(Της Δέσποινας Παπαζαχαρία)
Έθιμο παλιό, με τις πορτοκαλιές να στολίζουν την εικόνα της Βάπτισης του Χριστού στις εκκλησίες μας.
Τα δέντρα και ...
οι καρποί της αγάπης της προσφοράς και της αφθονίας!
Τα παλιά χρόνια, έλεγε η μάνα μου, περιμέναμε πώς και πώς το πορτοκάλι της εκκλησιάς!
Ανήμερα των Φώτων η εκκλησία, εκφραστής της χριστιανικής αγάπης και της χαράς του μυστηρίου της βάπτισης μοίραζε πορτοκάλι σε όλα τα σπίτια .
Η διήγηση της μάνας μου:
Ανήμερα τα Θεοφάνεια, αφού έριχναν το σταυρό,αγιαζονταν τα νερά και γυρνούσαμε στο σπίτι ,περιμέναμε τον καντηλαναφτη του Αη Δημήτρη να μας φέρει το πορτοκάλι!
Η χαρά μας ήταν μεγάλη!!
Μόλις ερχοταν το πορτοκάλι, το βάζαμε στο τζάκι και περιμέναμε τον πατέρα να μας το μοιράσει .
8 παιδιά εμείς και 2 οι γονείς μας, μοιράζαμε ένα πορτοκάλι!!
Ένα φελάκι παίρναμε στο χέρι και το ψωνίζαμε,(το τρώγαμε λίγο, λίγο με προσοχή), να μην τελειώσει γρήγορα,δεν είχαμε κι άλλο!! Με εκείνο το πορτοκάλι, δώρο του Χριστού, ευώδιαζε η κάμαρη.
Η ευωδιά των ευχών μας για καλή φώτιση έμενε για πολλές μέρες, καθώς οι φλούδες του πορτοκαλιού, πάνω στην ξυλόσομπα άφηναν το άρωμα της αγάπης!
Δύσκολα φτωχά χρόνια!
Χαιρόμασταν αυτά τα λίγα που είχαμε και είμασταν ευτυχισμένοι!!
Χρόνια πολλά, καλή φώτιση με υγεία!
Από το Βαρθαλαμι των μαλαματενιων αναμνήσεων. Λιτόχωρο 1940!
Βαρθαλαμί λέμε το βαθύ θάλαμο,(βαθυς θάλαμος),συρτάρι, της κασέλας όπου
φυλάσσονται τα πολύτιμα πράγματα και χρήματα!
Πολύτιμες είναι και οι γιορτινές θύμησες των θεμελιακών ημερών της πατρίδας.
Λιτόχωρο, Θεοφάνεια 2026.
