του Κ. Καραγιαννίδη
Υπήρχαν και υπάρχουν, και πάντα θα υπάρχουν,
άνθρωποι του συστήματος που αρέσκονται να άρχουν.
Μαχαίρι στο ‘να χέρι τους, στο άλλο το πεπόνι,
και αν στραβός είναι ο γιαλός, τ’ αυτί τους δεν ιδρώνει...
Τους περιβάλλουν κόλακες και γλείφτες βολεμένοι,
που είναι όλοι απ’ το λαό αναθεματισμένοι.
Με την ελπίδα ζουν αυτοί για ένα κοκαλάκι,
αρέσει τους το γλείψιμο, το κάνουν με μεράκι.
Υπάρχουν και οι αγωνιστές που είναι επαναστάτες,
πάντα ασυμβίβαστοι, και γίνονται αντάρτες.
Που πολεμούν το σύστημα, τις κλίκες, τα λαμόγια,
και μάχονται για λευτεριά, με νύχια και με δόντια.
Μεγάλη μάζα του λαού κρατάει αποστάσεις,
αμέτοχη στα δρώμενα, μα κάνει τους συστάσεις.
Άλλοι γουστάρουν αλλαγές, συντήρηση άλλοι θέλουν,
της χώρας οι καταστροφές καθόλου δεν τους μέλλουν.
Το μέλλον άλλοι σκέφτονται, κάποιοι μόνο το τώρα,
προσεύχονται κι εκλιπαρούν να μην τους εύρει η μπόρα.
Έτσι πορεύεται η Ελλάς, πορεύεται κι ο κόσμος,
για κάποιους μη … χειρότερα, για κάποιους είναι δυόσμος!
Αυτή ήταν η κατάσταση, αυτή είναι και τώρα
απ’ το είκοσι ένα, ως Γερμανών τη μπόρα.
Γλείφτες που βολεύονται με όποιον εχθρό κι αν λάχει,
μα κάποιοι ασυμβίβαστοι που μένουν πάντα βράχοι
Κ. Καραγιαννίδης 01 – 09 - 2026
