Ο Ιστορικός Ποντιακός Σύλλογος Νεοκαισάρειας «Κότζα Αναστάς» αποχαιρετά με σεβασμό και συγκίνηση τον Ιωάννη Αναστασιάδη, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε σημαντικό μέρος της ζωής του στην ανάδειξη και τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης του Πόντου.
Ιδρυτής...
του Ποντιακού Συλλόγου Λόφου Ελασσόνας και συγγραφέας του «Τελευταίου Κράτους των Ελλήνων του Πόντου», ο Ιωάννης Αναστασιάδης κατέγραψε την ιστορία, τους αγώνες και την Εποποιΐα του Τοπ Τσαμ, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διάσωση μιας ιστορίας που δεν πρέπει να λησμονηθεί.
Ιδιαίτερη θέση για εμάς έχει η αναφορά του στην περιοχή μας, στον τόπο καταγωγής των παππούδων και των προγόνων μας. Μέσα από το έργο του ξαναβρίσκουμε πρόσωπα, τόπους, γεγονότα και μνήμες που συνδέουν το σήμερα με την πατρογονική γη του Πόντου.
Αυτή είναι και η μεγάλη προσφορά ανθρώπων όπως ο Ιωάννης Αναστασιάδης: να μην αφήσουν τη μνήμη να σβήσει. Να καταγράψουν όσα παρέλαβαν από τις προηγούμενες γενιές και να τα παραδώσουν στις επόμενες.
Το έργο του δεν είναι απλώς συγγραφικό. Είναι μια πράξη μνήμης, σεβασμού και χρέους απέναντι στους προγόνους μας.
Ο Ιωάννης Αναστασιάδης υπηρέτησε με τον δικό του τρόπο αυτό το χρέος. Κατέγραψε, ανέδειξε και παρέδωσε στις επόμενες γενιές ένα κομμάτι της ιστορίας και της ψυχής του Ποντιακού Ελληνισμού.
Τον αποχαιρετούμε με ευγνωμοσύνη για την προσφορά του. Γιατί οι άνθρωποι φεύγουν, αλλά το έργο τους μένει. Και μέσα από αυτό, οι φωνές των προγόνων μας συνεχίζουν να ακούγονται.
Ιδιαίτερη θέση για εμάς έχει η αναφορά του στην περιοχή μας, στον τόπο καταγωγής των παππούδων και των προγόνων μας. Μέσα από το έργο του ξαναβρίσκουμε πρόσωπα, τόπους, γεγονότα και μνήμες που συνδέουν το σήμερα με την πατρογονική γη του Πόντου.
Αυτή είναι και η μεγάλη προσφορά ανθρώπων όπως ο Ιωάννης Αναστασιάδης: να μην αφήσουν τη μνήμη να σβήσει. Να καταγράψουν όσα παρέλαβαν από τις προηγούμενες γενιές και να τα παραδώσουν στις επόμενες.
Το έργο του δεν είναι απλώς συγγραφικό. Είναι μια πράξη μνήμης, σεβασμού και χρέους απέναντι στους προγόνους μας.
Ο Ιωάννης Αναστασιάδης υπηρέτησε με τον δικό του τρόπο αυτό το χρέος. Κατέγραψε, ανέδειξε και παρέδωσε στις επόμενες γενιές ένα κομμάτι της ιστορίας και της ψυχής του Ποντιακού Ελληνισμού.
Τον αποχαιρετούμε με ευγνωμοσύνη για την προσφορά του. Γιατί οι άνθρωποι φεύγουν, αλλά το έργο τους μένει. Και μέσα από αυτό, οι φωνές των προγόνων μας συνεχίζουν να ακούγονται.
