Χθες στο Δημοτικό Συμβούλιο γίναμε μάρτυρες μιας επιλογής που, ανεξάρτητα από τις προθέσεις της διοίκησης, ανοίγει σοβαρά ζητήματα για τη λειτουργία της δημοκρατίας στον τόπο μας.
Η εισήγηση για υποβολή μήνυσης σε δύο πολίτες – οι οποίοι παράλληλα ασκούν δημοσιογραφική δραστηριότητα και δημόσιο λόγο – δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα απλό διοικητικό ή νομικό ζήτημα. Αγγίζει...
τον πυρήνα της ελευθερίας της έκφρασης και της δυνατότητας των πολιτών να ελέγχουν, να κρίνουν και να σχολιάζουν την εξουσία.
Η καθολική καταψήφιση της πρότασης από το σύνολο της αντιπολίτευσης δεν ήταν μια τυπική πολιτική διαφοροποίηση. Ήταν μια σαφής θέση υπέρ της αρχής ότι ο δημόσιος διάλογος δεν μπορεί να ποινικοποιείται και ότι η αυτοδιοίκηση οφείλει να αντέχει την κριτική – ακόμα και όταν αυτή είναι έντονη ή δυσάρεστη και μερικές φορές κι άδικη.
Σε μια εποχή όπου η κοινωνία απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία και ανοιχτή επικοινωνία, κάθε κίνηση που δημιουργεί την εντύπωση φίμωσης ή δικαστικής πίεσης προς πολίτες που εκφράζονται δημόσια, δεν ενισχύει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς· αντίθετα τη διαβρώνει.
Η δημοκρατική λειτουργία δεν δοκιμάζεται στην ομοφωνία, αλλά στη διαχείριση της διαφωνίας. Και εκεί είναι που η πολιτική ηγεσία κρίνεται: στο αν επιλέγει τον διάλογο ή τη σύγκρουση, την αντοχή στην κριτική ή τη δικαστική αντιπαράθεση.
Η κοινωνία της Κατερίνης δεν χρειάζεται ένα κλίμα έντασης και συνεχούς δικαστικοποίησης της δημόσιας ζωής. Χρειάζεται θεσμούς που απαντούν με επιχειρήματα και έργο, όχι με μηνύσεις απέναντι σε λόγο που – όσο αιχμηρός κι αν είναι – παραμένει λόγος.
Γιώργος Κυριακίδης
Η καθολική καταψήφιση της πρότασης από το σύνολο της αντιπολίτευσης δεν ήταν μια τυπική πολιτική διαφοροποίηση. Ήταν μια σαφής θέση υπέρ της αρχής ότι ο δημόσιος διάλογος δεν μπορεί να ποινικοποιείται και ότι η αυτοδιοίκηση οφείλει να αντέχει την κριτική – ακόμα και όταν αυτή είναι έντονη ή δυσάρεστη και μερικές φορές κι άδικη.
Σε μια εποχή όπου η κοινωνία απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία και ανοιχτή επικοινωνία, κάθε κίνηση που δημιουργεί την εντύπωση φίμωσης ή δικαστικής πίεσης προς πολίτες που εκφράζονται δημόσια, δεν ενισχύει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς· αντίθετα τη διαβρώνει.
Η δημοκρατική λειτουργία δεν δοκιμάζεται στην ομοφωνία, αλλά στη διαχείριση της διαφωνίας. Και εκεί είναι που η πολιτική ηγεσία κρίνεται: στο αν επιλέγει τον διάλογο ή τη σύγκρουση, την αντοχή στην κριτική ή τη δικαστική αντιπαράθεση.
Η κοινωνία της Κατερίνης δεν χρειάζεται ένα κλίμα έντασης και συνεχούς δικαστικοποίησης της δημόσιας ζωής. Χρειάζεται θεσμούς που απαντούν με επιχειρήματα και έργο, όχι με μηνύσεις απέναντι σε λόγο που – όσο αιχμηρός κι αν είναι – παραμένει λόγος.
Γιώργος Κυριακίδης
