(Του Μάρκου Μπόλαρη)
Ένας αγώνας από τις εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας στη...
Νέα Υόρκη στις αρχές του 20ου αιώνα, ένας αγώνας για συνθήκες εργασίες,
για ίση αμοιβή με τους άντρες,
για δικαίωμα ψήφου ,
αδιανόητος εκείνη την εποχή ,
ένας αγώνας με θύματα , με διώξεις, με αποκλεισμούς,
πάντως ένας αγώνας που κορυφώθηκε
κι οδήγησε σκαλί - σκαλί
σε δικαιοσύνη !
Όχι, πως δικαιώθηκε πλήρως !
Όχι, πως δεν έχει σκαλιά πολλά τούτη η ανάβαση !
Μα γίναν βήματα, κερδηθήκαν μάχες ,
κατακτήθηκαν δικαιώματα
που σήμερα φαίνονται
αυτονόητα !
Δεν ήταν !
Χύθηκε αίμα για να φτάσουμε εδώ !
Κι ο αγώνας συνεχίζεται !
Κι εδώ και σήμερα κι αύριο !
Παντού !
Κι είναι η μέρα τούτη ,
ένας σταθμός μνήμης
των όσων με θυσίες κι αγώνα γυναικών
κερδηθήκαν ,
Κι είναι η μέρα τούτη
μιά αφετηρία νέων αγώνων
για όσα καίρια και κρίσιμα πρέπει να γενούν !
Στην Παιδεία πρώτα , η έγνοιά μας,
στην ανθρωπιστική παιδεία που εκτοπίζεται
κι αφήνει τους ολιγάρχες να την μετατρέπουν
σε διαδικασία παραγωγής ανθρώπων
ως εξαρτημάτων στο σύστημα που τους υπηρετεί !
Στην Παιδεία , πρώτα, η μέριμνά μας,
αυτήν που την αξία την ατίμητη του ανθρώπου
αναδεικνύει
κι είναι αυτή η Παιδεία
που μαθαίνει στο παιδί τον σεβασμό
στην αυταξία του ανθρώπου,
για να μην θρηνούμε υποκριτικά θύματα
ενδοοικογενειακής βίας
για να κλαίμε υποκριτικά τις νεκρές γυναίκες
από ανθρωποκτονίες ,
ενώ αρνούμαστε
ως Πολιτεία, ως Κοινωνία, ως Οικογένεια
την στοιχειώδη διαπαιδαγώγηση
αναδεικνύοντας την αξία ,
την αυταξία του ανθρώπινου προσώπου,
την μοναδικότητα του κάθε προσώπου,
της κάθε μιάς γυναίκας !
Αρκούν πιά οι υποκριτικές οιμωγές
από τηλεοράσεως για γυναικοκτονίες,
αρκούν πιά οι στατιστικές της φρικής
φόνων, βιασμών, κακοποιήσεων
γυναικών !
Αρκεί αυτή η παθητική , η υποκριτική ,
η εν αποστάσεως ψυχρή απαρίθμηση
θυμάτων !
Ευθύνη μας η αποφασιστική αλλαγή στον χώρο
της Παιδείας !
Παιδεία με επίκεντρο τον άνθρωπο
χρειαζόμαστε,
Παιδεία contra
στον κυρίαρχο κανιβαλισμό της ανυπεράσπιστης
γυναίκας ,
Παιδεία με σεβασμό στην ανθρώπινη αξία
χρεία επείγουσα να οργανώσουμε,
Να , οι Πολιτικές που μας λείπουν,
Ελάτε,
Ως Πολιτεία , ως κοινωνία, ως οικογένεια ,
ως Πολίτες , ναί, ο καθένας μας !
Ευθύνη μας !
Συνευθύνη μας !
Νύν επέστη ο καιρός !
Τώρα !
Κι η Εκκλησία η Ορθόδοξη
το «ουκ ένι άρσεν και θήλυ»
ως επαναστατικό μήνυμα , θυμηθείτε,
ευαγγελικό είναι ,
ας εμβαθύνει, την Θεανθρώπινη διάσταση
της Ρωμέικης διαχρονίας μας δείχνοντας,
ως μήνυμα άλλης οδού ή
ως προτροπή εναλλακτικού δρομολογίου !
