Στο Μαξίμου θα ήθελαν οι πολίτες να συζητούν για όσα πρόκειται να ανακοινώσει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ.
Για μέτρα στήριξης, για την οικονομία, για το μέλλον. Προς το παρόν, όμως, η δημόσια συζήτηση κινείται σε εντελώς διαφορετικό πεδίο:
Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, Predator, ανακύκλωση και Novartis.
Δεν είναι ακριβώς το ιδανικό προεκλογικό μενού.
Η εισαγγελική πρόταση για παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου και του Κώστα Αγοραστού ξαναφέρνει στο προσκήνιο το «μπάζωμα» του χώρου της τραγωδίας στα Τέμπη. Οι διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στέλνουν τέσσερις πρώην υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας και τον πρώην πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ στο εδώλιο.
Η παραδοχή του Ντίλιαν επανατοποθετεί τις κρατικές αρχές μέσα στην υπόθεση του Predator, λίγο πριν από τη δίκη σε δεύτερο βαθμό.
Η υπόθεση με τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» φτάνει μέχρι δημάρχους της ΝΔ, ενώ ο Γιώργος Βλάχος αναγκάστηκε να ζητήσει απαντήσεις από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.
Μέχρι και η Novartis επέστρεψε μέσω της καταγγελίας του Μάριου Σαλμά.
Το ζήτημα για το Μαξίμου δεν είναι απλώς ότι συγκεντρώθηκαν πολλές αρνητικές ειδήσεις την ίδια περίοδο. Είναι ότι όλες φαίνεται να δείχνουν προς την ίδια πολιτική διεύθυνση: κάπου στην Ηρώδου Αττικού.
Κάθε υπόθεση από μόνη της μπορεί να αντιμετωπιστεί ως «μεμονωμένο περιστατικό». Όταν όμως συσσωρεύονται, παύουν να είναι μεμονωμένες. Γίνονται μοτίβο.
Και το μοτίβο αυτό αφορά τη διαχείριση εξουσίας, τη λογοδοσία και την αίσθηση ότι οι θεσμοί λειτουργούν επιλεκτικά.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να διαχωρίσει τις υποθέσεις, να τις απομονώσει νομικά και χρονικά. Η κοινωνία, ωστόσο, τις διαβάζει συνολικά.
Βλέπει την εικόνα της εξουσίας να επιβαρύνεται συνεχώς από νέες αποκαλύψεις, εισαγγελικές κινήσεις και δικαστικές εξελίξεις. Και όσο πλησιάζει η προεκλογική περίοδος, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να αλλάξει το αφήγημα.
Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης παραδοσιακά λειτουργεί ως πολιτικό βήμα επανεκκίνησης. Φέτος, όμως, ο Πρωθυπουργός θα ανέβει στο βήμα με φόντο μια ατζέντα που δεν διαμορφώνεται από τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, αλλά από τις υποθέσεις που παραμένουν ανοιχτές.
Η προσπάθεια να μετατοπιστεί η συζήτηση στα θετικά μέτρα θα συναντήσει την πραγματικότητα των Τεμπών, των ευρωπαϊκών ερευνών και των υποθέσεων διαφθοράς και παρακολούθησης.
Στην πολιτική, ο χρόνος μπορεί να απαλύνει ορισμένα πλήγματα. Δεν μπορεί, όμως, να διαγράψει το συσσωρευμένο βάρος όταν οι υποθέσεις συνεχίζουν να επανέρχονται.
Και αυτή τη στιγμή, οι υποθέσεις δεν φαίνεται να υποχωρούν. Αντίθετα, πολλαπλασιάζονται και συγκλίνουν.
Ε.Κ.
