Σήμερα 28 Οκτωβρίου είναι ημέρα μνήμης προς όλους αυτούς που θυσιάστηκαν για εμάς.
Είναι ημέρα μνήμης και απονομής του δέοντος σεβασμού και τιμής προς όλους αυτούς που υπηρέτησαν το κοινό συμφέρον.
Είναι ημέρα που μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ως χωριανοί για τους δικούς μας ανθρώπους που στάθηκαν απέναντι σε όλους εκείνους που...
θέλησαν να αρπάξουν τις ζωές μας ως θυσία στον επεκτατισμό και την απληστία τους.
Σήμερα και μετά από 73 έτη, Είναι η ημέρα που αποδεικνύει ότι η θυσία τους ήτο διαρκείς και όχι πρόσκαιρη, διότι οι αξίες για τις οποίες θυσιάστηκαν ήταν τα υψηλά ιδανικά της Ελληνικής ψυχής και του Έθνους, ίδια τότε και ελπίζουμε ίδια πάντα!!!
.jpg)
Καλούμε για την αποκάλυψη του μνημείου πεσόντων και κατά σειρά αρχαιότητας τους κ.κ.:
Τσεντίδη Σάββα του Παύλου και της Παρασκευής. Υπηρέτησε και πολέμησε στην Πίνδο όπου και τραυματίστηκε δύο φορές , ανάμεσα στις 52 μάχες στις οποίες συμμετείχε. . Διετέλεσε πρόεδρος στην τοπική ΕΠΟΝ της Νεοκαισάρειας. Η ΕΠΟΝ ή αλλιώς Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων η οποία Ιδρύθηκε στης 23 Φεβρουαρίου του 1943 και ήταν μέλος του Ε.Α.Μ
Τεκτονίδης Αναστάσιος του Ιωάννη και της Σοφίας. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΠΟΝ της κοινότητας Νεοκαισάρειας και ταμίας της οργάνωσης.
Κωνσταντινίδης Κωνσταντίνος του Αβραάμ και της Παρθένας. Ήταν ένας από τα 35 τουφέκια που εμπιστεύτηκαν οι συγχωριανοί μας τον Μάρτιο του 1947 για να υπερασπιστεί το χωριό μας. Υπηρέτησε και πολέμησε στην Πίνδο.
Μπουλατσίδης Σταύρος του Συμεών και της Ευφροσύνης . Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος της ΕΠΟΝ στην κοινότητα Νεοκαισάρειας. Υπηρέτησε στην χωροφυλακή όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινότητας της Νεοκαισάρειας επί σειρά ετών.
Για αυτούς τους λόγους
Τιμούμε
Σήμερα
Τον
Τσαουσίδη Γεώργιο του Αναστασίου γεννηθείς το 1906 στον Πόντο.
Ήρθε στην Ελλάδα το 1924 σε ηλικία 18 ετών.
Κλήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1940 να υπερασπιστεί την πατρίδα έως την τελευταία ρανίδα του αίματός του, υπέρ των Ιερών και των ιδανικών της πατρίδος μας . Τηρώντας τον όρκο που όλοι μας έχουμε δώσει αλλά έως σήμερα και ευτυχώς δεν κληθήκαμε να επιβεβαιώσουμε .
Σύμφωνα με μαρτυρίες των συγχωριανών μας μια έφιππη ομάδα στρατιωτών ήρθαν να τον παραλάβουν από την οικία του.
Άφησε πίσω του μια οικογένεια , την σύζυγό του Ειρήνη , την κόρη του Δέσποινα ηλικίας 3 ετών και τον γιο του Αναστάσιο ηλικίας ενός έτους.
Μετείχε στην μάχη του Καλπακίου (Ελαία , Κάλαμος) , στην μάχη της Κλεισούρας στης 10 έως Ι4 Ιανουαρίου του 1941.
Αμύνθηκε στις συνεχόμενες επιθέσεις των Ιταλών στο ύψωμα 802 στην περιοχή του Μπούμπεσι.
Έπεσε μαχόμενος την 18 Φεβρουαρίου του 1941 στο ύψωμα 802 « περιοχή Μπούμπεσι» της Βορείου Ηπείρου , υπηρετώντας στο 90ο Σύνταγμα Πεζικού. Το συγκεκριμένο ύψωμα μαζί με το ύψωμα 731. Αποτέλεσαν την γραμμή άμυνας των Ελλήνων στο έπος του 1940. Το τέλος του Μουσολίνη και του Ιταλικού φασισμού. Το συγκεκριμένο ύψωμα 731 έμεινε στην ιστορία ως το ύψωμα σύμβολο καθώς την 9η Μαρτίου του 1941 έχασε 4 μέτρα από τις 100.000 βόμβες που έριξε το Ιταλικό πυροβολικό. Οι έλληνες μαχόμενοι απέναντι σε 12 Ιταλικές Μεραρχίες απέναντι σε 6 Ελληνικές Μεραρχίες οι οποίες είχαν ελάχιστα εφόδια χωρίς ρουχισμό και ελάχιστα τρόφιμα.
Τότε δήλωσε και ο Τσώρτσιλ ότι οι Έλληνες δεν πολεμάνε σαν ήρωες αλλά οοι ήρωες πολεμάνε σαν Έλληνες.
Οι Έλληνες στρατιώτες που χάθηκαν συνολικά στις μάχες του Ελληνοϊταλικού Πολέμου το 1940-1941 ανέρχονται σε 15.557 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Γ.Ε.Σ.
Τον
Ποζαπαλίδης Συμεών του Σάββα , γεννηθείς το 1908 στον Πόντο.
Σύμφωνα με μαρτυρίες των συγχωριανών μας (αυτών που τον γνώρισαν και έζησαν μαζί του) Εγκαταστάθηκε στο χωριό μας με την σύζυγό του Σοφία και την οικογένεια του το 1939 . Στο χωριό μας ήταν ήδη εγκατεστημένοι και οι υπόλοιποι συγγενείς του όπως και η αδερφή του γνωστή σε όλους μας με το Όνομα Παρέσα.
Είχε κάποιο πρόβλημα υγείας το οποίο τον δυσκόλευε να περπατήσει . αυτό αποτέλεσε και ένα από τα γεγονότα που πιθανός σημάδεψε και το τέλος της ζωής του. Καθώς είχαν ξεκινήσει μαζί με ορισμένους συγχωριανούς μας να πάνε στην Κατερίνη με τα πόδια (έτσι συνηθιζόταν τότε ) τους σταμάτησαν στο 5ο χιλιόμετρο ένα Γερμανικό απόσπασμα.
Εκεί ζήτησε ένας Γερμανός στρατιώτης ο κος Ποζαπαλίδης Συμεών να προχωρήσει δύο – τρία βήματα ποιο μπροστά όπου και τον εκτέλεσαν χωρίς καν μια κουβέντα με μια ριπή μπροστά στα μάτια των έντρομων συγχωριανών μας.
Εκτελέστηκε σε ηλικία 35 ετών.
Άφησε πίσω του την σύζυγό του Σοφία , της κόρες του Αναστασία και την Μαρία τους γιους του Γεώργιο και Νικόλαο.
Παρόν στην εκτέλεση ήταν (και σύμφωνα πάντα με την δική του μαρτυρία) ο κος Μπουλατσίδης Σταύρος του Συμεών.
Τέλος θα θέλαμε ως Σύλλογος να ευχαριστήσουμε το τοπικό κατάστημα του Δημοτικού Διαμερίσματος της Νεοκαισάρειας,τον Πρόεδρο αυτού κ. Ιωάννη Τεκτονίδη για την άμεση ανταπόκριση και ομόφωνη γραπτή έγκριση του αιτήματός μας, καθώς και τον Δήμαρχο Κατερίνης κ. Σάββα Χιονίδη για την άμεση συμπαράσταση και προφορική έγκριση του αιτήματός μας.
Τέλος ευχαριστούμε το Γενικό Επιτελέιο Στρατού και συγκεκριμένα το τμήμα Διεύθυνσης Μόνιμου Στρατιωτικού Προσωπικού και το ληξιαρχείο του Δήμου Κατερίνης.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ
Εκ του ιστορικού ποντιακού συλλόγου Νεοκαισάρειας «ο κοτζα-αναστάς»
