Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013

7 ενστάσεις για τη νεανική επιχειρηματικότητα


     Τις θέσεις της για τη νεανική επιχειρηματικότητα αλλά και τις ενστάσεις της για τα προγράμματα απασχόλησης που πρόσφατα ανακοινώθηκαν για τους νέους διατυπώνει με ανακοίνωσή της η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου. Σύμφωνα με την ΕΣΕΕ, αποτελεί αρνητικό ρεκόρ για την ελληνική οικονομική ιστορία αλλά και για την ευρωζώνη το ποσοστό των ανέργων στο 26,8%, καθώς και το γεγονός ότι 6 στους 10 νέους είναι σήμερα άνεργοι.
 
Γι' αυτό, οι εκπρόσωποι του ελληνικού εμπορίου πιστεύουν ότι υπάρχουν επτά σημεία τα οποία θα πρέπει να επανεξεταστούν προσεκτικά και να ενταχθούν στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την απασχόληση των νέων, ώστε να ενισχυθεί άμεσα η νεανική επιχειρηματικότητα:
1. Δεν υπάρχει κεντρική κατεύθυνση για τους νέους, είτε από το εκπαιδευτικό σύστημα είτε από το Δημόσιο, ώστε να εμπλακούν σε μία εξελιγμένη επιχειρηματική κίνηση, με όσο το δυνατόν μειωμένο ρίσκο. Θα πρέπει, επομένως, να ενισχυθεί η επιχειρηματική εκπαίδευση είτε με την εισαγωγή ενός μαθήματος Επιχειρηματικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, είτε με την κατάρτιση αντίστοιχων προγραμμάτων Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Τα νέα παιδιά, εάν δεν προέρχονται από μία επιχειρηματική οικογένεια, έχουν μία αρκετά μεσολαβημένη και πολλές φορές στρεβλή εικόνα για τις προϋποθέσεις και τις αναγκαιότητες της επιχειρηματικής δραστηριοποίησης.
2. Δεν υπάρχει κατάρτιση για τους σύγχρονους χρηματοδοτικούς θεσμούς (factoring, leasing, franchising κ.λπ.). Για το franchising δεν υπάρχει καν νομικό πλαίσιο, οπότε οι συμβάσεις καταλήγουν σε αυθαιρεσίες. Αυτό περιλαμβάνει τον εξορθολογισμό του νομικού πλαισίου και αντίστοιχη ενημέρωση των υποψήφιων επιχειρηματιών. Επιπλέον, θα πρέπει να προωθηθούν ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία για τους νέους επιχειρηματίες.
3. Θα έπρεπε να υπάρχει ειδικό προνομιακό καθεστώς, φορολογικό και ασφαλιστικό, ελκυστικό για τους νέους επιχειρηματίες. Δεν μπορούμε να έχουμε τις ίδιες αναμονές από έναν έμπειρο επιχειρηματία και από ένα νέο παιδί που ξεκινά τώρα τη δραστηριότητά του.
4. Δεν υπάρχουν εξειδικευμένα προγράμματα ενσωμάτωσης των νέων επιχειρηματιών στο περιβάλλον της αγοράς.
5. Θα χρησίμευε ο εντοπισμός τομέων της αγοράς με ελλείψεις και αυξημένη ζήτηση, ώστε να διευκολύνονται οι νέοι επιχειρηματίες στις επιλογές τους με το μικρότερο δυνατό ρίσκο. Αυτό θα έπρεπε να είναι βασική μέριμνα σε οποιοδήποτε αναπτυξιακό σχέδιο προτείνεται και προωθείται.
6. Είναι μεγάλο το κόστος μεταβίβασης επιχειρήσεων και η κληρονομική διαδοχή τους. Δεδομένου ότι η κρίση μπορεί να στρέψει πολλούς νέους στο να αναλάβουν την επιχείρηση των συνταξιούχων γονέων, είναι σαφές ότι η διευκόλυνση στη μεταβίβαση θα πρέπει να είναι μία αυτονόητη ρύθμιση.
7. Γραφειοκρατία και δαιδαλώδες φορολογικό περιβάλλον, που κάνει τα λάθη και τις οικονομικές επιβαρύνσεις αναπόφευκτα. Ο νέος επιχειρηματίας δεν έχει την εμπειρία ούτε την τεχνογνωσία να διαχειριστεί τον όγκο της γραφειοκρατίας που υπάρχει με την πολυνομία που κυριαρχεί στο ελληνικό θεσμικό σύστημα. Γι’ αυτόν το λόγο, είτε υποπίπτει σε λάθη, τα οποία επιφέρουν πρόστιμα, είτε καταφεύγει σε νομικές διαδικασίες οι οποίες τον επιβαρύνουν περαιτέρω.
Επίσης, η ΕΣΕΕ διαπιστώνει ότι «για άλλη μια φορά στο Πρόγραμμα ''Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας νέων ανέργων έως 29 ετών'', με ωφελούμενους 45.000 νέους και προϋπολογισμό 174,9 εκατ. ευρώ, λάμπει διά της απουσίας του και πάλι το εμπόριο και όλες οι εμπορικές επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, παρά το γεγονός ότι είχαμε καταθέσει πληθώρα προτάσεων».