Οι πρόσφατες δηλώσεις του κ. Βασίλη Δημητριάδη ανεψιού του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη προκαλούν έντονο προβληματισμό και δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες.
Η χρήση εκφράσεων όπως «να φάω τη σφαίρα για να σωθεί το αφεντικό» και οι αναφορές που παραπέμπουν σε λογικές υποταγής και προσωπικής αφοσίωσης δεν συνάδουν με τη λειτουργία μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Πρόκειται για...
Η χρήση εκφράσεων όπως «να φάω τη σφαίρα για να σωθεί το αφεντικό» και οι αναφορές που παραπέμπουν σε λογικές υποταγής και προσωπικής αφοσίωσης δεν συνάδουν με τη λειτουργία μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Πρόκειται για...
ένα ύφος και μια πολιτική κουλτούρα που παραπέμπουν περισσότερο σε πρακτικές μαφιόζικων οργανώσεων παρά σε θεσμική αντίληψη άσκησης της εξουσίας.
Είναι αδιανόητο πρόσωπα που κατείχαν θέσεις ευθύνης όπως ο κύριος Δημητριάδης να χρησιμοποιούν τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς και συμβολισμούς για τον Πρωθυπουργό ή για τη λειτουργία της κυβέρνησης. Οι θεσμοί δεν λειτουργούν με «αφεντικά» και «πιστούς στρατιώτες» αλλά με λογοδοσία διαφάνεια και σεβασμό στη δημοκρατία.
Η κυβέρνηση οφείλει να πάρει ξεκάθαρη θέση απέναντι σε αυτές τις δηλώσεις. Τέτοιες αντιλήψεις δεν μπορούν να κανονικοποιούνται ούτε να αντιμετωπίζονται ως μια απλή υπερβολή του δημόσιου λόγου.
Η δημοκρατία απαιτεί θεσμικό ήθος υπευθυνότητα και σεβασμό στους πολίτες. Όταν ο δημόσιος διάλογος διολισθαίνει σε εκφράσεις που παραπέμπουν σε λογικές «ομερτά» και «αφεντικών» το πολιτικό σύστημα συνολικά οφείλει να αντιδράσει αποφασιστικά.
Είναι αδιανόητο πρόσωπα που κατείχαν θέσεις ευθύνης όπως ο κύριος Δημητριάδης να χρησιμοποιούν τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς και συμβολισμούς για τον Πρωθυπουργό ή για τη λειτουργία της κυβέρνησης. Οι θεσμοί δεν λειτουργούν με «αφεντικά» και «πιστούς στρατιώτες» αλλά με λογοδοσία διαφάνεια και σεβασμό στη δημοκρατία.
Η κυβέρνηση οφείλει να πάρει ξεκάθαρη θέση απέναντι σε αυτές τις δηλώσεις. Τέτοιες αντιλήψεις δεν μπορούν να κανονικοποιούνται ούτε να αντιμετωπίζονται ως μια απλή υπερβολή του δημόσιου λόγου.
Η δημοκρατία απαιτεί θεσμικό ήθος υπευθυνότητα και σεβασμό στους πολίτες. Όταν ο δημόσιος διάλογος διολισθαίνει σε εκφράσεις που παραπέμπουν σε λογικές «ομερτά» και «αφεντικών» το πολιτικό σύστημα συνολικά οφείλει να αντιδράσει αποφασιστικά.
