Κουτρούπας Κωνσταντίνος
Τα «κρεατάκια» (αδενοειδείς εκβλαστήσεις) είναι λεμφικός ιστός (λεμφαδένες) που συμμετέχει στην άμυνα του οργανισμού. Ο ρόλος τους συνίσταται στο να αναγνωρίζουν τα διάφορα μικρόβια και τους ιούς και να δημιουργούν αντισώματα εναντίον τους ενεργοποιώντας έτσι την άμυνα του οργανισμού. Καθώς οι παθογόνοι μικροοργανισμοί εισέρχονται με τον αέρα από το στόμα και την μύτη στον οργανισμό, τα...
κρεατάκια είναι τοποθετημένα στην πίσω επιφάνεια της μύτης αποτελώντας ένα φίλτρο-εμπόδιο στην είσοδό τους.
Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις εμφανίζονται στον 3ο μήνα της ζωής μας και αναπτύσσονται διαρκώς σε όλη τη νηπιακή ηλικία, φτάνοντας σε ένα σταθερό μέγεθος μεταξύ 2 και 14 ετών. Η λειτουργία τους όπως και των αμυγδαλών είναι αυξημένη στα πρώτα χρόνια της ζωής και μειώνεται, καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού ωριμάζει. Μετά την ηλικία των 15 ετών τα κρεατάκια αρχίζουν να συρρικνώνονται ταχύτατα και εξαφανίζονται σχεδόν σε όλα τα παιδιά. Το μεγαλύτερο μέγεθος τους φαίνεται να εμφανίζεται γύρω στην ηλικία των 7, αλλά καθώς ο ρινοφάρυγγας και το κρανίο των παιδιών μεγαλώνει ραγδαία σε αυτήν την ηλικία, τα προβλήματα που δημιουργούν είναι λίγα. Η πιο έντονη συμπτωματολογία φαίνεται να εμφανίζεται μεταξύ των ηλικιών 2 με 5 όταν οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις αρχίζουν να εμφανίζουν υπερπλασία και υπερτροφία.
Οι παθολογικές καταστάσεις που δημιουργεί η διόγκωση τους είναι:
Το «υγρό στο αυτί» ή αλλιώς η Εκκριτική Ωτίτιδα, καθώς οι αδενοειδείς αποφράσσουν το στόμιο της ευσταχιανής σάλπιγγας (ενός σωληνίσκου που χρησιμεύει για την είσοδο αέρα, την εξίσωση της πίεσης και την απομάκρυνση της βλέννας από το αυτί) με αποτέλεσμα το «βουλωμένο» αυτί και την βαρηκοΐα.
Αποτελούν δεξαμενή μικροβίων με αποτέλεσμα την εμφάνιση φλεγμονής –αδενοειδίτιδας- και στη συνέχεια επαναλαμβανομένων επεισοδίων Οξείας Μέσης Ωτίτιδας (συνεχή- έντονο πόνο, πυρετό, κλάμα, κακή διάθεση, διάτρηση του τυμπάνου, ωτόρροια πύου από τον έξω ακουστικό πόρο).
Το Σύνδρομο Αποφρακτικής Υπνικής Άπνοιας (Ροχαλητό και άπνοιες).
Διαταραχές στην όσφρηση που μέχρι ενός σημείου ευθύνεται και για την μειωμένη όρεξη που έχουν τα παιδιά με υπερτροφικά κρεατάκια.
Καθώς οι υπερτροφικές αδενοειδείς αποφράσσουν την μύτη, παρεμποδίζοντας
την ροή του αέρα και την απομάκρυνση των εκκρίσεων, τα παιδιά που
εμφανίζουν χρόνια ρινοκολπίτιδα (ιγμορίτιδα) – δηλαδή πολλαπλά
επεισόδια ιγμορίτιδας- φαίνεται να ωφελούνται από την αφαίρεσή τους,
όταν η φαρμακευτική αγωγή έχει αποτύχει.
Πότε σκεπτόμαστε την αδενοτομή;
- Όταν η χρόνια αδενοειδίτιδα επιμένει, παρά την συντηρητική αγωγή.
- Όταν η υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων προκαλεί στοματική αναπνοή, ανωμαλίες του σκελετού του κρανίου και της οδοντοφυΐας ( π.χ. αδενοειδές προσωπείο, στραβά δόντια ), ροχαλητό, παιδικό σύνδρομο υπνικής άπνοιας κλπ..
- Όταν υπάρχει υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα ή υποτροπιάζουσα εκκριτική ωτίτιδα ( με συνέπεια τη βαρηκοΐα ) ή ακόμη και χρόνια ρινοκολπίτιδα.
Πώς γίνεται η αδενοτομή
Η επέμβαση γίνεται δια μέσου του στόματος, με γενική αναισθησία, με την ίδια διαδικασία όπως και η αμυγδαλεκτομή ( για το λόγο αυτό οι 2 επεμβάσεις μπορούν να συνδυαστούν καλά, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο). Στην πραγματικότητα πρόκειται για απόξεση του αδενοειδούς ιστού. Η αδενοτομή δεν απαιτεί συνήθως διανυκτέρευση και διαρκεί περίπου μισή ώρα. Αρκετές φορές συνοδεύεται από μυριγγοτομή ή και τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού ( για να παροχετευτεί το υγρό που υπάρχει πίσω από την τυμπανική μεμβράνη).
Προηγείται ο κλασσικός προεγχειρητικός εργαστηριακός και κλινικός έλεγχος για την ασφάλεια κατά την αναισθησία.
Την επόμενη μέρα το παιδί επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες.
Γενικά οι γονείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όσον αφορά τις άπνοιες κατά τη διάρκεια του ύπνου, που είναι μια πολύ σοβαρή πάθηση και θεωρείται απόλυτη ένδειξη για αδενοτομή στα παιδιά ( και για αμυγδαλεκτομή αν αυτό κριθεί αναγκαίο από τον ιατρό).
Κουτρούπας Κωνσταντίνος
Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος
Μ. Αλεξάνδρου 38, Κατερίνη
2351023959
