Ο Φραγκούλης Φράγκος για τη Γενοκτονία των Ποντίων

 

   

  Να εντάξει τη γενοκτονία των Ποντίων στα προς συζήτηση και διευθέτηση εκκρεμή θέματα με την Τουρκία, καλεί την ελληνική κυβέρνηση ο στρατηγός εν αποστρατεία– συγγραφέας Φραγκούλης Φράγκος, κεντρικός ομιλητής σε αποψινή εκδήλωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλήνων, στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή τη συμπλήρωση 94 ετών από τη Γενοκτονία των Ποντίων.
 

Στην ομιλία του, που θα ξεκινήσει στις 7 το βράδυ, στην πλατεία Αγίας Σοφίας, ο κ.Φράγκος επισημαίνει ακόμη ότι η Τουρκία απαιτείται να αναγνωρίσει το διαπραχθέν έγκλημα σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου, αλλά και ότι το ελληνικό κοινοβούλιο πρέπει να εκπληρώσει την υπόσχεση για έκδοση -σε έξι γλώσσες- του τόμου με τα ντοκουμέντα της γενοκτονίας. Καλεί, επίσης, τον πολιτικό κόσμο της χώρας να υποστηρίξει ενεργά το αίτημα της αναγνώρισης της γενοκτονίας.

«Έως σήμερα, 23 χώρες έχουν αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, ενώ σε αρκετές έχουν συντελεστεί σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση αυτή διότι οι φίλοι μας της Αρμενίας, ακόμη και όταν δεν διέθεταν κρατική οντότητα, ήταν ενωμένοι δίνοντας το παράδειγμα για συνένωση των Πανελλήνων σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ο ανά τον κόσμο διάσπαρτος Ποντιακός Ελληνισμός θα αγωνιστεί με κάθε θεμιτό μέσο για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας των 353.000 προγόνων μας», σημειώνει στο κείμενο της ομιλίας του, στη διάρκεια της οποίας θα παρουσιαστούν σημαντικές μαρτυρίες της εποχής.

Βάσει στοιχείων, που θα παρουσιάσει απόψε, μεταξύ 1915 και 1924 δολοφονήθηκαν 353.000 Έλληνες του Πόντου και αν προσθέσουμε τους 700.000 Έλληνες της Ιωνίας- Θράκης φθάνουμε τους 1.050.000. Στην Μπάφρα, από 6.270 γυναικόπαιδα και γέροντες σώθηκαν μόνο 2.000 περίπου, οι πλείστοι των οποίων υπέκυψαν από εξανθηματικό τύφο. Μαζί τους 150 παιδιά του ορφανοτροφείου, στην πορεία του θανάτου προς την Μελιτηνή (Μαλάτεια) άντεξαν από τα 150 παιδιά τα 20.

Τον Ιούλιο του 1921 στις περιφέρειες Τραπεζούντας, Σουρμένων, Ριζούντος, εκτόπισαν όλο τον ανδρικό πληθυσμό από 15-60 ετών. Στην πορεία κατέσφαξαν τους περισσότερους, οι δε υπόλοιποι πέθαναν από κακουχίες και βασανισμούς. Στην Κερασούντα από 14.000 σώθηκαν μόνο 4.000 γυναικόπαιδα. Στην Σαμψούντα ξεκληρίστηκαν όλοι οι Έλληνες, με τις λευκές πορείες θανάτου.