Με «σπασμένη» φωνή και έντονη συναισθηματική φόρτιση ο πρόεδρος της Βουλής αποχαιρέτησε την σπουδαία ηθοποιό
Σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα αποχαιρέτησε τη Μάρω Κοντού ο πρόεδρος...
της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, εκφωνώντας έναν βαθιά συγκινητικό επικήδειο λόγο, εμφανώς συγκλονισμένος από την απώλεια της σπουδαίας ηθοποιού.
Με σπασμένη φωνή και έντονη συναισθηματική φόρτιση, αναφέρθηκε στη μακρόχρονη προσωπική τους σχέση, τονίζοντας πως η πιο δύσκολη στιγμή ήταν ότι, αντί για το καθιερωμένο «καλημέρα» που αντάλλασσαν επί χρόνια, καλούνταν πλέον να της πει το οριστικό «αντίο».
Ο Ν.Κακλαμάνης μίλησε με θερμά λόγια για την προσωπικότητα της Μάρως Κοντού, περιγράφοντάς την ως μια γυναίκα με αξιοπρέπεια, ήθος, ανεξάρτητο πνεύμα και βαθιά αγάπη για την τέχνη και τη ζωή. Όπως ανέφερε, η πορεία της χαρακτηριζόταν από συνέπεια στις αξίες της και μια αστείρευτη δημιουργική διάθεση.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα πρώτα της χρόνια, στις σπουδές της στην υποκριτική, τον χορό και τη Φιλοσοφική Σχολή, επισημαίνοντας ότι το ταλέντο και η μόρφωσή της συνέβαλαν καθοριστικά στην καταξίωσή της σε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό καλλιτεχνικό χώρο.
Ο πρόεδρος της Βουλής στάθηκε επίσης στη σπουδαία καλλιτεχνική διαδρομή της, υπενθυμίζοντας πως για περισσότερες από έξι δεκαετίες πρωταγωνίστησε σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες, ενώ παρέμεινε ενεργή και στην τηλεόραση μέχρι τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα, εξήρε την αγάπη της για τη ζωγραφική, μέσα από την οποία, όπως είπε, εξέφραζε τη δημιουργικότητα και την ευαισθησία της.
Κλείνοντας τον επικήδειο λόγο του, ο Νικήτας Κακλαμάνης υπογράμμισε ότι η Μάρω Κοντού αφήνει πίσω της μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη και θα παραμείνει ζωντανή στη μνήμη του κοινού μέσα από το έργο της, αλλά και στις καρδιές όσων είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν προσωπικά.
Ο επικήδειος που εκφώνησε ο Ν.Κακλαμάνης
«Αυτό που με πονάει είναι ότι, αντί να σου πω «καλημέρα», όπως συνηθίζαμε τόσα χρόνια, πρέπει τώρα να σου πω το οριστικό «καληνύχτα». Μια καληνύχτα στις μικρές στιγμές μας, στις ατέλειωτες συζητήσεις μας για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη και την πολιτική.
Στις κοινές μας διαδρομές, στα κοινά της χώρας, στη νεανική συγκίνηση που νιώθαμε κάθε φορά που ανταμώναμε. Η σχέση μας ξεκίνησε από τον δικό μου θαυμασμό και κατέληξε σε μια βαθιά, ειλικρινή φιλία.
Λένε ότι ο Θεός δημιούργησε πρώτα τον άντρα, αλλά κατάλαβε πως ήταν ικανός για κάτι ακόμη μεγαλύτερο και δημιούργησε τη γυναίκα. Έτσι έπλασε και εσένα: ένα πλάσμα με έμφυτη ευγένεια, θρυλική ανεξαρτησία, ελευθερία και δύναμη. Μια γυναίκα με θέληση, πεποιθήσεις και πυξίδα πάντα την καρδιά της.
Εσύ, το νεαρό κορίτσι από τα Ψαρά, με τις εξαιρετικές σπουδές στην υποκριτική και τον χορό, αλλά και το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής, θωρακίστηκες με γνώσεις και ικανότητες για να σταθείς σε έναν ανδροκρατούμενο και συχνά αφιλόξενο κόσμο.
Για περισσότερες από έξι δεκαετίες χάρισες στο κοινό πάνω από 90 θεατρικά έργα και 60 κινηματογραφικές ταινίες, από το 1954 έως σήμερα, ενώ παρέμεινες ακούραστη στην τηλεόραση μέχρι και το 2026.
Ταξιδιάρα ψυχή και αιώνια έφηβη, άγγιξες με σεβασμό και τα εικαστικά, ζωγραφίζοντας με πάθος και ευαισθησία. Καλό σου ταξίδι. Θα λείψεις από όλους μας, όμως θα παραμείνεις για πάντα παρούσα μέσα από το έργο σου, τη γενναιοδωρία της ψυχής σου και τις αναμνήσεις που μας χάρισες».
Με σπασμένη φωνή και έντονη συναισθηματική φόρτιση, αναφέρθηκε στη μακρόχρονη προσωπική τους σχέση, τονίζοντας πως η πιο δύσκολη στιγμή ήταν ότι, αντί για το καθιερωμένο «καλημέρα» που αντάλλασσαν επί χρόνια, καλούνταν πλέον να της πει το οριστικό «αντίο».
Ο Ν.Κακλαμάνης μίλησε με θερμά λόγια για την προσωπικότητα της Μάρως Κοντού, περιγράφοντάς την ως μια γυναίκα με αξιοπρέπεια, ήθος, ανεξάρτητο πνεύμα και βαθιά αγάπη για την τέχνη και τη ζωή. Όπως ανέφερε, η πορεία της χαρακτηριζόταν από συνέπεια στις αξίες της και μια αστείρευτη δημιουργική διάθεση.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα πρώτα της χρόνια, στις σπουδές της στην υποκριτική, τον χορό και τη Φιλοσοφική Σχολή, επισημαίνοντας ότι το ταλέντο και η μόρφωσή της συνέβαλαν καθοριστικά στην καταξίωσή της σε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό καλλιτεχνικό χώρο.
Ο πρόεδρος της Βουλής στάθηκε επίσης στη σπουδαία καλλιτεχνική διαδρομή της, υπενθυμίζοντας πως για περισσότερες από έξι δεκαετίες πρωταγωνίστησε σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες, ενώ παρέμεινε ενεργή και στην τηλεόραση μέχρι τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα, εξήρε την αγάπη της για τη ζωγραφική, μέσα από την οποία, όπως είπε, εξέφραζε τη δημιουργικότητα και την ευαισθησία της.
Κλείνοντας τον επικήδειο λόγο του, ο Νικήτας Κακλαμάνης υπογράμμισε ότι η Μάρω Κοντού αφήνει πίσω της μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη και θα παραμείνει ζωντανή στη μνήμη του κοινού μέσα από το έργο της, αλλά και στις καρδιές όσων είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν προσωπικά.
Ο επικήδειος που εκφώνησε ο Ν.Κακλαμάνης
«Αυτό που με πονάει είναι ότι, αντί να σου πω «καλημέρα», όπως συνηθίζαμε τόσα χρόνια, πρέπει τώρα να σου πω το οριστικό «καληνύχτα». Μια καληνύχτα στις μικρές στιγμές μας, στις ατέλειωτες συζητήσεις μας για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη και την πολιτική.
Στις κοινές μας διαδρομές, στα κοινά της χώρας, στη νεανική συγκίνηση που νιώθαμε κάθε φορά που ανταμώναμε. Η σχέση μας ξεκίνησε από τον δικό μου θαυμασμό και κατέληξε σε μια βαθιά, ειλικρινή φιλία.
Λένε ότι ο Θεός δημιούργησε πρώτα τον άντρα, αλλά κατάλαβε πως ήταν ικανός για κάτι ακόμη μεγαλύτερο και δημιούργησε τη γυναίκα. Έτσι έπλασε και εσένα: ένα πλάσμα με έμφυτη ευγένεια, θρυλική ανεξαρτησία, ελευθερία και δύναμη. Μια γυναίκα με θέληση, πεποιθήσεις και πυξίδα πάντα την καρδιά της.
Εσύ, το νεαρό κορίτσι από τα Ψαρά, με τις εξαιρετικές σπουδές στην υποκριτική και τον χορό, αλλά και το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής, θωρακίστηκες με γνώσεις και ικανότητες για να σταθείς σε έναν ανδροκρατούμενο και συχνά αφιλόξενο κόσμο.
Για περισσότερες από έξι δεκαετίες χάρισες στο κοινό πάνω από 90 θεατρικά έργα και 60 κινηματογραφικές ταινίες, από το 1954 έως σήμερα, ενώ παρέμεινες ακούραστη στην τηλεόραση μέχρι και το 2026.
Ταξιδιάρα ψυχή και αιώνια έφηβη, άγγιξες με σεβασμό και τα εικαστικά, ζωγραφίζοντας με πάθος και ευαισθησία. Καλό σου ταξίδι. Θα λείψεις από όλους μας, όμως θα παραμείνεις για πάντα παρούσα μέσα από το έργο σου, τη γενναιοδωρία της ψυχής σου και τις αναμνήσεις που μας χάρισες».
