Το Πάσχα είναι πάντα μια ευκαιρία επιστροφής.
Αυτές τις μέρες είχα την ευκαιρία να συναντήσω πολλούς νέους ανθρώπους από την Πιερία που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό.
Σε...
όλες σχεδόν τις συζητήσεις υπήρχε ένα κοινό στοιχείο: το βλέμμα τους είναι στραμμένο πίσω στην Ελλάδα και την Πιερία.
Θέλουν να επιστρέψουν. Όμως δεν μπορούν – τουλάχιστον όχι ακόμα. Γιατί λείπουν οι προϋποθέσεις.
Κοιτάζοντας γύρω μου αυτές τις μέρες συνειδητοποίησα κάτι ακόμα πιο έντονα: πολλοί από τους ανθρώπους με τους οποίους μεγαλώσαμε μαζί, λείπουν ήδη. Από τους παλιούς συμμαθητές συναντάω πια ελάχιστους. Οι περισσότεροι βρίσκονται αλλού.
Η καθημερινότητα του τόπου μας έχει αλλάξει – πιο σιωπηλά απ’ όσο ίσως αντιλαμβανόμαστε.
Και υπάρχει και μια άλλη διάσταση, ίσως πιο ανησυχητική από όλες.
Συναντώ όλο και περισσότερους γονείς της γενιάς μου που, έχοντας ζήσει τα όρια της πραγματικότητας εδώ, προετοιμάζουν ήδη τα παιδιά τους για να φύγουν στο εξωτερικό. Είναι σαν να έχουμε αρχίσει να αποδεχόμαστε τη φυγή όχι ως επιλογή, αλλά ως μονόδρομο.
Αυτό όμως δεν είναι βιώσιμο ούτε για την Ελλάδα ούτε για την Πιερία.
Ένα παιδί μεγαλώνει εδώ, με την φροντίδα της οικογένειας και της πολιτείας. Περνά από το σχολείο, τις σπουδές, προετοιμάζεται να χτίσει τη ζωή του. Και την πιο κρίσιμη στιγμή, όταν είναι έτοιμο να δημιουργήσει και να προσφέρει, επιλέγει να φύγει.
Για εμένα είναι σαφές ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Και ότι είναι άμεση ανάγκη να αναληφθούν πρωτοβουλίες για την αντιστροφή αυτού του φαινομένου.
Τα τελευταία χρόνια, μέσα από την συμμετοχή μου στην αυτοδιοίκηση και την πολιτική , είχα την ευκαιρία να γνωρίσω σε βάθος την Πιερία – τόσο τις δυνατότητες όσο και τις αδυναμίες της.
Ως Περιφερειακός Σύμβουλος Πιερίας την περίοδο 2019 – 2023, αλλά και μέσα από την συνολική μου συμμετοχή από το 2010 μέχρι σήμερα, διαπίστωσα ότι ο τόπος μας έχει σημαντικές προοπτικές, που όμως παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητες.
Άλλωστε, ανήκω σε μια γενιά που ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία όταν ξεκίνησε η κρίση και όταν όλοι οι δρόμοι έμοιαζαν κλειστοί. Η επιλογή λοιπόν να μείνουμε και να επιμείνουμε στην Πιερία ήταν μια επιλογή πίστης στην δυνατότητα ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.
Από αυτές τις σκέψεις προκύπτει μία βασική ανάγκη:
να ξανακάνουμε τον τόπο μας επιλογή.
Όχι απλά ανάμνηση ή καταγωγή, αλλά πραγματική προοπτική.
Το «ΜΕΝΩ ΠΙΕΡΙΑ» δεν είναι ένα σύνθημα.
Είναι μια προσπάθεια να ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος για το μέλλον του τόπου μας.
Για το πως μπορούμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε οι άνθρωποι να μπορούν αν μείνουν, αλλά και να επιστρέψουν. Για το πως η Πιερία μπορεί να γίνει ξανά ένας τόπος προοπτικής και δημιουργίας.
Με τη σκέψη, συνεργασία και πίστη στις δυνατότητές μας, μπορούμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση πράξη.
Αυτό είναι το πρώτο βήμα.
Με αυτή τη λογική ξεκινά μια προσπάθεια σκέψης και δράσης με τον τίτλο “ΜΕΝΩ ΠΙΕΡΙΑ”.
Χρήστος Τζιουβάρας
Πρώην Περιφερειακός Σύμβουλος Πιερίας
