Του Κ. Καραγιαννίδη
Άγνωστος γύρω γίνεται ο κόσμος συνεχώς,
γιατί γνωστοί και φίλοι μάς φεύγουν δυστυχώς!
Καλά τα χρόνια τα πολλά, μα είναι αλλοιωμένα,
μεγάλο πρόβλημα να ζεις μόνος μαζί με σένα.
Άγνωστο κόσμο συναντώ, κόσμο που δε γνωρίζω,
γι’ αυτό κανείς δε μου μιλά, δεν...
τους καλημερίζω.
Βουβός στο δρόμο τριγυρνώ, βλέποντας τις βιτρίνες,
στην είσοδο των μαγαζιών κοιτάζω θεατρίνες.
Στο δρόμο κάποτε πολλούς γνωστούς μου συναντούσα,
κουβέντα στον πεζόδρομο να κάνω σταματούσα.
Τώρα δεν έχει νόημα βόλτες πολλές να κάνω,
στα γρήγορα μεταβολή και πάλι σπίτι φτάνω.
Πολύ γλυκιά είναι η ζωή, μα γλύκα πάντα χάνει,
παρόλα αυτά τη γεύεσαι και πάλι δε σου φτάνει.
Αν στης ζωής βρεθείς ποτέ την πιο μεγάλη δίνη,
και πάλι απ’ τη γλύκα της κάτι θα έχει μείνει.
Κ. Καραγιαννίδης 31 – 01 - 2026
