«Εις μνημόσυνον αιώνιον έσται δίκαιος»
Τον μεταστάντα προσφάτως στον κόσμο της αιωνιότητας διακεκριμένο φιλόσοφο και συγγραφέα Στέλιο Ράμφο γνώρισα την 10ετία το ’70 αρχικά από το πολύτιμο συγγραφικό του έργο, καθώς και από την αρθρογραφία, τις συνεντεύξεις και τις διαλέξεις που έδινε καλούμενος από διάφορα πνευματικά ιδρύματα και σωματεία της χώρας μας.
Κάποιες...
φορές σχολίαζα στον τύπο ορισμένες απόψεις του για τα ποικίλα προβλήματα του του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας και μου έκανε εντύπωση ότι μου έπαιρνε αμέσως τηλέφωνο και απαντούσε στα παρατηρήσεις μου με εκείνο τον ευγενέστατο και μειλίχιο τρόπο του. Έκτοτε συναντηθήκαμε στην Αθήνα σε κάποια Πανελλήνια συνέδρια και σεμινάρια στα οποία ήταν εισηγητής. Τελευταία φορά βρεθήκαμε το έτος 1978 στο Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, όπου ο εκλιπών έκανε μια περισπούδαστη ομιλία-ανάλυση του μύθου του Σπηλαίου του Πλάτωνα αφήνοντας άριστες εντυπώσεις στο πυκνό ακροατήριο. Όταν πήγαμε να τον συγχαρούμε με την σύζυγό μου μας κάλεσε να τον επισκεφθούμε για καφέ στο σπίτι στην Πεντέλη, όπου σε μια ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα είχαμε μια γόνιμη συζήτηση.
Με την ιδιότητα του Προέδρου της «Σχολής Γονέων-Ανοικτού Πανεπιστημίου» Κατερίνης είχα σκεφθεί να τον καλέσω ως ομιλητή , είχα όμως κάποιες επιφυλάξεις τόσο ως προς την απόσταση όσο γιατί έπρεπε να γίνει κατανοητός από το ευρύ κοινό μιας απομακρυσμένης επαρχίας. Όμως εξεπλάγην όταν αποδέχθηκε ασμένως την πρόσκληση ο σοφός, πλην απλοϊκός αυτός επιστήμονας, τέως Καθηγητής του Πανεπιστημίου των Παρισίων και ανταποκρίθηκε τρεις φορές σε προσκλήσεις της Σχολής, γιατί φρονούσε ότι πρέπει να επιμορφώνονται και οι άνθρωποι της υπαίθρου σε πνευματικά και εθνικά θέματα.
Η πρώτη διάλεξη έγινε στις 29-1-1992 και είχε ως θέμα «Το μέλλον της Ελλάδας και η Ευρώπη» Ο Ράμφος στην ομιλία του τόνισε μεταξύ άλλων «Χάσαμε την εθνική μας ταυτότητα και αποκοπήκαμε από την πνευματική κληρονομιά μας και παράδοση»
Η δεύτερη διάλεξή του πραγματοποιήθηκε στις 20-2-1995 και είχε ως θέμα: «Ο πνευματικός χαρακτήρας των σημερινών προβλημάτων της Ελλάδας»
Τέλος η τρίτη ομιλία του έγινε στις 1-4-1996 και είχε ως θέμα: «Η πνευματική ζωή στην Ελλάδα» Στην ομιλία αυτή τονίστηκε : «Παραιτούμαστε όλο και περισσότερο από την οικουμενικότητα του πολιτισμού μας και βυθιζόμαστε ολοένα στον εαυτό μας. Στερούμεθα κατευθυντηρίου εθνικής ιδέας και σκοπών»
Σε όλες τις ομιλίες του που έγιναν στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης η μεγάλη αίθουσα διαλέξεων ήταν κατάμεστη, ακόμη και από όρθιους ακροατές στους διαδρόμους. Ο Στέλιος Ράμφος εντυπωσιάστηκε από τις εύστοχες ερωτήσεις και τοποθετήσεις των ακροατών που ακολουθούσαν τις εισηγήσεις του και ομολόγησε πως δεν ανέμενε τόσο υψηλό πνευματικό επίπεδο σε μια επαρχία.
Η μνήμη του που διασώζεται στο πολύτιμο έργο του και η συνεπής προς τις ιδέες του βιωτή του θα μένει εις τον αιώνα.
Με την ιδιότητα του Προέδρου της «Σχολής Γονέων-Ανοικτού Πανεπιστημίου» Κατερίνης είχα σκεφθεί να τον καλέσω ως ομιλητή , είχα όμως κάποιες επιφυλάξεις τόσο ως προς την απόσταση όσο γιατί έπρεπε να γίνει κατανοητός από το ευρύ κοινό μιας απομακρυσμένης επαρχίας. Όμως εξεπλάγην όταν αποδέχθηκε ασμένως την πρόσκληση ο σοφός, πλην απλοϊκός αυτός επιστήμονας, τέως Καθηγητής του Πανεπιστημίου των Παρισίων και ανταποκρίθηκε τρεις φορές σε προσκλήσεις της Σχολής, γιατί φρονούσε ότι πρέπει να επιμορφώνονται και οι άνθρωποι της υπαίθρου σε πνευματικά και εθνικά θέματα.
Η πρώτη διάλεξη έγινε στις 29-1-1992 και είχε ως θέμα «Το μέλλον της Ελλάδας και η Ευρώπη» Ο Ράμφος στην ομιλία του τόνισε μεταξύ άλλων «Χάσαμε την εθνική μας ταυτότητα και αποκοπήκαμε από την πνευματική κληρονομιά μας και παράδοση»
Η δεύτερη διάλεξή του πραγματοποιήθηκε στις 20-2-1995 και είχε ως θέμα: «Ο πνευματικός χαρακτήρας των σημερινών προβλημάτων της Ελλάδας»
Τέλος η τρίτη ομιλία του έγινε στις 1-4-1996 και είχε ως θέμα: «Η πνευματική ζωή στην Ελλάδα» Στην ομιλία αυτή τονίστηκε : «Παραιτούμαστε όλο και περισσότερο από την οικουμενικότητα του πολιτισμού μας και βυθιζόμαστε ολοένα στον εαυτό μας. Στερούμεθα κατευθυντηρίου εθνικής ιδέας και σκοπών»
Σε όλες τις ομιλίες του που έγιναν στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης η μεγάλη αίθουσα διαλέξεων ήταν κατάμεστη, ακόμη και από όρθιους ακροατές στους διαδρόμους. Ο Στέλιος Ράμφος εντυπωσιάστηκε από τις εύστοχες ερωτήσεις και τοποθετήσεις των ακροατών που ακολουθούσαν τις εισηγήσεις του και ομολόγησε πως δεν ανέμενε τόσο υψηλό πνευματικό επίπεδο σε μια επαρχία.
Η μνήμη του που διασώζεται στο πολύτιμο έργο του και η συνεπής προς τις ιδέες του βιωτή του θα μένει εις τον αιώνα.
