Για άλλη μια φορά κλειστή η Ανδρούτσου, η Παρθενίου Βαρδάκα, η Παρμενίωνος και δρόμοι γύρω από το κέντρο της Κατερίνης. Τη μία το φυσικό αέριο, την άλλη η ΔΕΥΑΚ, μετά σπασμένοι αγωγοί, υπόνομοι, φωτεινές διαβάσεις. Οι παρεμβάσεις είναι συνεχείς και σχεδόν πάντα γίνονται πάνω στην κεντρική αρτηρία της πόλης, ακόμη και σε ώρες αιχμής.
Κανείς...
δεν λέει να μη γίνονται έργα ή να μη διορθώνονται οι βλάβες. Προφανώς και πρέπει να γίνονται. Το ερώτημα είναι άλλο: υπάρχει σχεδιασμός;
Σε μεγάλες πόλεις δεν υπάρχουν έργα και βλάβες; Φυσικά και υπάρχουν. Η διαφορά είναι ότι υπάρχει οργάνωση. Αν προκύψει μια σοβαρή βλάβη, τα συνεργεία ξεκινούν από τα ξημερώματα, πέφτουν όλοι πάνω στο πρόβλημα και η αποκατάσταση γίνεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα, με τη μικρότερη δυνατή όχληση για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.
Το κέντρο της πόλης ήδη δοκιμάζεται από την έλλειψη κίνησης και τις αναδουλειές. Κάθε φορά που κλείνουν οι βασικοί δρόμοι, η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη για τους επαγγελματίες. Άλλη μία χαμένη μέρα για τα καταστήματα, άλλη μία ταλαιπωρία για τους δημότες.
Τα έργα είναι απαραίτητα. Η προχειρότητα και η έλλειψη συντονισμού δεν είναι.
