Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013

Ο παιδικός σταθμός «Καλημέρα Ζωή» στο πνεύμα των Αποκριών


Γράφει η Μάγδα Παπαδημητρίου -Σαμοθράκη
   Δεύτερο χρόνο χαίρομαι κι εγώ με τον γιο μου τη χαρά των Αποκριών στον παιδικό σταθμό «Καλημέρα Ζωή» Tο πάρτι έγινε στον χώρο του παιδικού σταθμού με μπουφέ και κεράσματα που ετοίμασαν οι νηπιαγωγοί αλλά και οι μαμάδες μαζί με τα παιδιά του νηπιαγωγείου! Δεν υπήρχε εισιτήριο παρά μόνο η χαρά της συμμετοχής όλων σε ένα γλέντι που στήθηκε για μικρούς και μεγάλους....
Αυτό είναι άλλωστε το νόημα της αποκριάς!. Να ξεφύγουμε για λίγο από τα προβλήματα μας και να μοιραστούμε ότι έχει καλύτερο ο καθένας με τον διπλανό του!!!! Και ο παιδικός σταθμός «Καλημέρα Ζωή» απέδειξε ακόμη μια φορά ότι έχει γνώμονα την αγάπη του στα παιδιά και την χαρά της ομαδικής προσπάθειας, με την γιορτή που ετοίμασε για τα παιδιά του!!!!. Οι παιδαγωγοί, η διευθύντρια Λένα Αποστολίδου με το πηγαίο ατέλειωτο κέφι της και τα παιδιά δημιούργησαν ένα όμορφο παιδικό αποκριάτικο κλίμα. Με τις όμορφες στολές ,τα μασκαρέματα και τα παραδοσιακά παιχνίδια που αναβίωσαν από τις παλιές εκείνες εποχές όπως η «χάσκα» και το «γαϊτανάκι».…. Σημαντική ήταν επίσης και η συμμετοχή των ''ινδιάνων με το κόκκινο φτερό'' που ανέλαβαν την ψυχαγωγία των παρευρισκομένων στο πάρτι. Με τις αδελφές ινδιάνες που ήρθαν από τη μακρινή Αμερική, η Τερέζα με την ατέλειωτη θετική ενέργεια και η Έλενα «η μισή χαψιά» που χόρεψαν με τα παιδιά το χορό της βροχής και πολλά άλλα ακόμη παιχνίδια, περάσαμε ένα αξέχαστο τρίωρο ανεμελιάς. Όσο κι αν η ατμόσφαιρα είναι βαριά, όσο κι αν τα πρόσωπα είναι θλιμμένα και δεν προδιαθέτει κανένα να φορέσει τη μάσκα των ξένοιαστων ημερών και του κεφιού, εκεί μέσα ταξιδέψαμε.
Την ώρα του ξέφρενου γλεντιού ο νους μου έτρεξε πίσω, όταν ήμασταν κι εμείς παιδιά, που ούτε τότε υπήρχαν πολλά χρήματα μα ο κόσμος ήταν ενωμένος, γλεντούσε ρεφενέ, η πόλη ήταν όμορφα στολισμένη και το γέλιο ξεχυνόταν από τις ταβέρνες και τα σπίτια. Η Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν ο δρόμος που διαδραματιζόταν τα πάντα, όλες οι ηλικίες ζούσαν το καρναβάλι. Μικροί και μεγάλοι ντυνόντουσαν κι απολάμβαναν. Αποκριάτικες μάσκες στους φανοστάτες, αποκριάτικα τραγούδια στα μεγάφωνα, χοροί……..Φέτος τίποτε……Αντί να βοηθήσουν στη ψυχική ανάταση των δημοτών και να τον ταξιδέψουν στα παλιά εκείνα χρόνια……………..
Ευτυχώς λοιπόν ο νους μου επανήρθε στο παιδικό αυτό γλέντι και ένιωσα τις Αποκριές με αυτό τον τρόπο. Ευτυχώς υπάρχουν κι αυτές οι φωτεινές εκπλήξεις από τις παιδαγωγούς που μας κάνουν να πλημμυρίζουμε από χαρά και ικανοποίηση που τα παιδιά μας παίζουν και μαθαίνουν, δημιουργούν και εκφράζονται, χαμογελούν…..



Ευχαριστώ τον παιδικό σταθμό «Καλημέρα Ζωή» που με πρόσφερε τούτη την ανεμελιά και το χαμόγελο στη γκρίζα και μονόχνοτη πόλη που ζούμε…….Αλλά οι δημότες έχουν απαιτήσεις από τους «άρχοντες» που τους ψήφισαν για να προσφέρουν κάτι τις παραπάνω με φαντασία και δημιουργία…….Κάθε πέρυσι και καλύτερα λέει ο λαός……..Ας ευχηθούμε τα παιδιά μας να ζήσουν τη πόλη που τους αξίζει!