Τα ελληνικά νοικοκυριά...
ξοδεύουν κατά μέσο όρο 14,79 ευρώ την εβδομάδα — περίπου 770 ευρώ τον χρόνο — για γεύματα που δεν μαγειρεύτηκαν στο σπίτι.
Όχι επειδή ξέχασαν τη συνταγή της μαγειρίτσας. Επειδή το μαγείρεμα έχει γίνει και αυτό λογαριασμός: Χρόνος, ρεύμα, λάδι, χαμένος μισθός στο φούρνο που προθερμαίνεται.
Η έρευνα του ΙΕΛΚΑ το δείχνει καθαρά. Το 2016 μόλις το 16% αγόραζε έτοιμο μαγειρευτό από σούπερ μάρκετ.
Το 2026 το ποσοστό έφτασε το 29%. Όσοι δεν αγοράζουν ποτέ έπεσαν από 45% σε 39%.
Ο βασικός λόγος δεν είναι η γεύση. Το 41% λέει ότι δεν έχει χρόνο να μαγειρέψει.
Ένα 19% θεωρεί ασύμφορο να ανάψει μάτια για ένα ή δύο άτομα. Μικρότερα νοικοκυριά, διπλή εργασία, αστικοποίηση:
Το ταψί μένει στο ντουλάπι γιατί το ρεύμα καίει και το ρολόι δεν συγχωρεί.Τα σούπερ μάρκετ το κατάλαβαν πριν από την πολιτική.
Έπαψαν να πουλούν μόνο υλικά και πουλάνε το αποτέλεσμα. Ψητό κοτόπουλο, σαλάτες, μαγειρευτά, φούρνος, δικά τους brand με σεφ.
Ο πελάτης μπαίνει για γάλα και φεύγει με μεσημεριανό. Ένα κατάστημα, ένα καλάθι, λιγότερες στάσεις. Η αγορά του έτοιμου φαγητού ξεπέρασε το 1 δισ. ευρώ το 2025 και τρέχει με περίπου 3% τον χρόνο, σύμφωνα με την Ένωση Σούπερ Μάρκετ Ελλάδος.
Πίσω από τον τζίρο υπάρχει η αριθμητική του νοικοκυριού. Μια ώρα μαγειρέματος δεν είναι «παράδοση».
Είναι ώρα που αφαιρείται από τη δεύτερη δουλειά, το παιδί, τον ύπνο. Το μάτι της κουζίνας δεν είναι ρομαντικό· είναι κιλοβατώρες σε τιμολόγιο που ακόμα κουνιέται με την ενέργεια. Το έτοιμο γεύμα υπόσχεται το αντίθετο: Δεν χάνεις χρόνο, δεν ανάβεις φούρνο, δεν πετάς μισό κιλό φακές γιατί μαγείρεψες «για την εβδομάδα» και δεν το έφαγες.
Σε εποχή που το πορτοφόλι μετράει τις μερίδες, το έτοιμο πουλάει ποσότητα και ημερομηνία μαζί.
Όλα ισχύουν. Η βαθύτερη αιτία είναι πιο πεζή. Η ζωή έγινε ακριβή και στενή. Το σπιτικό φαγητό παραμένει, στην κρίση του κόσμου, πιο νόστιμο και πιο υγιεινό. Απλώς λιγότεροι προλαβαίνουν να το αποδείξουν τις καθημερινές.
Τέσσερις στους δέκα εξακολουθούν να μην αγοράζουν έτοιμο. Οι υπόλοιποι το βάζουν στο πρόγραμμα ως συμπλήρωμα: 5, 10, 20 ευρώ την εβδομάδα, αρκετά για να αλλάξει το ράφι και όχι αρκετά για να αντικαταστήσει την Κυριακή στο τραπέζι.
Τον Αύγουστο του 2026 ο πληθωρισμός στα σούπερ μάρκετ πέρασε οριακά σε αρνητικό πρόσημο, μετά από συγκράτηση τιμών και συμφωνία βιομηχανίας–αλυσίδων–κυβέρνησης για Ιούλιο–Αύγουστο. Καλό για το δελτίο.
Δεν αναιρεί ότι η ενέργεια και οι συσκευασίες ξαναπιέζουν και ότι από τον Οκτώβριο η αγορά φοβάται νέες ανατιμήσεις.
Αν το ρεύμα ξανανέβει, το επιχείρημα του έτοιμου δυναμώνει: γιατί να πληρώσεις δύο φορές, μία στο τιμολόγιο της ΔΕΗ και μία στα υλικά;Το σούπερ μάρκετ γίνεται έτσι υβριδικό εστιατόριο χωρίς σερβιτόρο.
Κερδίζει συχνότητα επίσκεψης και μεγαλύτερο καλάθι. Ο καταναλωτής κερδίζει λεπτά και κιλοβατώρες. Χάνει, σιγά σιγά, τη συνήθεια του μαγειρέματος.