Οι σχέσεις μπορούν να γίνουν τοξικές χωρίς αυτό να συμβεί από τη μια στιγμή στην άλλη. Συχνά, μικρές συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται στην...
καθημερινότητα δημιουργούν σταδιακά ένταση, απομάκρυνση και προβλήματα στην επικοινωνία.
Κάθε άνθρωπος μπαίνει σε μια σχέση έχοντας ήδη τις δικές του εμπειρίες, ανασφάλειες, φόβους και αντιλήψεις.
Όλα αυτά επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνεί και αντιδρά απέναντι στον σύντροφό του.
Μια συμπεριφορά που κάποιος θεωρεί φυσιολογική μπορεί να γίνεται πιεστική ή επιβαρυντική για τον άλλον.
Η συνεχής καχυποψία, η ζήλια, η ανάγκη ελέγχου, η αδυναμία να ζητήσει κάποιος συγγνώμη ή η αποφυγή κάθε δύσκολης συζήτησης είναι μερικά παραδείγματα που μπορούν να οδηγήσουν σε έναν δυσλειτουργικό κύκλο.
Όταν το παρελθόν μπαίνει στη σχέση
Οι προηγούμενες σχέσεις και τα προσωπικά βιώματα μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζει τον σύντροφό του.
Ένας άνθρωπος που έχει βιώσει απόρριψη μπορεί να φοβάται διαρκώς ότι θα εγκαταλειφθεί. Κάποιος που έχει πληγωθεί στο παρελθόν μπορεί να δυσκολεύεται να εμπιστευτεί ξανά, ενώ ένας άνθρωπος που έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει τις διαφωνίες με ένταση μπορεί να αντιδρά με τον ίδιο τρόπο και σε μια νέα σχέση.
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο γεγονός ότι υπάρχουν αυτές οι εμπειρίες, αλλά στο κατά πόσο αναγνωρίζονται και αντιμετωπίζονται. Όταν παραμένουν ανεπεξέργαστες, είναι πιθανό να επηρεάσουν τη συμπεριφορά απέναντι στον σύντροφο.
Η ανάγκη για έλεγχο και η συνεχής καχυποψία
Η ζήλια και η ανασφάλεια μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε προσπάθεια ελέγχου. Συνεχείς ερωτήσεις για το πού βρίσκεται ο σύντροφος, με ποιον μιλάει ή γιατί δεν απάντησε αμέσως σε ένα μήνυμα μπορούν να δημιουργήσουν πίεση και να περιορίσουν την αίσθηση ελευθερίας μέσα στη σχέση.
Παρόμοια προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει και η διαρκής αναζήτηση επιβεβαίωσης. Όταν ο ένας σύντροφος χρειάζεται συνεχώς αποδείξεις ότι ο άλλος τον αγαπά ή δεν πρόκειται να τον εγκαταλείψει, η σχέση μπορεί να επιβαρύνεται.
Όταν κάθε διαφωνία γίνεται σύγκρουση
Οι διαφωνίες είναι αναπόφευκτες σε μια σχέση. Αυτό που έχει σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται.
Οι συνεχείς προσβολές, η απαξίωση, η άρνηση να ακουστεί η άλλη πλευρά ή η προσπάθεια να «κερδίσει» κάποιος κάθε συζήτηση δεν βοηθούν στην επίλυση του προβλήματος.
Αντίθετα, η ειλικρινής επικοινωνία απαιτεί να μπορούν και οι δύο να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται και να αναγνωρίσουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης.
Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση
Το να αναγνωρίσει κάποιος ότι μια συμπεριφορά του δημιουργεί προβλήματα δεν σημαίνει ότι είναι ένας «τοξικός άνθρωπος». Σημαίνει ότι μπορεί να εντοπίσει ένα μοτίβο που χρειάζεται αλλαγή.
Η συζήτηση με τον σύντροφο, η προσπάθεια καλύτερης επικοινωνίας και η θέσπιση υγιών ορίων μπορούν να βοηθήσουν ένα ζευγάρι να αντιμετωπίσει προβλήματα πριν αυτά γίνουν μόνιμο μέρος της σχέσης.
Όταν οι ίδιες συγκρούσεις επαναλαμβάνονται και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν, η συμβουλευτική ή η υποστήριξη από ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην κατανόηση των συμπεριφορών και των αιτιών τους.
Μια σχέση δεν χρειάζεται να είναι απαλλαγμένη από προβλήματα για να είναι υγιής. Χρειάζεται, όμως, διάθεση για επικοινωνία, σεβασμό στα όρια και ειλικρινή προσπάθεια και από τις δύο πλευρές.
Κάθε άνθρωπος μπαίνει σε μια σχέση έχοντας ήδη τις δικές του εμπειρίες, ανασφάλειες, φόβους και αντιλήψεις.
Όλα αυτά επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνεί και αντιδρά απέναντι στον σύντροφό του.
Μια συμπεριφορά που κάποιος θεωρεί φυσιολογική μπορεί να γίνεται πιεστική ή επιβαρυντική για τον άλλον.
Η συνεχής καχυποψία, η ζήλια, η ανάγκη ελέγχου, η αδυναμία να ζητήσει κάποιος συγγνώμη ή η αποφυγή κάθε δύσκολης συζήτησης είναι μερικά παραδείγματα που μπορούν να οδηγήσουν σε έναν δυσλειτουργικό κύκλο.
Όταν το παρελθόν μπαίνει στη σχέση
Οι προηγούμενες σχέσεις και τα προσωπικά βιώματα μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζει τον σύντροφό του.
Ένας άνθρωπος που έχει βιώσει απόρριψη μπορεί να φοβάται διαρκώς ότι θα εγκαταλειφθεί. Κάποιος που έχει πληγωθεί στο παρελθόν μπορεί να δυσκολεύεται να εμπιστευτεί ξανά, ενώ ένας άνθρωπος που έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει τις διαφωνίες με ένταση μπορεί να αντιδρά με τον ίδιο τρόπο και σε μια νέα σχέση.
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο γεγονός ότι υπάρχουν αυτές οι εμπειρίες, αλλά στο κατά πόσο αναγνωρίζονται και αντιμετωπίζονται. Όταν παραμένουν ανεπεξέργαστες, είναι πιθανό να επηρεάσουν τη συμπεριφορά απέναντι στον σύντροφο.
Η ανάγκη για έλεγχο και η συνεχής καχυποψία
Παρόμοια προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει και η διαρκής αναζήτηση επιβεβαίωσης. Όταν ο ένας σύντροφος χρειάζεται συνεχώς αποδείξεις ότι ο άλλος τον αγαπά ή δεν πρόκειται να τον εγκαταλείψει, η σχέση μπορεί να επιβαρύνεται.
Όταν κάθε διαφωνία γίνεται σύγκρουση
Οι διαφωνίες είναι αναπόφευκτες σε μια σχέση. Αυτό που έχει σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται.
Οι συνεχείς προσβολές, η απαξίωση, η άρνηση να ακουστεί η άλλη πλευρά ή η προσπάθεια να «κερδίσει» κάποιος κάθε συζήτηση δεν βοηθούν στην επίλυση του προβλήματος.
Αντίθετα, η ειλικρινής επικοινωνία απαιτεί να μπορούν και οι δύο να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται και να αναγνωρίσουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης.
Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση
Το να αναγνωρίσει κάποιος ότι μια συμπεριφορά του δημιουργεί προβλήματα δεν σημαίνει ότι είναι ένας «τοξικός άνθρωπος». Σημαίνει ότι μπορεί να εντοπίσει ένα μοτίβο που χρειάζεται αλλαγή.
Η συζήτηση με τον σύντροφο, η προσπάθεια καλύτερης επικοινωνίας και η θέσπιση υγιών ορίων μπορούν να βοηθήσουν ένα ζευγάρι να αντιμετωπίσει προβλήματα πριν αυτά γίνουν μόνιμο μέρος της σχέσης.
Όταν οι ίδιες συγκρούσεις επαναλαμβάνονται και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν, η συμβουλευτική ή η υποστήριξη από ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην κατανόηση των συμπεριφορών και των αιτιών τους.
Μια σχέση δεν χρειάζεται να είναι απαλλαγμένη από προβλήματα για να είναι υγιής. Χρειάζεται, όμως, διάθεση για επικοινωνία, σεβασμό στα όρια και ειλικρινή προσπάθεια και από τις δύο πλευρές.
