Οι τίτλοι τέλους για τη λειτουργία του κεντρικού εργοστασίου...
της Βιολάντα στα Τρίκαλα μπήκαν με τον πιο δραματικό τρόπο. Μετά την έκρηξη που στοίχισε τη ζωή σε έναν εργαζόμενο και συγκλόνισε το πανελλήνιο, η Περιφέρεια Θεσσαλίας αποφάσισε την πλήρη διακοπή των εργασιών στη μονάδα.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πιο σύνθετη από μια προσωρινή παύση. Δεν πρόκειται απλώς για ένα τεχνικό κώλυμα, αλλά για μια κρίση ασφαλείας που θέτει την εταιρεία προ των ευθυνών της.
«Άμεσος κίνδυνος» για τους εργαζόμενους
Η απόφαση της Περιφέρειας είναι καταπέλτης. Στο σκεπτικό αναφέρεται ρητά ότι ο χώρος κρίνεται επικίνδυνος για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων και, κυρίως, των ανθρώπων που εργάζονται εκεί.
Και κάπου εδώ η ιστορία αλλάζει. Η Βιολάντα δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε. Η διοίκηση της εταιρείας καλείται να ξεκινήσει τη διαδικασία αδειοδότησης από το μηδέν, καταθέτοντας εκ νέου όλα τα απαραίτητα ερωτηματολόγια και τροποποιώντας τις γνωστοποιήσεις λειτουργίας της. Η σφράγιση αφορά τον μηχανολογικό εξοπλισμό, τις γραμμές παραγωγής αλλά και τις εγκαταστάσεις υγραερίου που βρέθηκαν στο επίκεντρο της τραγωδίας.
Το διπλό λουκέτο και η επόμενη μέρα
Αυτό που δεν ειπώθηκε μέχρι στιγμής με τόση έμφαση, είναι ότι η επιχείρηση βρίσκεται σε πλήρη παράλυση. Η Περιφέρεια είχε ήδη κλείσει το δεύτερο εργοστάσιο της εταιρείας, πράγμα που σημαίνει ότι ο παραγωγικός «πνεύμονας» της Βιολάντα έχει πρακτικά νεκρώσει.
Η βιομηχανία οφείλει τώρα να συμμορφωθεί πλήρως με τις υποδείξεις των αρχών, σε μια προσπάθεια να αποδείξει ότι μπορεί να εγγυηθεί το αυτονόητο: την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Είναι η αυστηρή τήρηση των κανόνων ασφαλείας το μόνο όπλο που έχουμε απέναντι στα εργατικά δυστυχήματα ή οι έλεγχοι έρχονται πάντα «κατόπιν εορτής» όταν οι ζωές έχουν ήδη χαθεί;
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πιο σύνθετη από μια προσωρινή παύση. Δεν πρόκειται απλώς για ένα τεχνικό κώλυμα, αλλά για μια κρίση ασφαλείας που θέτει την εταιρεία προ των ευθυνών της.
«Άμεσος κίνδυνος» για τους εργαζόμενους
Η απόφαση της Περιφέρειας είναι καταπέλτης. Στο σκεπτικό αναφέρεται ρητά ότι ο χώρος κρίνεται επικίνδυνος για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων και, κυρίως, των ανθρώπων που εργάζονται εκεί.
Και κάπου εδώ η ιστορία αλλάζει. Η Βιολάντα δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε. Η διοίκηση της εταιρείας καλείται να ξεκινήσει τη διαδικασία αδειοδότησης από το μηδέν, καταθέτοντας εκ νέου όλα τα απαραίτητα ερωτηματολόγια και τροποποιώντας τις γνωστοποιήσεις λειτουργίας της. Η σφράγιση αφορά τον μηχανολογικό εξοπλισμό, τις γραμμές παραγωγής αλλά και τις εγκαταστάσεις υγραερίου που βρέθηκαν στο επίκεντρο της τραγωδίας.
Το διπλό λουκέτο και η επόμενη μέρα
Αυτό που δεν ειπώθηκε μέχρι στιγμής με τόση έμφαση, είναι ότι η επιχείρηση βρίσκεται σε πλήρη παράλυση. Η Περιφέρεια είχε ήδη κλείσει το δεύτερο εργοστάσιο της εταιρείας, πράγμα που σημαίνει ότι ο παραγωγικός «πνεύμονας» της Βιολάντα έχει πρακτικά νεκρώσει.
Η βιομηχανία οφείλει τώρα να συμμορφωθεί πλήρως με τις υποδείξεις των αρχών, σε μια προσπάθεια να αποδείξει ότι μπορεί να εγγυηθεί το αυτονόητο: την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Είναι η αυστηρή τήρηση των κανόνων ασφαλείας το μόνο όπλο που έχουμε απέναντι στα εργατικά δυστυχήματα ή οι έλεγχοι έρχονται πάντα «κατόπιν εορτής» όταν οι ζωές έχουν ήδη χαθεί;
