Προσφυγή του πολίτη κατά της
πράξης επιβολής προστίμου, με αιχμές για έλλειψη ακρόασης, εσφαλμένη
εφαρμογή του νόμου και κατάφωρη δυσαναλογία
Μια υπόθεση που ξεκίνησε από τον θάνατο 14 ορνίθων σε οικία στην...
Κρεμαστή Ρόδου κατέληξε στην επιβολή διοικητικού προστίμου ύψους 700.000 ευρώ, προκαλώντας έντονη νομική αντιπαράθεση και προσφυγή του πολίτη στη Δικαιοσύνη.
Σύμφωνα με τα δικόγραφα, το περιστατικό σημειώθηκε στις 21 Ιουνίου 2025, όταν διαπιστώθηκε ότι οι όρνιθες οικόσιτου κοτετσιού είχαν βρεθεί νεκρές, με εκτίμηση ότι επήλθε δηλητηρίαση. Ο ιδιοκτήτης προχώρησε σε καταγγελία στο Α.Τ. Ιαλυσού, στρεφόμενος κατά συγγενικού του προσώπου, το οποίο κατά διαστήματα φρόντιζε τα ζώα όταν ο ίδιος έλειπε. Η υπόθεση κινήθηκε παράλληλα σε δύο επίπεδα: ποινικό και διοικητικό. Με επίκληση του Ν. 4830/2021, το Α.Τ. Ιαλυσού προχώρησε στην επιβολή διοικητικής κύρωσης, βεβαιώνοντας πρόστιμο.
50.000 ευρώ ανά ζώο, δηλαδή συνολικά 700.000 ευρώ
Ωστόσο, στις 16 Ιουλίου 2025, ο ίδιος ο καταγγέλλων ανακάλεσε τη μήνυση, δηλώνοντας ότι πείστηκε πως ο συγγενής του δεν είχε καμία εμπλοκή στον θάνατο των ζώων και ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της ποινικής του δίωξης. Παρά την εξέλιξη αυτή, η διοικητική διαδικασία συνεχίστηκε κανονικά.
Οι αντιρρήσεις που υποβλήθηκαν την επομένη απορρίφθηκαν, με την αιτιολογία ότι εκκρεμεί το ποινικό σκέλος και ότι το ζήτημα θα επανεξεταστεί μετά την τελεσιδικία της δικαστικής απόφασης. Η θέση αυτή αποτελεί, σύμφωνα με την προσφυγή, εσωτερική αντίφαση: ενώ η διοίκηση αναγνωρίζει τη σημασία της ποινικής έκβασης, επιμένει στη βεβαίωση του ανώτατου προστίμου χωρίς αναστολή των συνεπειών του.
Κεντρικό σημείο της νομικής επιχειρηματολογίας αποτελεί και το ύψος της κύρωσης, το οποίο χαρακτηρίζεται ως εξοντωτικό και πλήρως δυσανάλογο. Επισημαίνεται ότι επελέγη το ανώτατο προβλεπόμενο ποσό ανά ζώο, χωρίς ειδική αιτιολογία που να δικαιολογεί τόσο βαριά κύρωση.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην παράλειψη προηγούμενης ακρόασης του πολίτη πριν από την έκδοση της πράξης επιβολής προστίμου. Όπως τονίζεται, σε υποθέσεις τόσο μεγάλης οικονομικής επιβάρυνσης, η ακρόαση δεν αποτελεί τυπική διαδικασία, αλλά θεμελιώδη εγγύηση νομιμότητας. Η έλλειψή της προβάλλεται ως λόγος ακυρότητας της πράξης και κατ’ επέκταση, των πράξεων βεβαίωσης και είσπραξης.
Παράλληλα, αμφισβητείται η ίδια η εφαρμογή του Ν. 4830/2021 στην προκειμένη περίπτωση. Στα δικόγραφα υποστηρίζεται ότι ο νόμος αφορά την προστασία ζώων συντροφιάς και ότι οι όρνιθες, ως οικόσιτα ζώα που εκτρέφονται για κάλυψη οικογενειακών αναγκών, δεν εμπίπτουν της συγκεκριμένης πρόβλεψης. Αν η υπαγωγή κριθεί εσφαλμένη, τίθεται ζήτημα νομιμότητας της κύρωσης από τη βάση της.
50.000 ευρώ ανά ζώο, δηλαδή συνολικά 700.000 ευρώ
Ωστόσο, στις 16 Ιουλίου 2025, ο ίδιος ο καταγγέλλων ανακάλεσε τη μήνυση, δηλώνοντας ότι πείστηκε πως ο συγγενής του δεν είχε καμία εμπλοκή στον θάνατο των ζώων και ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της ποινικής του δίωξης. Παρά την εξέλιξη αυτή, η διοικητική διαδικασία συνεχίστηκε κανονικά.
Οι αντιρρήσεις που υποβλήθηκαν την επομένη απορρίφθηκαν, με την αιτιολογία ότι εκκρεμεί το ποινικό σκέλος και ότι το ζήτημα θα επανεξεταστεί μετά την τελεσιδικία της δικαστικής απόφασης. Η θέση αυτή αποτελεί, σύμφωνα με την προσφυγή, εσωτερική αντίφαση: ενώ η διοίκηση αναγνωρίζει τη σημασία της ποινικής έκβασης, επιμένει στη βεβαίωση του ανώτατου προστίμου χωρίς αναστολή των συνεπειών του.
Κεντρικό σημείο της νομικής επιχειρηματολογίας αποτελεί και το ύψος της κύρωσης, το οποίο χαρακτηρίζεται ως εξοντωτικό και πλήρως δυσανάλογο. Επισημαίνεται ότι επελέγη το ανώτατο προβλεπόμενο ποσό ανά ζώο, χωρίς ειδική αιτιολογία που να δικαιολογεί τόσο βαριά κύρωση.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην παράλειψη προηγούμενης ακρόασης του πολίτη πριν από την έκδοση της πράξης επιβολής προστίμου. Όπως τονίζεται, σε υποθέσεις τόσο μεγάλης οικονομικής επιβάρυνσης, η ακρόαση δεν αποτελεί τυπική διαδικασία, αλλά θεμελιώδη εγγύηση νομιμότητας. Η έλλειψή της προβάλλεται ως λόγος ακυρότητας της πράξης και κατ’ επέκταση, των πράξεων βεβαίωσης και είσπραξης.
Παράλληλα, αμφισβητείται η ίδια η εφαρμογή του Ν. 4830/2021 στην προκειμένη περίπτωση. Στα δικόγραφα υποστηρίζεται ότι ο νόμος αφορά την προστασία ζώων συντροφιάς και ότι οι όρνιθες, ως οικόσιτα ζώα που εκτρέφονται για κάλυψη οικογενειακών αναγκών, δεν εμπίπτουν της συγκεκριμένης πρόβλεψης. Αν η υπαγωγή κριθεί εσφαλμένη, τίθεται ζήτημα νομιμότητας της κύρωσης από τη βάση της.
