Το 2010, ο...
Ντάρεν Τσικ, ένας Βρετανός που ζούσε στο Τόρανς της νότιας Καλιφόρνια, έχασε τα ίχνη του παπαγάλου του, του Νάιτζελ. Το ζώο, το οποίο κληρονόμησε μια ξεχωριστή βρετανική προφορά από τη μίμηση της ομιλίας του , δεν επέστρεψε για αρκετά χρόνια και τελικά υπέθεσε ότι δεν θα ξαναέβρισκε το χαμένο του κατοικίδιο.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι ιδιοκτήτες του Happy Tails Dog Spa στο Τόρανς βρήκαν έναν αφρικανικό γκρι παπαγάλο και άρχισαν να αναζητούν τον ιδιοκτήτη του. Αυτό δεν ήταν τόσο εύκολο όσο περίμεναν. Μια άλλη ιδιοκτήτρια παπαγάλου, η κτηνίατρος Teresa Micco, έβαζε αφίσες με την ελπίδα να βρει το δικό της χαμένο κατοικίδιο, και οι ιδιοκτήτες του Happy Tails Dog Spa προσπάθησαν να της επιστρέψουν τον παπαγάλο.
Αν και το πουλί έμοιαζε με το χαμένο κατοικίδιο της Micco, τον Benjamin, όταν η κτηνίατρος έλεγξε το μικροτσίπ του, διαπίστωσε ότι δεν ήταν το δικό της. Ωστόσο, ένα ίχνος εγγράφων οδήγησε την ομάδα ερευνητών αγνοούμενων πτηνών σε ένα κατάστημα κατοικίδιων ζώων που ονομάζεται Animal Lovers στο Torrance.
Το κατάστημα κατοικίδιων ζώων είχε, προς έκπληξη όλων, κρατήσει παλιά χαρτιά με τον αριθμό ζώνης του πουλιού συνδεδεμένο στο πόδι του.
«Έτσι, εμφανίστηκα στο σπίτι του ιδιοκτήτη του παπαγάλου και χτύπησα την πόρτα», είπε η Μίκκο στην Daily Breeze. «Συστηθήκα και του είπα: “Έχασες κάποιον παπαγάλο;”
«Αρχικά είπε “Όχι” — αλλά νόμιζε ότι εννοούσα αν έχασε πρόσφατα.»
Ο Τσικ τελικά συνειδητοποίησε ότι ο παπαγάλος για τον οποίο μιλούσαν, τώρα χρησιμοποιώντας ισπανικές λέξεις, ήταν ο παπαγάλος που είχε χάσει πριν από τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Τη στιγμή που είδε τον παπαγάλο, ήξερε ότι είχε βρει το παλιό του κατοικίδιο.
Ενώ ήταν χαρούμενος που ξαναβρήκε το κατοικίδιό του, και ο Νάιτζελ εγκαταστάθηκε γρήγορα, η ιστορία δεν τελείωσε εκεί. Ζώντας κοντά, η οικογένεια Χερνάντεζ-Σμιθ είδε ένα άρθρο για τον παπαγάλο και μπόρεσε να εξηγήσει πού βρισκόταν στα τέσσερα χρόνια που αγνοούνταν, καθώς και την επάρκειά του στα ισπανικά.
Ο Ρούμπεν Ερνάντεζ, 86 ετών, ισπανόφωνος από τη Γουατεμάλα, φρόντιζε το πουλί στο πολυγενεακό οικογενειακό του σπίτι και από αυτόν και την οικογένειά του ο παπαγάλος έμαθε τις νέες του δεξιότητες.
«Η γιαγιά μου πέθανε πριν από περίπου δύο χρόνια και είναι ένα από τα τελευταία αναμνηστικά για τον παππού μου», δήλωσε η Λίζα Σμιθ, εγγονή του Χερνάντεζ, στην Daily Breeze για τον ίδιο παπαγάλο, τον οποίο είχαν ονομάσει «Μόργκαν».
«Η απώλεια του Μόργκαν τον έχει στεναχωρήσει πολύ. Έχουν έναν πολύ ιδιαίτερο δεσμό. Το μόνο μας αίτημα είναι να συναντηθούμε με τον ιδιοκτήτη για να κλείσει η υπόθεση. Είμαστε επίσης πρόθυμοι να δωρίσουμε το κλουβί του, το φαγητό και τα παιχνίδια που έχουμε γι’ αυτόν.»
Όταν η Smith εμφανίστηκε να δει τον Morgan/Nigel, ο Chick αποφάσισε ότι το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να επιστρέψει τον παπαγάλο στο σπίτι που έζησε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Εν τω μεταξύ, η Micco προσφέρθηκε να βοηθήσει στην κατασκευή ενός υπαίθριου πτηνοτροφείου στο σπίτι των Hernandez-Smith για να αποτρέψει το πουλί από το να δραπετεύσει, και ίσως να μάθει μια τρίτη ή τέταρτη γλώσσα και προφορά.
