Πριν από περίπου δυο δεκαετίες ο μεγαλομεγιστάνας Ανιέλι, σχολιάζοντας τα πολιτικά πράγματα της χώρας του, της Ιταλίας, είχε πει:
«Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από την Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά».
Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά...
στην Ελλάδα (και γενικά σε όλες τις δημοκρατικές χώρες) αποφασίζει ο λαός.
_ Στις 25 Γενάρη ο λαός έδιωξε την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, κυρίως λόγω ΕΝΦΙΑ, email Χαρδούβελη και περισσότερο γιατί έφτασε στο αμήν.
_ Με το δημοψήφισμα απόρριψε νέα μέτρα χειρότερα από τα μέτρα Χαρδούβελη και έδωσε εντολή να μη γίνει ρήξη με ΕΕ (κατά την κρατούσα ερμηνεία υπάρχουν και άλλες).
Καταφέραμε λοιπόν μέσα από "δημοκρατικές" και διαφανείς διαδικασίες μετά από αγώνες σε πλατείες κ.λ.π. και «σκληρές» διαπραγματεύσεις (με ισχυρή κυβέρνηση μετά το ΟΧΙ), να έχουμε τώρα, ένα 3ο μνημόνιο που είναι το χειρότερο όλων των προηγούμενων, και θα πρέπει να καταλάβουμε και να πειστούμε ότι είναι η καλύτερη επιλογή που είχαμε για να σωθεί η χώρα, και εμείς.
Το μόνο λογικό συμπέρασμα που βγαίνει από αυτή την ιστορία είναι : ή κάναμε κάποια χοντρή πατάτα ή έχουμε μπλέξει με «ξεκάθαρους», «έντιμους» και «ικανούς» πολιτικούς.
Τελικά οι εκλογές και το δημοψήφισμα γιατί έγιναν;
Πεταμένα λεφτά. Και κάνανε και κάτι πανηγύρια οι «νικητές»
Πάντως καλού κακού πρέπει να ξαναδούμε τι ακριβώς σημαίνει η λέξη δημοκρατία και ειδικότερα η φράση αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Και μια και θα ανοίξουν μερικοί το λεξικό ας ρίξουν και μια ματιά στις λέξεις : Περηφάνια, Αξιοπρέπεια, Έντιμος, δημιουργική ασάφεια, επωφελής συμφωνία κ.λ.π.
Γενικά ένα φρεσκάρισμα στα ελληνικά καλό κάνει κακό δεν κάνει, γιατί από δω και πέρα πάρα πολλές λέξεις και φράσεις, θα αλλάξουν νόημα τόσο πολύ που θα πλησιάζουν τις αντίθετές τους.
Για τον Πλάτωνα πάντως η δημοκρατία ήταν το πολίτευμα που προηγείτο της τυραννίας.
Κωστής Τελλής
