου. Μετά την λειτουργία
μας είπε: πηγαίνω Θεσσαλονίκη για εξετάσεις. Το ίδιο βράδυ μας ενημέρωσε
ότι τον κράτησαν στο Νοσοκομείο. Τις επόμενες ημέρες και μέχρι να βγεί
το Σάββατο 24/11 έπαιρνε τηλέφωνο και ρωτούσε πώς πήγε η λειτουργία,
διαβάστηκαν όλα τα ονόματα του Σαρανταλείτουργου; Νοσηλευόταν και η
αγωνία του ήταν για το εάν διαβάστηκαν τα ονόματα.
Τέσσερεις
ημέρες πρίν την κοίμηση του τον επισκεφθήκαμε στο Νοσοκομείο. Μας έδωσε
ευλογία να του βγάλουμε φωτογραφία και όταν τον ρωτήσαμε τι να λέμε σε
αυτούς που μας ρωτούν για την υγεία σου; Χαμογέλασε με αυτό το
ανεπανάληπτο γλυκύ του χαμόγελο που και τώρα είναι αποτυπωμένο στο
πρόσωπο του και είπε « Να προσεύχεστε» Αυτή
είναι η παρακαταθήκη του και ξέραμε ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά που
τον βλέπαμε. Την Κυριακή το απόγευμα 2 Δεκεμβρίου μία ημέρα πρίν την
κοίμηση του, στον Ναό της Αγίας Ειρήνης στην Χράνη έγινε παράκληση από
Ενορίτες του της Τραπεζούντας και του Τιμίου Σταυρού Κατερίνης. Γέμισε η
εκκλησία από ψυχές προσευχόμενες. Ο αγαπητός μας π.Σεβαστιανός ευχήθηκε
να δώσει ο Θεός το καλύτερο για τον π.Αθάνασιο. Και αυτό έγινε. Είναι
μαζί με τον Κύριο που τόσο πολύ αγάπησε και υπηρέτησε μέχρι το τέλος.
Το
Σάββατο 7 Ιουλίου του 2012 ξεκίνησε Σαρανταλείτουργο. Τελείωνε στις
07:00 το πρωί. Όσοι ευλογημένοι Χριστιανοί παρευρέθηκαν σε αυτές τις
μυσταγωγικές θείες λειτουργίες, θα τις θυμόμαστε για πάντα. Σε ερώτηση
γιατί το ξεκίνησε καλοκαιριάτικα (το τελείωσε τον Δεκαπενταύγουστο του
2012) ήταν και πάλι προφητικός «Ίσως να είναι το τελευταίο μου Σαρανταλείτουργο». Και
έτσι έγινε. Αυτό που ξεκίνησε για τα Χριστούγεννα δεν πρόλαβε να το
τελειώσει. Το συνεχίζει όμως στο επουράνιο θυσιαστήριο. Πολυσέβαστε
πατέρα Αθάνασιε συνέχισε να μας μνημονεύεις έτι περισσότερο. Ήταν μαζί
μας 8 χρόνια. Πατέρας και στοργικός αδερφός. Από το 2004 που ορίστηκε
Πρόεδρος της Ερανικής Επιτροπής από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ.
Αγαθόνικο μέσα σε μόλις 3 χρόνια ολοκλήρωσε τον κάτω Ναό της Υπαπαντής
και τον Σεπτέμβριο του 2007 είχαμε τον Ναό μας
Σεβασμιώτατε,
σεβαστοί πατέρες και αδερφοί, δεν θέλω να σας κουράσω περισσότερο, όλοι
μας και ο καθένας χωριστά γνωρίζουμε τι άγγελο έστειλε κοντά μας ο
καλός Θεός. Ποτέ δεν βαρυγκόμησε, δεν κατέκρινε, δεν γκρίνιαξε. Πάντα με
το χαμογέλο και την καλωσύνη του υποδεχόταν τους πάντες. Ποτέ δεν είπε
όχι. Πάντα ευγενής και αρχοντικός, Αξιοπρεπής, Οργανωτικός και
αποτελεσματικός. Από το πρωί ως το μεσημέρι ήταν στο σχολείο, μετά
ερχόταν να επιβλέψει τα έργα και τους εργάτες στην ανέγερση του Ναού,
μετά εσπερινός ή παράκληση και στην συνέχεια μέχρι αργά το βράδυ να
εξομολογήσει να πάει σε ευχέλαια Αγιασμούς κ.λ.π. Αντιμετώπισε την
ασθένεια του με θάρρος και καρτερία και υπόδειγμα απαράμιλλο. Μας αφήνει
τώρα ορφανούς, μας έχει δείξει όμως και τον δρόμο τον οποίο πρέπει ο
καθένας μας να ακολουθήσει.
π.Αθανάσιε Καλό Παράδεισο. Μνήσθητη και ημών των αμαρτωλών.
Εκ μέρους της Ερανικής Επιτροπής του Τιμίου Σταυρού Κατερίνης
Κωνσταντίνος Κορομπίλης
