Γράφει ο Γιάννης Παπαγεωργίου, φιλόλογος
Πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας
Δος μοι τούτον τον ξένον.
Θα ‘ναι βαθιά μεσάνυχτα, όταν θα χτυπήσουν τη θύρα χέρια άγνωστα και φωνή βαριά θα ακουστεί απ’ έξω να μας καλεί χωρίς να γνωρίζει το όνομά μας.
Δος...
μοι τούτον τον ξένον, ος ως ξένος ουκ έχει την κεφαλήν πού κλίνη.
Θα ‘ρθει ο ξένος από μακριά, θα σταθεί έξω από την αυλόθυρα και θα μας κοιτάζει χωρίς να βγαίνει λαλιά από το στόμα του.
Δος μοι τούτον τον ξένον….
Ψωμί θα υπάρχει επάνω στο τραπέζι μας πολύ.
Το κανάτι μας θα είναι γεμάτο με νερό.
Θ’ ανοίξουμε τις θύρες μας χωρίς να μιλούμε, τούτες οι ώρες είναι σιωπηλές και οι φωνές χωρίς νόημα. Τίποτα δεν θα έχει σημασία πέρα από τις ανοιχτές πύλες τις καρδιάς μας.
Δος μοι τούτον τον ξένον…
Θα είναι ανοιχτή η πύλη όλες τις ώρες, για να βρει ο ξένος την είσοδο φρεσκοπλυμένη, φρεσκοβαμμένη, όλα θα τον καλούν να περάσει μέσα.
Δος μοι τούτον τον ξένον…
Το ψωμί θα είναι ακόμη ζεστό, μόλις θα έχει βγει από τη φωτιά. Το νερό θα το έχουμε μαζέψει σταγόνα-σταγόνα από τη βρύση μας που φέρνει λιγοστό κάθε μέρα.
Δος μοι τούτον τον ξένον…
«Έρχομαι από εκείνους τους δρόμους που κάποτε τους περπατούσαμε μαζί. Το όνομά μου είναι εκείνο που μού έδινε φως κι αγάπη, ειρήνη και φωτιά. Έρχομαι από τα μονοπάτια της νύχτας που τα διάβαινα σιωπηλά για να φτάσω έγκαιρα τώρα στο τραπέζι σας. Όταν θα δοκιμάσω το ψωμί σας και θα πιω από το νερό σας, τότε θα λάβω φωνή να σας πω λίγα από εκείνα που λένε όσοι λείπουν καιρό και επιθυμεί η ψυχή τους να έλθει πίσω να σας βρει την ώρα που γεύεστε το ευλογημένο ψωμί και λέτε τις καθημερινές κουβέντες.
Δος μοι τούτον τον ξένον…
Να του προσφέρω το μέγα έλεος της ψυχής μου και να αποκαθαρθώ ύστερα κι εγώ από τούτο το έλεος που θα με σκεπάσει την ώρα που αρχίζεις το ταξίδι της ζωής σου.
Θα γίνει αυτή η εικόνα όνειρο τα βράδια, μορφή το πρωί, φωνή το δειλινό.
Δος μοι τούτον τον ξένον, για να βγω από τη φωτιά που με τυλίγει και με καίει, μόνο τούτος ο ξένος θα με λυτρώσει από τις ψεύτικες εικόνες που με πνίγουν, από τη φτώχεια που κρύβεται στις καρδιές και που κρύβει τις καρδιές, όταν οι άνθρωποι πέσουν μέσα στη λάσπη και δεν τους αφήνει αυτή να βγουν στην επιφάνεια, μόνο τους τραβά συνεχώς πιο βαθιά μέσα τους.
Θα ‘ρθει ο ξένος από μακριά, θα σταθεί έξω από την αυλόθυρα και θα μας κοιτάζει χωρίς να βγαίνει λαλιά από το στόμα του.
Δος μοι τούτον τον ξένον….
Ψωμί θα υπάρχει επάνω στο τραπέζι μας πολύ.
Το κανάτι μας θα είναι γεμάτο με νερό.
Θ’ ανοίξουμε τις θύρες μας χωρίς να μιλούμε, τούτες οι ώρες είναι σιωπηλές και οι φωνές χωρίς νόημα. Τίποτα δεν θα έχει σημασία πέρα από τις ανοιχτές πύλες τις καρδιάς μας.
Δος μοι τούτον τον ξένον…
Θα είναι ανοιχτή η πύλη όλες τις ώρες, για να βρει ο ξένος την είσοδο φρεσκοπλυμένη, φρεσκοβαμμένη, όλα θα τον καλούν να περάσει μέσα.
Δος μοι τούτον τον ξένον…
Το ψωμί θα είναι ακόμη ζεστό, μόλις θα έχει βγει από τη φωτιά. Το νερό θα το έχουμε μαζέψει σταγόνα-σταγόνα από τη βρύση μας που φέρνει λιγοστό κάθε μέρα.
Δος μοι τούτον τον ξένον…
«Έρχομαι από εκείνους τους δρόμους που κάποτε τους περπατούσαμε μαζί. Το όνομά μου είναι εκείνο που μού έδινε φως κι αγάπη, ειρήνη και φωτιά. Έρχομαι από τα μονοπάτια της νύχτας που τα διάβαινα σιωπηλά για να φτάσω έγκαιρα τώρα στο τραπέζι σας. Όταν θα δοκιμάσω το ψωμί σας και θα πιω από το νερό σας, τότε θα λάβω φωνή να σας πω λίγα από εκείνα που λένε όσοι λείπουν καιρό και επιθυμεί η ψυχή τους να έλθει πίσω να σας βρει την ώρα που γεύεστε το ευλογημένο ψωμί και λέτε τις καθημερινές κουβέντες.
Δος μοι τούτον τον ξένον…
Να του προσφέρω το μέγα έλεος της ψυχής μου και να αποκαθαρθώ ύστερα κι εγώ από τούτο το έλεος που θα με σκεπάσει την ώρα που αρχίζεις το ταξίδι της ζωής σου.
Θα γίνει αυτή η εικόνα όνειρο τα βράδια, μορφή το πρωί, φωνή το δειλινό.
Δος μοι τούτον τον ξένον, για να βγω από τη φωτιά που με τυλίγει και με καίει, μόνο τούτος ο ξένος θα με λυτρώσει από τις ψεύτικες εικόνες που με πνίγουν, από τη φτώχεια που κρύβεται στις καρδιές και που κρύβει τις καρδιές, όταν οι άνθρωποι πέσουν μέσα στη λάσπη και δεν τους αφήνει αυτή να βγουν στην επιφάνεια, μόνο τους τραβά συνεχώς πιο βαθιά μέσα τους.
