Ήταν 31 Ιανουαρίου του 1828, όταν η καρδιά του Αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας, Αλεξάνδρου Υψηλάντη έπαψε να χτυπά για πάντα.
Μετά...
την αποτυχημένη επανάσταση στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, ο Υψηλάντης πιάστηκε από τις αυστριακές αρχές, φυλακίστηκε και βασανίστηκε.
Έξι χρόνια αργότερα οι αυστριακοί τον απελευθερώνουν. Εκείνος πάμφτωχος και καταπονημένος από τα βασανιστήρια υπέκυψε, αφήνοντας όμως πίσω του σπουδαία παρακαταθήκη.
Στα 36 χρόνια που έζησε κατάφερε να μείνει στην αιωνιότητα. Δεν υπάρχουν λέξεις και κείμενα να εξιστορήσουν την ζωή του.
Επιθυμία του ήταν να ταριχευθεί η καρδιά του, η οποία σήμερα φυλάσσεται στην Ιερά Μόνη Παμμεγίστων Ταξιαρχών των Αθηνών.
Άξιος συμπαραστάτης στην επανάσταση της Μολδοβλαχία ήταν ο επιστήθιος φίλος του, Γεωργάκης Ολύμπιος.
Όταν η επανάσταση με τον Ιερό Λόχο απέτυχε, βρέθηκε για τελευταία φορά με τον αγαπημένο φίλο του.
Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν συγκινητικές. Όσοι βρέθηκαν εκεί έκλαιγαν με λυγμούς και οι δύο φίλοι αφού αγκαλιάστηκαν για τελευταία φορά αντάλλαξαν τις εξής κουβέντες.
Έξι χρόνια αργότερα οι αυστριακοί τον απελευθερώνουν. Εκείνος πάμφτωχος και καταπονημένος από τα βασανιστήρια υπέκυψε, αφήνοντας όμως πίσω του σπουδαία παρακαταθήκη.
Στα 36 χρόνια που έζησε κατάφερε να μείνει στην αιωνιότητα. Δεν υπάρχουν λέξεις και κείμενα να εξιστορήσουν την ζωή του.
Επιθυμία του ήταν να ταριχευθεί η καρδιά του, η οποία σήμερα φυλάσσεται στην Ιερά Μόνη Παμμεγίστων Ταξιαρχών των Αθηνών.
Άξιος συμπαραστάτης στην επανάσταση της Μολδοβλαχία ήταν ο επιστήθιος φίλος του, Γεωργάκης Ολύμπιος.
Όταν η επανάσταση με τον Ιερό Λόχο απέτυχε, βρέθηκε για τελευταία φορά με τον αγαπημένο φίλο του.
Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν συγκινητικές. Όσοι βρέθηκαν εκεί έκλαιγαν με λυγμούς και οι δύο φίλοι αφού αγκαλιάστηκαν για τελευταία φορά αντάλλαξαν τις εξής κουβέντες.
«Καλή αντάμωση στην Λεύτερη Πατρίδα.»
ΑΘΑΝΑΤΟΙ...
Β.Β.
