(Του Μάρκου Μπόλαρη)
Περί λύχνων αφάς …
Της Παναγιάς της Αχειροποίητης
της εν τω Παγγαίω όρει κειμένης,
Εικοσιφοινίσσης δε επικαλουμένης ,
του παλαίφατου Καθολικού
ο νότιος εν αψίδαις
εξωνάρθηκας !
Προεόρτιες οι εργώδεις ετοιμασίες
για την πανήγυρι της Κοιμήσεως
της Κερά Παναγιάς
στο αρχαίο Πατριαρχικό και
Σταυροπηγιακό Μοναστήρι Της !
Πεποικιλμένη και γαρ υπάρχει τη θεία δόξη
η ιερά και ευκλεής, Παρθένε, μνήμη Σου !
Κι εμείς ,
συν Αλεξάνδρω, παπά Αδαμαντίου τον γόνον,
Σκιαθίτη , του λόγου κλεινού υπάρχοντος
μαίστορος
αμή και πρωτοψάλτου λιγυρού,
ωδές Σοι άδωμεν και ύμνους, με το οκτάηχον ,
ως κορωνίδα δε
το εόρτιον ιδιόμελον δοξαστικόν,
αρχαίον κι εξαίρετον
της υμνολογίας μας
ποίημα
«Θεαρχίω νεύματι, πάντοθεν οἱ θεοφόροι Ἀπόστολοι, ὑπὸ νεφῶν
μεταρσίως αἰρόμενοι,…»
Με το καλό , αδέρφια, πανηγυριστές
ο Δεκαπενταύγουστος !
Με το καλό η Παναγιά !
Χαίρετε εν αγαλλιάσει !
