Μπορεί να ξορκίζει τις πρόωρες εκλογές ο Κ. Μητσοτάκης, αλλά χθες εγκαινίασε ουσιαστικά την προεκλογική περίοδο. Μπορεί να μας λέει ότι αποκηρύσσει τα ρουσφέτια, αλλά χθες επιχείρησε ένα υπερ-ρουσφέτι, στην προσπάθεια να εξαγοράσει μαζικά τις ψήφους των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων του. Μπορεί...
να προσποιείται τον μεταρρυθμιστή και τον θεσμικό, αλλά χθες επιβεβαίωσε ότι παραμένει παλαιοκομματικός. Μπορεί να διατείνεται ότι δεν φοβάται τίποτε και πως κάνει τα πάντα για την καταπολέμηση της διαφθοράς, αλλά χθες απέδειξε για άλλη μια φορά το αντίθετο...
Για το πακέτο το οποίο ανακοίνωσε -την ώρα που ξεκινούσε στη Βουλή η διαδικασία για τις άρσεις ασυλίας των 13 «γαλάζιων» βουλευτών- πολλά έχουν αρχίσει να λέγονται και από διαφορετικές αφετηρίες. Η πολιτική ουσία όμως είναι ότι, με τις παροχές που εξειδικεύτηκαν -μικρότερες ή μεγαλύτερες- η στόχευση δεν είναι άλλη από την εκλογική αυτοσυντήρηση του κυβερνώντος κόμματος...
Αυτά που εμφανίστηκαν ως κοινωνικά μέτρα ανακούφισης -έστω και υπό την κριτική ότι είναι ισχνά- είναι στην πραγματικότητα ένας μοχλός ανάσχεσης της λαϊκής αποδοκιμασίας που φουντώνει με ορίζοντα τις επόμενες κάλπες. Από «προεκλογικό μπαλκόνι» μιλούσε χθες ο κ. Μητσοτάκης, τάζοντας και μοιράζοντας εκλογικά «πεσκέσια» που ο ίδιος, στο παρελθόν, όταν το έκαναν οι προκάτοχοί του, έβγαινε με ιερή οργή από τα ρούχα του...
Είναι φανερό ότι έχει χάσει τον έλεγχο των πολιτικών κινήσεων. Συμβαίνει πλέον το αντίστροφο: οι εξελίξεις και η συγκυρία είναι που ελέγχουν την κυβέρνηση. Γι’ αυτό και το timing, αναφορικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις ευρω-δικογραφίες, καθόρισε τελικά και τη στιγμή που έκανε ως πρωθυπουργός τις εξαγγελίες για τη διανομή των 500 εκατομμυρίων ευρώ...
Υπ’ αυτή την έννοια, και η επιλογή του χρόνου διεξαγωγής των εκλογών είναι κάτι που στην πραγματικότητα -όσο κι αν ακούγεται περίεργο- εξαρτάται ολοένα και λιγότερο από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη. Παράδειγμα; Η χθεσινή «παράκληση» του κ. Φλωρίδη προς την κ. Κοβέσι να μην σταλούν σε δόσεις οι επόμενες δικογραφίες με πολιτικά πρόσωπα μεταφράζεται σε μια απόπειρα να επιτευχθεί καθυστέρηση της επόμενης «φουρνιάς», τουλάχιστον μέχρι το φθινόπωρο, για να προλάβουν να στηθούν οι κάλπες. Αν όμως δεν σπεύσει να ικανοποιήσει το αίτημα η άτεγκτη Ευρωπαία εισαγγελέας, τι θα συμβεί;
Με τις δημοσκοπήσεις, άλλωστε -πέρα από τα ποσοστά- να δείχνουν ότι κερδίζει διαρκώς έδαφος στην κοινή γνώμη η τάση υπέρ των πρόωρων εκλογών, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από εδώ και πέρα ο πολιτικός χρόνος θα είναι ιδιαίτερα πυκνός. Και η αποφυγή της φθοράς καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη, αν όχι αδύνατη, για την κυβέρνηση. Για ουσιαστική ανάκαμψη, ούτε λόγος να γίνεται. Οι δε διευθετήσεις στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και οι υποσχέσεις για τα ψηφοδέλτια, προκειμένου να μαζευτεί το «αντάρτικο» που επωαζόταν, συνιστούν κι αυτές ισορροπία σε τεντωμένο σχοινί.
Αυτά που εμφανίστηκαν ως κοινωνικά μέτρα ανακούφισης -έστω και υπό την κριτική ότι είναι ισχνά- είναι στην πραγματικότητα ένας μοχλός ανάσχεσης της λαϊκής αποδοκιμασίας που φουντώνει με ορίζοντα τις επόμενες κάλπες. Από «προεκλογικό μπαλκόνι» μιλούσε χθες ο κ. Μητσοτάκης, τάζοντας και μοιράζοντας εκλογικά «πεσκέσια» που ο ίδιος, στο παρελθόν, όταν το έκαναν οι προκάτοχοί του, έβγαινε με ιερή οργή από τα ρούχα του...
Είναι φανερό ότι έχει χάσει τον έλεγχο των πολιτικών κινήσεων. Συμβαίνει πλέον το αντίστροφο: οι εξελίξεις και η συγκυρία είναι που ελέγχουν την κυβέρνηση. Γι’ αυτό και το timing, αναφορικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις ευρω-δικογραφίες, καθόρισε τελικά και τη στιγμή που έκανε ως πρωθυπουργός τις εξαγγελίες για τη διανομή των 500 εκατομμυρίων ευρώ...
Υπ’ αυτή την έννοια, και η επιλογή του χρόνου διεξαγωγής των εκλογών είναι κάτι που στην πραγματικότητα -όσο κι αν ακούγεται περίεργο- εξαρτάται ολοένα και λιγότερο από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη. Παράδειγμα; Η χθεσινή «παράκληση» του κ. Φλωρίδη προς την κ. Κοβέσι να μην σταλούν σε δόσεις οι επόμενες δικογραφίες με πολιτικά πρόσωπα μεταφράζεται σε μια απόπειρα να επιτευχθεί καθυστέρηση της επόμενης «φουρνιάς», τουλάχιστον μέχρι το φθινόπωρο, για να προλάβουν να στηθούν οι κάλπες. Αν όμως δεν σπεύσει να ικανοποιήσει το αίτημα η άτεγκτη Ευρωπαία εισαγγελέας, τι θα συμβεί;
Με τις δημοσκοπήσεις, άλλωστε -πέρα από τα ποσοστά- να δείχνουν ότι κερδίζει διαρκώς έδαφος στην κοινή γνώμη η τάση υπέρ των πρόωρων εκλογών, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από εδώ και πέρα ο πολιτικός χρόνος θα είναι ιδιαίτερα πυκνός. Και η αποφυγή της φθοράς καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη, αν όχι αδύνατη, για την κυβέρνηση. Για ουσιαστική ανάκαμψη, ούτε λόγος να γίνεται. Οι δε διευθετήσεις στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και οι υποσχέσεις για τα ψηφοδέλτια, προκειμένου να μαζευτεί το «αντάρτικο» που επωαζόταν, συνιστούν κι αυτές ισορροπία σε τεντωμένο σχοινί.
