
Γράφει o Άκης Δημητριάδης
φιλόλογος -
συγγραφέας
Από το 2007, που η γειτονική μας χώρα
μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και καταργήθηκαν οι βίζες, οι ελληνικοί δρόμοι
γέμισαν βουλγαρικά αυτοκίνητα. Οι γείτονές μας έρχονται για δουλειά, για
τουρισμό, για να αγοράσουν κανένα εξοχικό στη Θάσο ή Χαλκιδική, για
μικροεμπόριο, για επαιτεία, κ.ά.
Βέβαια, πολλοί Έλληνες έμποροι
καυσόξυλων με πονηρία και απάτη μπορούν να βαφτίζουν τα βουλγαρικά αυτά
καυσόξυλα σε ελληνικά, για να τα πουλούν ακριβότερα και να κερδίζουν ακόμα
περισσότερο.
Η Βουλγαρία εκτός από καυσόξυλα μας
προμηθεύει και με ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο παράγει στον πυρηνικό της σταθμό
στο Κοσλοντούι, κοντά στον ποταμό Δούναβη. Το καλοκαίρι στην Ελλάδα η
κατανάλωση με τα κλιματιστικά είναι μεγάλη και η εγχώρια παραγωγή δεν φτάνει. Αλλά
και το χειμώνα, τώρα που η κεντρική θέρμανση σε πολλές οικοδομές έχει
καταργηθεί λόγω ακρίβειας του πετρελαίου θέρμανσης, χιλιάδες θερμαίνονται με
κλιματιστικά. Τότε λοιπόν, που το ρεύμα της Δ.Ε.Η. δεν φτάνει, εισάγουμε ρεύμα
από τη γειτονική χώρα για να συμπληρώσουμε τις ανάγκες του δικτύου.
΄Ετσι, λοιπόν, όσοι από μας το χειμώνα
θερμαίνονται με σόμπες ή τζάκια, κι όσοι χρησιμοποιούν ηλεκτρικά σώματα
καλοριφέρ, ή βάζουμε στο φουλ το αίρ-κοντίσιον, πολύ πιθανό να χρησιμοποιούμε
βουλγαρικά καυσόξυλα και βουλγαρικό ηλεκτρικό ρεύμα.

