Το ελληνικό νησί χωρίς κατοίκους που έγινε καταφύγιο για τις θαλάσσιες χελώνες
Στο νότιο τμήμα της Ζακύνθου, μέσα στα ήρεμα νερά του κόλπου του Λαγανά, βρίσκεται ένα μικρό νησί που αποτελεί ένα από τα πιο πολύτιμα φυσικά καταφύγια του Ιονίου.
Το ...
Μαραθονήσι, γνωστό και ως «Νησί της Χελώνας», δεν είναι ένας προορισμός που εντυπωσιάζει με την κοσμική του ατμόσφαιρα, αλλά με την ανέγγιχτη ομορφιά του, τα διάφανα νερά και τον μοναδικό ρόλο που διαδραματίζει στην προστασία της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta.
Το μικρό αυτό νησί βρίσκεται απέναντι από τον κόλπο του Κερίου και αποτελεί τμήμα του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου, της πρώτης προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής στην Ελλάδα που ιδρύθηκε με στόχο τη διατήρηση των οικοσυστημάτων της περιοχής και κυρίως των παραλιών ωοτοκίας της Caretta caretta.
Η πρόσβαση στο Μαραθονήσι γίνεται μόνο με σκάφος, συνήθως από το Κερί, τον Λαγανά ή το λιμανάκι του Αγίου Σώστη, γεγονός που διατηρεί τον χαρακτήρα του ως ενός φυσικού καταφυγίου μακριά από την έντονη τουριστική ανάπτυξη.
Η εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης είναι χαρακτηριστική: μια μικρή καταπράσινη νησίδα με δύο διαφορετικές όψεις. Από τη μία πλευρά, μια μεγάλη αμμώδης παραλία με ρηχά, γαλαζοπράσινα νερά που θυμίζουν εξωτικό προορισμό. Και από την άλλη, εντυπωσιακοί λευκοί βράχοι και σπηλιές που σχηματίστηκαν με το πέρασμα του χρόνου. Οι θαλάσσιες σπηλιές γύρω από το νησί αποτελούν ιδανικό σημείο για κολύμπι και εξερεύνηση με μάσκα, καθώς τα καθαρά νερά αποκαλύπτουν τον πλούσιο βυθό του Ιονίου.
Η παραλία του Μαραθονησίου έχει ιδιαίτερη οικολογική σημασία, καθώς αποτελεί μία από τις παραλίες όπου η Caretta caretta γεννά τα αυγά της κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής, από τα τέλη της άνοιξης έως το καλοκαίρι.
Για τον λόγο αυτό εφαρμόζονται αυστηροί κανόνες προστασίας: η πρόσβαση σε συγκεκριμένες περιοχές είναι περιορισμένη, ενώ οι επισκέπτες καλούνται να σέβονται το φυσικό περιβάλλον και να αποφεύγουν οποιαδήποτε ενόχληση στις χελώνες και στις φωλιές τους.
Παρά τη δημοτικότητά του, το Μαραθονήσι παραμένει ένας τόπος όπου η φύση καθορίζει την εμπειρία. Δεν διαθέτει μόνιμες εγκαταστάσεις ή οικιστική ανάπτυξη, ενώ οι επισκέψεις πραγματοποιούνται κυρίως κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή η απουσία έντονης ανθρώπινης παρέμβασης είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του, καθώς επιτρέπει στο τοπίο να διατηρεί την αυθεντικότητά του.
