Δεν ξέρω τι έφταιξε και η μαγεία χάθηκε. Παλιά όλα φάνταζαν γιορτινά, αλλά και ξεχωριστά. Τα φώτα, τα στολίδια, τα ρεβεγιόν (σχεδόν πάντα μεταξύ συγγενών στο σπίτι) μα και...
η ασπρόμαυρη τηλεόραση που θεωρώ ότι ήταν σε ποιότητα θεάματος, πολύ καλύτερη της σημερινής. Ίσως μεγαλώσαμε, ίσως είδαμε την αλήθεια κατάματα, ίσως ζούμε σε μια εποχή που «μαγείες» δε χωρούν. Η πίεση είτε οικονομική (12 χρόνια κλείνουμε), είτε κοινωνική(αποτρόπαιες πράξεις κι εγκληματικότητα) μας προσγείωσαν σε μια πραγματικότητα, που δεν έχει χώρο για συναισθήματα, μήτε καν γιορτινά.
Με τιμή
Τσομπανόπουλος Νίκος.
.png)