Αυτό συνέβη σε ένα χωριανό μας ευτυχώς στο τέλος πήγαν όλα καλά!
«20 ημέρες τρέχαμε στο νοσοκομείο Κατερίνης για το 21 ετών παιδί μου που έπαθε πορφύρα δέρματος στα πόδια του, πονούσε δεν μπορούσε να περπατήσει, δε μπορούσε να πάει τουαλέτα.
Τρέχαμε...
στους παθολόγους οι οποίοι δεν έβρισκαν κάτι ώστε να κάνει κάποια θεραπεία το παιδί και να επιστρέψει στην καθημερινότητα του.
Μας έστειλαν σε δερματολόγο εκτός νοσοκομείου γιατί μας είπαν ότι εκεί δεν έχει. Αργότερα πήγαμε στο νοσοκομείο σε ορθοπεδικό και αντί να εξετάσει το παιδί μας είπε: "πάρτε μποτάκι και πατηρίτσες, θα κάνει αρκετό χρόνο να περπατήσει". Μετά ώς θεραπεία μας χορήγησαν αντιβίωση και κάποια άλλα φάρμακα αλλά δεν περνούσε ο πόνος ούτε βελτιωνόταν η κατάσταση του παιδιού.
Για καλή μας τύχη, τον πήγαμε έξω σε ρευματολόγο και μου έδωσε χαρτί (παραπεμπτικό) να πάω στην Λάρισα στο πανεπιστήμιακό νοσοκομείο να ειναι καλά ο άνθρωπος.
Εγώ θέλω να ξέρω αυτοί οι γιατροί που τον είδαν και μας έκαναν κυριολεκτικά μπαλάκι και δεν μπορούσαν να βρουν τι έχει γιατί δεν μας είπαν εφημέρευει το τάδε νοσοκομείο να πάτε το παιδί εκεί ώστε να τελειώσει η ταλαιπωρία μας.
Γνωστοποιώ όλα αυτά ώστε να μην ξανασυμβεί και σε άλλους ειδικά σε μικρά παιδιά, να μην περάσει κανείς αυτήν την ταλαιπωρία που περάσαμε με το δικό μας παιδί.
Ακόμα μέχρι και σήμερα είμαστε στην Λάρισα που από την πρώτη στιγμή βρήκαν τι πρόβλημα έχει το παιδί, το έκαναν καλά και προσπαθούν να μας στείλουν οι άνθρωποι το συντομότερο στο σπίτι μας.
Ευχαριστώ πολύ όλους τους γιατρούς και τους νοσηλευτές της ρευματολογικης κλινικής του πανεπιστήμιακου νοσοκομείου της Λάρισας!
Εύχομαι να είμαστε εμείς οι τελευταίοι αυτής της πολύ επίπονης εμπειρίας. Περάσαμε δύσκολες στιγμές, ποτέ κανείς να μην τις ξαναπεράσει...»
Γ. Σιδέρης, Ρητίνη
