(Του Μάρκου Μπόλαρη)
Τη εικοστή πέμπτη του Απριλίου μηνός μνήμην επιτελούμεν...
του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου
και Ευαγγελιστού Μάρκου,
ός του Αποστόλου Βαρνάβα ανηψιός
υπάρχων,
του Πέτρου συνέκδημος και κοινωνός
ιερός αξιώθηκε ,
του Παύλου συνοδός στην α’ αποστολική
περιοδεία γέγονε,
πρώτος αναδείχτηκε της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας Επίσκοπος και ιδρυτής,
ένθα και μαρτύρησας εις γήν συρόμενος,
το ζήν μετήλλαξε ,
σύροντες , και γαρ , εις γήν Μάρκον
οι μιαιφόνοι,
προς ουρανούς πέμποντες αυτόν
ηγνόουν !
Με τις αναστάσιμες ευχές του
Ευαγγελιστού Μάρκου
ρυσθείημεν πάσης
περιστάσεως!
ΥΓ
Η εικόνα του Αγίου Μάρκου ποίημα υπάρχει
του χρωστήρος του μεγίστου μαίστορος
και διδασκάλου της ζωγραφικής τέχνης
Διονυσίου , Αγιορείτου ιερομονάχου
του εκ Φουρνά της Ευρυτανίας (1670-1744)
συγγραφέως του περισπούδαστου έργου
«Ερμηνεία της ζωγραφικής τέχνης».
