Ο την τρίτη Ιανουαρίου μηνός εκδημήσας προς Κύριον, ο εν Οσίοις συναγαλλόμενος ως συνόμιλος, κυρ Αλέξανδρος ο Παπαδιαμάντης ο Σκιαθίτης, ο...
την δωρεάν των ταλάντων υπεραυξήσας
και την Ελληνίδαν γλώσσαν
με διηγήματα ακαταμάχητης ποιότητος κατακοσμήσας ,
ο των μεγίστων μέγιστος,
η κορυφή των κορυφών,
κατά τον εξαίρετο Αλεξανδρινό
Κωνσταντίνο Π. Καβάφη,
ο εν φτωχεία και ταπεινώσει εν Αθήναις βιώσας ,
ο εν ταις παννυχίσι
συν τω εν Αγίοις παπά Νικόλα τω Πλανά
άδων και ψάλλων καλλικελάδως
τα μεγαλεία του Θεού
εν τω εν Αθήναις Ναυδρίω του Αγίου Ελισσαίου !
Κι ήταν ωσάν σήμερα,
τη τρίτη του αυτού μηνός Ιανουαρίου,
χιονιάς καιρός,
περασμένα μεσάνυχτα,
κλινήρης κι ετοιμοθάνατος ών
στην πατρική του οικία στην Σκιάθο
όταν ζήτησε από τις αδερφάδες του,
που τον παράστεκαν,
ένα βιβλίο
κι ύστερον μεταμεληθείς,
είπε, αφήστε το ,
την σήμερον θα ψάλλω εκ καρδίας
κι άρχισε με τρεμάμενη φωνή
να ψάλλει ,
ένα κερί φώτιζε την κάμαρη,
το ανεπανάληπτο ιδιόμελον
«Την χείρα Σου την αψαμένην την ακήρατον κορυφήν του Δεσπότου
μεθ᾽ ἧς καὶ δακτύλῳ αὐτόν ἡμῖν καθυπέδειξας,
ἔπαρον ὑπὲρ ἡμῶν, Βαπτιστά,
ὡς παρρησίαν ἔχων πολλήν…»,
είναι δε το δοξαστικόν τούτο της Θ’ Ώρας
των Μεγάλων Ωρών των Θεοφανείων
κι απευθύνεται σε δεύτερο πρόσωπο
ποιητικώς τε και μουσικώς
στον Τίμιο Ιωάννη τον Πρόδρομο,
κι ύστερον από ολίγον
την κεφαλήν κλίνας , λιταίς Προδρομικαίς
παρέδωκε το πνεύμα εις χείρας
του Παντοκράτορος,
του Παλαιού των Ημερών ,
του Τρισαγίου !
Διό , αδερφοί
και ο Οδυσσέας ο του Αιγαίου,
Ελύτης τουπίκλην,
παρακαταθήκην έμμετρον μας κατέλιπεν
στο ανυπέρβλητον «Άξιον εστί» :
Ὅπου καὶ νὰ σᾶς βρίσκει τὸ κακό,
ἀδελφοί,
ὅπου καὶ νὰ θολώνει ὁ νοῦς σας
μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμὸ καὶ μνημονεύετε Ἀλέξανδρο Παπαδιαμάντη." !
Ιδιαίτερα
τούτες τις γκρίζες μέρες, όπου καταιγίς χειμάζουσα
λυσσομανά !
Μνημονεύετε, αδέρφια …
ΥΓ Διά χειρός Ράλλη Κοψίδη, Λημνιαρίου,
η προσωπογραφία του εν Οσίοις Αλεξάνδρου του Παπαδιαμάντη , ως πρόπλασμα αγιογραφίας!
