Του Γιώργου Κράλογλου
Πατάτες, τηγανητές πατάτες... Αυτός είναι ο τζίρος σίτισης των τουριστών μου έλεγε γνώστης του χώρου, εξηγώντας την σημασία των υποδομών για αύξηση των αφίξεων.
Το ενεργειακό και το κόστος του είναι στο κακό του χάλι. Δεν βγαίνουμε και οι πάντες ξέρουν ότι μέχρι τώρα η τουριστική μας περίοδος έχει φέρει μεν περισσότερους τουρίστες, αλλά δεν έχει φέρει λεφτά...
Το ενεργειακό και το κόστος του είναι στο κακό του χάλι. Δεν βγαίνουμε και οι πάντες ξέρουν ότι μέχρι τώρα η τουριστική μας περίοδος έχει φέρει μεν περισσότερους τουρίστες, αλλά δεν έχει φέρει λεφτά...
Που θα βαδίσουμε τον Αύγουστο; Θα δούμε.
Αν δεν κλείσει ο χρόνος είναι δύσκολα τα συμπεράσματα, μου έλεγε ο συνομιλητής μου. Και συμπλήρωνε, απλώνοντας την κουβέντα μας...
Συζητάμε χρόνια το χωροταξικό στον τουρισμό για να ανοίξουμε όσο μας είναι δυνατόν την αγορά.Ο διάλογος πάντως είναι μάλλον χωρίς νόημα, χωρίς συνέχεια. Και αυτά που ανακοινώθηκαν, θέλουν δουλειά ακόμη. Πολύ δουλειά αν θέλουμε να δούμε πώς θα τα κάνουμε πράξη.
"Να μην κλαίγεστε...", ακούμε εδώ και εκεί (μου είπε ακόμη) γιατί ο τζίρος από τον τουρισμό είναι από πολλές πλευρές. Αλλά εκεί είναι που απαντάς με την ερώτηση... Για ποιο τζίρο μιλάτε; Για τις τηγανητές πατάτες και άντε λίγη σαλάτα;
Δεν χρειάζονται περισσότερα να πούμε για τον διάλογο. Το μήνυμα είναι το ίδιο χρόνια τώρα. Να σταματήσουμε να παίζουμε με τα νούμερα και να δούμε την αλήθεια παντού.
Βαφτίσαμε τον τουρισμό μας πρώτο πυλώνα της οικονομίας γιατί έτσι μας βόλευε πολιτικά.
Τα νούμερα των αφίξεων και του τουριστικού κύματος στην Ελλάδα ήταν αυτό που ανέβαζε την παρέμβαση της πολιτικής στην οικονομία. Πότε με παροχές και πότε με κουπόνια. Πάντα βέβαια από τις δικές τσέπες...
Τι καταφέραμε; Τίποτε στην πράξη μας λέει ο ίδιος ο τουρισμός. Τζίρος δεν υπάρχει για να κάνουμε τις αναφορές που θα επιβεβαιώνουν την πολιτική σκηνή. Τις κυβερνήσεις της 15ετίας που πέρασε.
Μας λείπουν ακόμη και οι υποδομές που θα μας στήριζαν να δουλέψουμε σωστά μας λένε οι ντόπιοι, αλλά και οι ξένοι επενδύτες. Και μας ρωτούν.
Τι θα κάνετε; Θα βλέπετε τις αφίξεις και θα συνεχίζετε να τις μεταφέρετε στα μπαλκόνια της ΔΕΘ και πότε στα προεκλογικά; Ως πότε λοιπόν θα το βλέπουμε αυτό...
Σχεδιασμένη αναπτυξιακή τουριστική πολιτική δεν βλέπουμε; Τζίρο από τον τουρισμό αν δεν μας βοηθήσετε να κάνουμε θα μας αφήσετε να μείνουμε στις τηγανητές πατάτες... Και με τις πατάτες στο χέρι... θα ψαχνόμαστε να δικαιολογήσουμε τις αυξημένες αφίξεις. Αυτό είναι όλο;
Το σημειώνουμε περιμένοντας τον αντίλογο αλλά σπεύδουμε (ως στήλη) να επισημάνουμε πως πέρα από τον τουρισμό τα ίδια συμβαίνουν με τους μικρούς και τους μεσαίους της υπόλοιπης οικονομίας. Τα ίδια και με την βιομηχανία.
Με κίνητρα την χρυσή και την όποια άλλη βίζα... φέρνουμε μόνο τους αγοραστές Ελλάδας... Κάνουμε έτσι άνω κάτω την αγορά ακινήτων και ανεβάζουμε τα νοίκια στα επίπεδα των λίγων υψηλών μισθών. Στη συνέχεια μοιράζουμε κουπόνια για τουρισμό και από τους Έλληνες...
Στο τέλος του χρόνου όμως (όπως λένε και άνθρωποι του τουρισμού και μικρομεσαίοι της παραγωγής μας) θα δούμε ότι τα νούμερα δεν θα βγουν. Τι κάνουμε τότε; Θα τρώμε και εμείς μόνο,τηγανητές πατάτες;
