Ανοιχτή επιστολή Κωνσταντίνου Γιάντσιου:
Το πρόσφατο περιστατικό στο Λιτόχωρο, όπου μια Γερμανίδα τουρίστρια δέχτηκε επίθεση από αγέλη αδέσποτων σκύλων και νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στη ΜΕΘ του Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης, επαναφέρει με έντονο τρόπο ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια απασχολεί πολλές περιοχές της Ελλάδας: το ζήτημα των αδέσποτων ζώων.
Το θέμα αυτό δεν είναι απλό. Από...
Το θέμα αυτό δεν είναι απλό. Από...
τη μία πλευρά βρίσκονται τα ζώα, που δεν φταίνε για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Πολλά από αυτά εγκαταλείφθηκαν από ανθρώπους ή γεννήθηκαν στους δρόμους χωρίς καμία φροντίδα. Από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι πολίτες, οι κάτοικοι αλλά και οι επισκέπτες μιας περιοχής, που δικαιούνται να αισθάνονται ασφάλεια στην καθημερινότητά τους.
Πρόσφατα επισκέφθηκα το νοσοκομείο της Κατερίνης για να δω έναν φίλο που νοσηλευόταν. Εκεί παρατήρησα ότι αρκετά αδέσποτα σκυλιά βρίσκονταν τόσο έξω όσο και μέσα στο προαύλιο της κεντρικής εισόδου του νοσοκομείου. Το θέαμα αυτό μπορεί για κάποιους να φαίνεται συνηθισμένο, όμως για έναν χώρο υγείας δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς.
Ακόμη πιο έντονη ήταν η εμπειρία όταν έφυγα από τα επείγοντα γύρω στα μεσάνυχτα. Στο πάρκινγκ του νοσοκομείου, μια ομάδα σκύλων άρχισε να γαυγίζει έντονα προς το μέρος μου. Για λίγα δευτερόλεπτα στάθηκα ακίνητος, καθώς βρισκόμουν κοντά στο αυτοκίνητο. Τελικά μπήκα γρήγορα μέσα, όμως το περιστατικό μου άφησε μια αίσθηση ανασφάλειας.
Δεν πρόκειται για εχθρότητα προς τα ζώα ούτε για αντιπαράθεση με τους φιλόζωους. Αντίθετα, όσοι πραγματικά αγαπούν τα ζώα γνωρίζουν ότι το να ζουν αδέσποτα στους δρόμους δεν είναι λύση ούτε για τα ίδια ούτε για την κοινωνία. Ένα ζώο χωρίς φροντίδα, χωρίς σταθερό χώρο και χωρίς σωστή διαχείριση μπορεί εύκολα να γίνει φοβισμένο ή επιθετικό.
Το ζήτημα των αδέσποτων απαιτεί σοβαρή και οργανωμένη αντιμετώπιση:
Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας φαίνεται από το πώς φέρεται στα ζώα. Αλλά φαίνεται επίσης και από το πόσο προστατεύει την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.
Η ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο δεν είναι εύκολη. Είναι όμως απαραίτητη. Και κυρίως είναι ευθύνη όλων μας να τη βρούμε.
Με εκτίμηση Κωνσταντίνος Σωτηριου Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος ανατολικού Ολύμπου
Πρόσφατα επισκέφθηκα το νοσοκομείο της Κατερίνης για να δω έναν φίλο που νοσηλευόταν. Εκεί παρατήρησα ότι αρκετά αδέσποτα σκυλιά βρίσκονταν τόσο έξω όσο και μέσα στο προαύλιο της κεντρικής εισόδου του νοσοκομείου. Το θέαμα αυτό μπορεί για κάποιους να φαίνεται συνηθισμένο, όμως για έναν χώρο υγείας δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς.
Ακόμη πιο έντονη ήταν η εμπειρία όταν έφυγα από τα επείγοντα γύρω στα μεσάνυχτα. Στο πάρκινγκ του νοσοκομείου, μια ομάδα σκύλων άρχισε να γαυγίζει έντονα προς το μέρος μου. Για λίγα δευτερόλεπτα στάθηκα ακίνητος, καθώς βρισκόμουν κοντά στο αυτοκίνητο. Τελικά μπήκα γρήγορα μέσα, όμως το περιστατικό μου άφησε μια αίσθηση ανασφάλειας.
Δεν πρόκειται για εχθρότητα προς τα ζώα ούτε για αντιπαράθεση με τους φιλόζωους. Αντίθετα, όσοι πραγματικά αγαπούν τα ζώα γνωρίζουν ότι το να ζουν αδέσποτα στους δρόμους δεν είναι λύση ούτε για τα ίδια ούτε για την κοινωνία. Ένα ζώο χωρίς φροντίδα, χωρίς σταθερό χώρο και χωρίς σωστή διαχείριση μπορεί εύκολα να γίνει φοβισμένο ή επιθετικό.
Το ζήτημα των αδέσποτων απαιτεί σοβαρή και οργανωμένη αντιμετώπιση:
- συστηματικές στειρώσεις
- υπεύθυνες υιοθεσίες με
- συνεργασία των δήμων, κτηνιάτρων και φιλοζωικών οργανώσεων, και
- αυστηρή αντιμετώπιση της εγκατάλειψης ζώων.
Ο πολιτισμός μιας κοινωνίας φαίνεται από το πώς φέρεται στα ζώα. Αλλά φαίνεται επίσης και από το πόσο προστατεύει την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων.
Η ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο δεν είναι εύκολη. Είναι όμως απαραίτητη. Και κυρίως είναι ευθύνη όλων μας να τη βρούμε.
Με εκτίμηση Κωνσταντίνος Σωτηριου Γιάντσιος πρώην αντιδήμαρχος ανατολικού Ολύμπου
