Σοβαρές καταγγελίες για τη μεθοδευμένη χρήση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από την Τουρκία ως εργαλείο άσκησης πολιτικής πίεσης στη Θράκη, δημοσιεύει η εφημερίδα της πομακικής κοινότητας «Ζαγάλισα».
Το...
δημοσίευμα περιγράφει έναν μηχανισμό που ξεκινά από την επιλογή των υποψηφίων και φτάνει μέχρι τον έλεγχο της κοινωνικής και πολιτικής δράσης των οικογενειών τους εντός της Ελλάδας.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας, η στροφή προς τα τουρκικά πανεπιστήμια αποτελεί συχνά λύση ανάγκης για μαθητές που δεν καταφέρνουν να εισαχθούν στα ελληνικά ΑΕΙ. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή φέρεται να μην είναι αποκλειστικά ακαδημαϊκή.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας, η στροφή προς τα τουρκικά πανεπιστήμια αποτελεί συχνά λύση ανάγκης για μαθητές που δεν καταφέρνουν να εισαχθούν στα ελληνικά ΑΕΙ. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή φέρεται να μην είναι αποκλειστικά ακαδημαϊκή.
Καταγγέλλεται ότι οι υποψήφιοι υποβάλλονται σε συνεντεύξεις από άτυπα όργανα στην Κομοτηνή, ενώ η τελική έγκριση δίνεται αφού εξεταστεί το προφίλ της οικογένειας του υποψηφίου. Παράλληλα, γίνεται λόγος για παροχή οικονομικών κινήτρων, όπως υποτροφίες και επιδοτήσεις ενοικίου, με σκοπό την προσέλκυση των πιο ικανών μαθητών.
Η εφημερίδα μεταφέρει την οπτική των συντακτών της για το θέμα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Με τον τρόπο αυτό ευελπιστούν οι Τούρκοι εθνικιστές πως μπορούν να δημιουργήσουν νέους επιστήμονες που θα διακατέχονται από την ιδεολογία του τουρκικού εθνικισμού και οι οποίοι θα γίνουν φορείς και πομποί του μέσα στην Ελλάδα. Έτσι, όταν ένα παιδί πάει στην Τουρκία για σπουδές, τίθεται άμεσα υπό την παρακολούθηση του τουρκικού κράτους. Δεν είναι λίγες οι φορές που νέοι φοιτητές προσεγγίστηκαν και στρατολογήθηκαν είτε από την ΜΙΤ είτε από θρησκευτικά τάγματα».
Η «Ζαγάλισα» υπογραμμίζει ότι αυτή η κατάσταση δημιουργεί ένα καθεστώς «ομηρίας» για τους γονείς, ιδιαίτερα στα πομακικά χωριά. Όπως αναφέρεται, πολλοί αναγκάζονται να περιορίσουν την έκφραση της εθνοτικής τους ταυτότητας ή την πολιτική τους δραστηριότητα, φοβούμενοι τυχόν αντίποινα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη διακοπή των σπουδών των παιδιών τους.
Το δημοσίευμα επικαλείται μάλιστα παραδείγματα από το παρελθόν, αλλά και από το πρόσφατο πανηγύρι στα «Χίλια» (2026), όπου ασκήθηκαν πιέσεις για αποχή από εκδηλώσεις που σηματοδοτούν την επίσημη αναγνώριση της αλεβίτικης κοινότητας.
Ως απάντηση σε αυτόν τον μηχανισμό επιρροής, η εφημερίδα προτείνει την άμεση ενίσχυση της πρόσβασης των μουσουλμανοπαίδων στην ελληνική δημόσια εκπαίδευση.
Συγκεκριμένα, ζητείται η διεύρυνση της ποσόστωσης εισαγωγής στα ελληνικά πανεπιστήμια από το 0,5% στο 1%, με ειδική πρόνοια ανάλογα με την εθνοτική καταγωγή (Πομάκοι, Ρομά, τουρκογενείς).
Καταλήγοντας, το δημοσίευμα τονίζει την ανάγκη ίδρυσης δημόσιων δημοτικών σχολείων στα μειονοτικά χωριά για την εμπέδωση της ελληνομάθειας, ώστε το ελληνικό πανεπιστήμιο να παραμείνει η πρώτη και ασφαλής επιλογή για τους νέους της περιοχής.
Η εφημερίδα μεταφέρει την οπτική των συντακτών της για το θέμα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Με τον τρόπο αυτό ευελπιστούν οι Τούρκοι εθνικιστές πως μπορούν να δημιουργήσουν νέους επιστήμονες που θα διακατέχονται από την ιδεολογία του τουρκικού εθνικισμού και οι οποίοι θα γίνουν φορείς και πομποί του μέσα στην Ελλάδα. Έτσι, όταν ένα παιδί πάει στην Τουρκία για σπουδές, τίθεται άμεσα υπό την παρακολούθηση του τουρκικού κράτους. Δεν είναι λίγες οι φορές που νέοι φοιτητές προσεγγίστηκαν και στρατολογήθηκαν είτε από την ΜΙΤ είτε από θρησκευτικά τάγματα».
Η «Ζαγάλισα» υπογραμμίζει ότι αυτή η κατάσταση δημιουργεί ένα καθεστώς «ομηρίας» για τους γονείς, ιδιαίτερα στα πομακικά χωριά. Όπως αναφέρεται, πολλοί αναγκάζονται να περιορίσουν την έκφραση της εθνοτικής τους ταυτότητας ή την πολιτική τους δραστηριότητα, φοβούμενοι τυχόν αντίποινα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη διακοπή των σπουδών των παιδιών τους.
Το δημοσίευμα επικαλείται μάλιστα παραδείγματα από το παρελθόν, αλλά και από το πρόσφατο πανηγύρι στα «Χίλια» (2026), όπου ασκήθηκαν πιέσεις για αποχή από εκδηλώσεις που σηματοδοτούν την επίσημη αναγνώριση της αλεβίτικης κοινότητας.
Ως απάντηση σε αυτόν τον μηχανισμό επιρροής, η εφημερίδα προτείνει την άμεση ενίσχυση της πρόσβασης των μουσουλμανοπαίδων στην ελληνική δημόσια εκπαίδευση.
Συγκεκριμένα, ζητείται η διεύρυνση της ποσόστωσης εισαγωγής στα ελληνικά πανεπιστήμια από το 0,5% στο 1%, με ειδική πρόνοια ανάλογα με την εθνοτική καταγωγή (Πομάκοι, Ρομά, τουρκογενείς).
Καταλήγοντας, το δημοσίευμα τονίζει την ανάγκη ίδρυσης δημόσιων δημοτικών σχολείων στα μειονοτικά χωριά για την εμπέδωση της ελληνομάθειας, ώστε το ελληνικό πανεπιστήμιο να παραμείνει η πρώτη και ασφαλής επιλογή για τους νέους της περιοχής.
