Η απόφαση 1233/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών συγκαταλέγεται στις ελάχιστες που κάνουν δεκτό αίτημα αποζημίωσης λόγω μη τήρησης των δικαστικών αποφάσεων επικοινωνίας. Το δικαστήριο υποχρεώνει μητέρα, η οποία ασκεί την επιμέλεια τέκνων, να καταβάλει στον πατέρα το...
ποσό των
4.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που του
προκάλεσε η συστηματική αποξένωση από τα παιδιά του.
«Πλήρης κατάλυση» του δικαιώματος επικοινωνίας
Το
δικαστήριο αναγνώρισε αποκλειστική υπαιτιότητα της μητέρας στην πλήρη
κατάλυση του δικαιώματος επικοινωνίας του πατέρα. Σύμφωνα με το
σκεπτικό, η μητέρα παρεμπόδισε κατ’ επανάληψη την επικοινωνία με
«πρόθεση ματαίωσης», μεταφέροντας τη σφοδρή αντιδικία των γονέων στα
ανήλικα τέκνα.
Με τον τρόπο αυτό, κρίθηκε ότι:
Παραβιάστηκε το δικαίωμα σεβασμού του οικογενειακού βίου (άρθρο 8 της ΕΣΔΑ)
Η
μητέρα ενήργησε αντίθετα προς το βέλτιστο συμφέρον των παιδιών, όπως
αυτό ορίζεται στον Ν. 4800/2021 (Νόμος Συνεπιμέλειας), ο οποίος
επιτάσσει τη σταθερή παρουσία της πατρικής φιγούρας για την ανάπτυξη της
προσωπικότητάς τους.
Η παρεμπόδιση αυτή συνιστά παράνομη προσβολή
της προσωπικότητας του πατέρα, θεμελιώνοντας αξίωση αποζημίωσης για την
«ακύρωση του πατρικού του ρόλου».
«Ενθάρρυνση της επικοινωνίας»
Η απόφαση προβαίνει
σε μια εξαιρετικά σημαντική περιγραφή των υποχρεώσεων του γονέα που
διαμένει με τα παιδιά. Σύμφωνα με το δικαστήριο, ο γονέας αυτός δεν
αρκεί απλώς να μην εμποδίζει, αλλά «οφείλει να συνδράμει στην ουσιαστική
πραγματοποίηση της επικοινωνίας των τέκνων με τον πατέρα τους,
ενθαρρύνοντας αυτήν και προετοιμάζοντας κατάλληλα τα τέκνα».
Μάλιστα,
επισημαίνεται ότι ακόμα και αν υπήρχε πράγματι άρνηση από την πλευρά
των παιδιών, η μητέρα είχε την υποχρέωση να ενημερώσει τον πατέρα ώστε
να αναζητήσουν από κοινού μια λύση σε κλίμα σύμπνοιας, ή να ζητήσει τη
δικαστική μεταρρύθμιση της απόφασης.
Η απόρριψη της «άρνησης» των παιδιών
Το
δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς της μητέρας ότι τα παιδιά δεν
επιθυμούσαν την επικοινωνία λόγω «αντιγονεϊκής συμπεριφοράς» του πατέρα.
Η δικαιοσύνη έκρινε ότι:
- Οι καταθέσεις των παιδιών δεν εξέφραζαν την ειλικρινή και αυθόρμητη βούλησή τους, αλλά μετέφεραν τις αξιολογικές κρίσεις της μητέρας κατά του πατέρα
- Η αρνητική εικόνα των παιδιών συνέπεσε χρονικά με την κορύφωση της δικαστικής διαμάχης, κατά την οποία η μητέρα επιχείρησε να τα απομακρύνει ψυχικά από τον πατέρα τους και να αποδομήσει την εικόνα του.
- Ο πατέρας εμφανιζόταν συνεπής στις υποχρεώσεις του και επιδίωκε σταθερά την επαφή.
Το αποτέλεσμα της δίκης
Ο πατέρας κρίθηκε ότι
υπέστη ηθική βλάβη που περιλαμβάνει «πίκρα, απογοήτευση και στενοχώρια».
Το δικαστήριο υποχρέωσε τη μητέρα να του καταβάλει 4.000 ευρώ, καθώς
και μέρος των δικαστικών εξόδων του, ύψους 200 ευρώ.
