Του Κ. Καραγιαννίδη
Δεν έχουν σχέση με παιδιά κάποια απ’ τα παιδάκια.
Έχιδνα μάνα έχουνε και μοιάζουν με φιδάκια.
Έχουν τ’ ακαταλόγιστο, λόγω της ηλικίας,
κι όταν ακόμα αγγίζουνε τα όρια αλητείας...
Με χάδια τα ανάθρεψαν, ίσως και παραινέσεις,
που είναι ισοδύναμες με κακουργο – ενέσεις.
Ύστερα πρακτική, έξω στην κοινωνία,
θέση εξασφαλίζοντας σε κάποια συμμορία.
Ενίοτε πάνε και σχολειό, μήπως και κάτι μάθουν,
κυρίως όμως πάνε μάλλον για να διδάξουν.
Να κάνουν κι άλλους όμοιους ωσάν την αφεντιά τους,
δική τους σπείρα να ‘χουνε, να ‘ναι τα αφεντικά τους.
Κι αφού η ομάδα έτοιμη, αρχίζουνε οι … «κρούσεις».
Χτυπούν δασκάλες και παιδιά, και γίνονται συγκρούσεις.
Πολλά είναι τα προβλήματα που προφανώς προκύπτουν,
οι αρμόδιοι στο πρόβλημα ποτέ τους δεν εγκύπτουν.
Κι όταν το πρόβλημα κλαδιά βγάλει και γίνει θάμνος,
στους δρόμους χάνεται γοργά της λευτεριάς το θάμπος.
Με συνοδεία τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο,
κάποια δασκάλα ξαφνικά λέει στη ζωή … αντίο!
Κ. Καραγιανίδης 14 – 03 - 2026
