Αναρίθμητα κομπρεσέρ υποκρισίας δονούν συθέμελα
Σώματα και ψυχές και συνειδήσεις
Κυνικές ερπύστριες ευτελούς ιδιοτέλειας ισοπεδώνουν
Δίκαιο κι αρετή και σωφροσύνη
Υστερικοί αλαλαγμοί απληστίας σκεπάζουν
Το βαρύ βογγητό των πονεμένων
Το γοερό κλάμα του λιπόσαρκου μέλλοντος των παιδιών
Τον ξέπνοο στεναγμό του πνιγόμενου παρόντος των γερόντων
Τον επιθανάτιο ρόγχο της απελπισμένης προσδοκίας
Σωπάστε πια
Κράχτες της εμπορίας του πόνου
Παραφύσιν ηδονιζόμενοι βιαστές της αγάπης
Νεκρόφιλοι εραστές της σαπίλας
Σιγήστε πια να ακουστεί
Ο υποβλητικός ψίθυρος της βροχής
Η βαθυστόχαστη μουσική του ανέμου
Ο αναστάσιμος παιάνας των κυμάτων
Να δώσει η φύση ρυθμό στην αρρυθμία
Να κάνει σταθερό βήμα το μεθυσμένο παραπάτημα
Να μετατρέψει σε φρόνηση τη δοκησίσοφη μωρία
Σωπάστε πια
Αλλόφρονες αλλοπρόσαλλοι αλλοτριωμένοι
Ανεύθυνοι απαιτητές δικαιωμάτων
Αξιοθρήνητοι επαίτες αξιωμάτων
Ευνουχισμένοι γονιμοποιητές προόδων
Σωπάστε πια να ακουστεί
Το λεπτότερπνο τιτίβισμα των πουλιών
Το βαθύχτυπο μοιρολόι της καρδιάς
Το θαλερό νανούρισμα της ελπίδας
Το αλύπητο τραγούδι του θανάτου
Σωπάστε πια
Δεξιοί με κακομούτσουνες λαϊκές μάσκες
Αγιάτρευτοι φηφοβόροι εξουσιομανείς
Λιβανιστές του αίματος της δυστυχίας
Των πληγών που εσείς οι ίδιοι ανοίξατε
Σωπάστε πια
Αριστεροί με δεξιές καταθέσεις
Ωρυόμενοι σημαιοφόροι της κατάργησης των διακρίσεων
Που χαρίζετε γενναιόδωρα τα λόγια σας
Αλλά ποτέ τα λατρεμένα λεφτά σας
Σωπάστε επιτέλους ν’ ακουστεί
Το σάλπισμα του αγγέλου της κάθαρσης
Το αγωνιστικό κάλεσμα της ζωής
Να λευτερωθούν οι αλυσοδεμένες αλήθειες
Των φρικαλέα παραμορφωμένων ψυχών
Να γίνουν πάλι οι άνθρωποι απλοί και καθαροί
Της λευτεριάς αγωνιστές
Της ομορφιάς αρτίστες
Της αρετής προσκυνητές
Και του θανάτου μύστες
Αργύρης Ολοκτσίδης
