Του Γ. Τεκίδη
Μόνο που οι περί ους ο λόγος, δεν είναι καθόλου ωραίοι, αλλά άσχημοι, πολύ άσχημοι και πολιτικά προκλητικοί και ανέντιμοι. Αναφερόμαστε για...
δύο κόμματα εξουσίας, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που μεταπολιτευτικά άσκησαν τη διακυβέρνηση του τόπου εναλλασσόμενοι σε αυτή κοντά τέσσερις δεκαετίες. Και σήμερα που μιλάμε η μεν ΝΔ κυβερνά και το πάλε ποτέ ισχυρό Πασοκ, υποτίθεται ότι θα είναι ο αντικαταστάτη της στις ερχόμενες εκλογές. Πέραν των όσων τους ένωναν κατά καιρούς προγραμματικά και επί της ουσίας, ιδιαίτερα την μετά Α. Παπανδρέου εποχή, σήμερα τους ενώνει μια ακόμη ντροπή. Ντροπή που μεταφράζεται σε μια χυδαία και άνευ προηγμένου πρόκληση προς την πάσχουσα κοινωνία και ιδιαίτερα εκείνων των συμπολιτών μας που έχουν μπλέξει με δάνεια και τράπεζες, αναζητώντας λύση στο στεγαστικό τους πρόβλημα, ακόμη και εκείνους που για δικαιολογημένους λόγους αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα πάγια έξοδα του σπιτιού τους. Την στιγμή που τα χρέη των δυο παραπάνω κομμάτων προς τις τράπεζες αγγίζουν πλεν το ένα δίς ευρώ.
Και καμαρώνουν και επαίρονται ξετσίπωτα και θέλουν να…σώσουν την χώρα από την οικονομική δυσπραγία, να καλυτερέψουν οι αθεόφοβοι το βιοτικό μας επίπεδο. Ποιοι; Μα αυτοί οι οποίοι έχουν φορτώσει στον κόκορα, που λέει και ο λαός μας, τις δικές τους ανομίες και καταχρήσεις. Φυσικά αν επρόκειτο για την πλεμπάγια κάτω, ο Νόμος ο υφιστάμενος άμεσα θα ενεργοποιούνταν και οι συνέπειες θα ήταν δεδομένες. Για τους παραπάνω δεν υφίσταται καμία συνέπεια , καμία παρέμβαση νομικής φύσης , κανένας καταλογισμός, καμία δήμευση περιουσίας , καμία παραπομπή για εξαπάτηση του δημοσίου. Και όσον αφορά τη ΝΔ, αυτή όπως γράψαμε και πρόσφατα επικαλείται σιωπηλά μεν αλλά απαρέγκλιτα το ιδιοκτησιακό της δικαίωμα επί της χώρας και σε ότι άλλο υπάρχει σε αυτή- εν προκειμένω οι τράπεζες – το δε Πασοκ την αλλαγή ΑΦΜ και ονόματος για ένα διάστημα, θυμίζοντας πρακτικές και καταστάσεις που παραπέμπουν στους μαφιόζους κάθε απόχρωσης. Πόσο θράσος, πόση πολιτική αβελτηρία και φαυλότητα χρειάζεται για να προκαλείς ανηλεώς ένα ολόκληρο λαό με πεπραγμένα της εποχής του Αλ Καπόνε;. Και δεν μιλάμε για ποσά μικρής σημασίας, αμελητέα, για μια σταγόνα στον ωκεανό. Την στιγμή που καταρρέει κυριολεκτικά ότι απέμεινε από το κοινωνικό κράτος, την στιγμή που χάνονται ζωές στο ρημαγμένο ΕΣΥ, γιατί δε μπορεί να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις του ανάγκες, λόγο τ ης έλλειψης υποδομών και προσωπικού, την στιγμή που μισθοί και συντάξεις υπολείπονται σοβαρά στη δυνατότητα να βγάλουν τον μήνα η πλειοψηφία των νοικοκυριών. Πρόκειται για ένα δις ευρώ. Δάνεια τα οποία υποτίθεται ότι εξυπηρετούντα, λέει, αλλά παραδόξως, αντί να μειώνεται το χρέος αυτό με τους τόκους κάθε χρόνο αυξάνεται. Κοροϊδεύουν ασύστολα τους πάντες και το διασκεδάζουν και από πάνω.
Και καμαρώνουν και επαίρονται ξετσίπωτα και θέλουν να…σώσουν την χώρα από την οικονομική δυσπραγία, να καλυτερέψουν οι αθεόφοβοι το βιοτικό μας επίπεδο. Ποιοι; Μα αυτοί οι οποίοι έχουν φορτώσει στον κόκορα, που λέει και ο λαός μας, τις δικές τους ανομίες και καταχρήσεις. Φυσικά αν επρόκειτο για την πλεμπάγια κάτω, ο Νόμος ο υφιστάμενος άμεσα θα ενεργοποιούνταν και οι συνέπειες θα ήταν δεδομένες. Για τους παραπάνω δεν υφίσταται καμία συνέπεια , καμία παρέμβαση νομικής φύσης , κανένας καταλογισμός, καμία δήμευση περιουσίας , καμία παραπομπή για εξαπάτηση του δημοσίου. Και όσον αφορά τη ΝΔ, αυτή όπως γράψαμε και πρόσφατα επικαλείται σιωπηλά μεν αλλά απαρέγκλιτα το ιδιοκτησιακό της δικαίωμα επί της χώρας και σε ότι άλλο υπάρχει σε αυτή- εν προκειμένω οι τράπεζες – το δε Πασοκ την αλλαγή ΑΦΜ και ονόματος για ένα διάστημα, θυμίζοντας πρακτικές και καταστάσεις που παραπέμπουν στους μαφιόζους κάθε απόχρωσης. Πόσο θράσος, πόση πολιτική αβελτηρία και φαυλότητα χρειάζεται για να προκαλείς ανηλεώς ένα ολόκληρο λαό με πεπραγμένα της εποχής του Αλ Καπόνε;. Και δεν μιλάμε για ποσά μικρής σημασίας, αμελητέα, για μια σταγόνα στον ωκεανό. Την στιγμή που καταρρέει κυριολεκτικά ότι απέμεινε από το κοινωνικό κράτος, την στιγμή που χάνονται ζωές στο ρημαγμένο ΕΣΥ, γιατί δε μπορεί να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις του ανάγκες, λόγο τ ης έλλειψης υποδομών και προσωπικού, την στιγμή που μισθοί και συντάξεις υπολείπονται σοβαρά στη δυνατότητα να βγάλουν τον μήνα η πλειοψηφία των νοικοκυριών. Πρόκειται για ένα δις ευρώ. Δάνεια τα οποία υποτίθεται ότι εξυπηρετούντα, λέει, αλλά παραδόξως, αντί να μειώνεται το χρέος αυτό με τους τόκους κάθε χρόνο αυξάνεται. Κοροϊδεύουν ασύστολα τους πάντες και το διασκεδάζουν και από πάνω.
