Ο Έρλ Νέλσον, γνωστός ως «Δολοφόνος Γορίλας» (Gorilla Killer), δολοφόνησε τουλάχιστον 22 ανθρώπους μέσα σε περίπου 16 μήνες, στα μέσα της δεκαετίας του 1920, μετακινούμενος από...
τη μία αμερικανική πόλη στην άλλη και δυσκολεύοντας τις προσπάθειες των Αρχών να τον εντοπίσουν.
Η δράση του ξεκίνησε στη δυτική ακτή των ΗΠΑ και στη συνέχεια επεκτάθηκε σε περιοχές της μεσοδυτικής Αμερικής, στην ανατολική ακτή και τελικά στον Καναδά.
Το βασικό τέχνασμα που χρησιμοποιούσε ήταν να παρουσιάζεται ως υποψήφιος ενοικιαστής σε γυναίκες που διέθεταν δωμάτια ή σπίτια προς ενοικίαση.
Με αυτόν τον τρόπο αποκτούσε πρόσβαση στους χώρους τους και, όταν έβρισκε την ευκαιρία, τους επιτιθόταν.
Οι περιγραφές της εποχής έκαναν λόγο για άνδρα με μακριά χέρια και μεγάλες παλάμες, χαρακτηριστικά που οδήγησαν στον χαρακτηρισμό «Δολοφόνος Γορίλας».
Στον Τύπο εμφανίστηκε και το προσωνύμιο «Σκοτεινός Στραγγαλιστής», καθώς ο στραγγαλισμός αποτελούσε βασικό στοιχείο της εγκληματικής του δράσης.
Η δύσκολη παιδική ηλικία και οι πρώτες συλλήψεις
Ο Νέλσον γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 1897. Έχασε τους γονείς του πριν συμπληρώσει τα δύο χρόνια της ζωής του και μεγάλωσε με τη γιαγιά του, η οποία ήταν βαθιά θρησκευόμενη.
Η συμπεριφορά του άρχισε να προκαλεί προβληματισμό από νεαρή ηλικία. Σύμφωνα με ιστορικές αφηγήσεις, ένα σοβαρό ατύχημα με ποδήλατο, όταν ήταν περίπου δέκα ετών, κατά το οποίο τραυματίστηκε στο κεφάλι, ακολούθησε περίοδος επιδείνωσης της συμπεριφοράς του. Ως έφηβος φέρεται να είχε αναπτύξει έντονο ενδιαφέρον για το βιβλίο της Αποκάλυψης.
Το 1915 συνελήφθη για διάρρηξη σε μια καλύβα που πίστευε ότι ήταν εγκαταλελειμμένη. Παρέμεινε στη φυλακή περίπου έναν χρόνο, αλλά στη συνέχεια συνελήφθη ξανά για κλοπές και διαρρήξεις.
Στα τέλη του 1917 προσπάθησε να καταταγεί στον στρατό, χωρίς να παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αργότερα χρησιμοποίησε διαφορετικά ονόματα για να ενταχθεί σε άλλους κλάδους των ενόπλων δυνάμεων.
Κατά τη θητεία του στο Ναυτικό των ΗΠΑ, η συμπεριφορά του οδήγησε στην εισαγωγή του σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Οι επανειλημμένες αποδράσεις του τού χάρισαν το παρατσούκλι «Χουντίνι» από το προσωπικό.
Το 1921 συνελήφθη ξανά, μετά από απόπειρα σεξουαλικής επίθεσης σε ένα 12χρονο κορίτσι στο Σαν Φρανσίσκο, σύμφωνα με τις σχετικές ιστορικές αφηγήσεις.
Επέστρεψε σε ψυχιατρικό ίδρυμα, αλλά μέχρι το 1925 είχε βρεθεί και πάλι εκτός αυτού. Λίγο αργότερα άρχισε η σειρά των δολοφονιών για τις οποίες έμεινε γνωστός.
Η αρχή της αιματηρής δράσης
Στις 20 Φεβρουαρίου 1926, ο Νέλσον επισκέφθηκε την πανσιόν της 60χρονης Κλάρα Νιούμαν στο Σαν Φρανσίσκο. Παρουσιάστηκε ως ενδιαφερόμενος για δωμάτιο και, όταν εκείνη του έδειχνε το σπίτι, της επιτέθηκε και τη στραγγάλισε.
Τους επόμενους μήνες, δολοφόνησε ακόμη τέσσερις γυναίκες στην Καλιφόρνια. Στη συνέχεια μετακινήθηκε στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, όπου σκότωσε τρεις γυναίκες μέσα σε διάστημα μόλις τριών ημερών.
Στις 18 Νοεμβρίου 1926 επέστρεψε στο Σαν Φρανσίσκο και δολοφόνησε την Άννα Έντμοντς. Την επόμενη ημέρα επισκέφθηκε την κατοικία της 28χρονης Χ. Σι. Μάρεϊ, η οποία προσπαθούσε να πουλήσει το σπίτι της στο Μπέρλινγκεϊμ.
Η Μάρεϊ κατάφερε να επιβιώσει από την επίθεση. Χρόνια αργότερα, περιέγραψε στους δημοσιογράφους πως ο άγνωστος άνδρας σχολίαζε επίμονα λεπτομέρειες της οροφής, σε μια προσπάθεια να την κάνει να κοιτάξει προς τα πάνω και να την πλησιάσει από πίσω.
Η μαρτυρία της αποτέλεσε μία από τις σημαντικές περιγραφές της μεθόδου που χρησιμοποιούσε ο δράστης για να αιφνιδιάζει τα θύματά του.
Από τη δυτική ακτή μέχρι την ανατολική Αμερική
Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο Νέλσον βρισκόταν στο Σιάτλ, όπου δολοφόνησε τη Φλόρενς Μονκς και έκλεψε τα κοσμήματά της. Ορισμένα από αυτά τα έδωσε αργότερα σε άλλες γυναίκες. Την επόμενη εβδομάδα σκότωσε ακόμη μία γυναίκα στο Πόρτλαντ. Οι δολοφονίες είχαν πλέον προσελκύσει την προσοχή του αμερικανικού Τύπου και οι αστυνομικές υπηρεσίες στη δυτική ακτή προσπαθούσαν να εντοπίσουν τον δράστη.
Οι γυναίκες που νοίκιαζαν δωμάτια προειδοποιούνταν να μην ξεναγούν μόνες τους άγνωστους υποψήφιους ενοικιαστές.
Ωστόσο, ο Νέλσον είχε ήδη μετακινηθεί προς τα ανατολικά. Εκείνη την εποχή, η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αστυνομικών υπηρεσιών διαφορετικών Πολιτειών ήταν πολύ πιο δύσκολη σε σχέση με σήμερα, γεγονός που περιέπλεκε την έρευνα.
Στα τέλη του 1926, δολοφονίες στην Αϊόβα και στο Μιζούρι παρουσίασαν ομοιότητες με εκείνες της Καλιφόρνιας και του Όρεγκον. Μέσα σε έξι ημέρες, τρεις γυναίκες στραγγαλίστηκαν και κακοποιήθηκαν σεξουαλικά.
Ανάμεσα στα θύματα ήταν η 28χρονη Γκερμάνια Χάρπιν. Ο δράστης δολοφόνησε και τον μόλις οκτώ μηνών γιο της, Ρόμπερτ, προκαλώντας έντονη κατακραυγή.
Το έγκλημα ενίσχυσε την πεποίθηση των ερευνητών ότι έπρεπε να εντοπιστεί άμεσα ο δολοφόνος, πριν υπάρξουν νέα θύματα.
Οι τελευταίες δολοφονίες και η σύλληψη στον Καναδά
Μετά από ένα διάστημα περίπου τεσσάρων μηνών χωρίς γνωστή δολοφονία, ο Νέλσον επέστρεψε στη δράση. Σκότωσε ιδιοκτήτρια πανσιόν στη Φιλαδέλφεια και αργότερα, στο Μπάφαλο, δολοφόνησε άλλη γυναίκα που διατηρούσε κατάλυμα.
Στη συνέχεια, στο Ντιτρόιτ, σκότωσε δύο ανθρώπους σε σπίτι, πριν μετακινηθεί στο Σικάγο, όπου δολοφόνησε ακόμη μία γυναίκα.
Οι έρευνες είχαν πλέον συνδέσει τον δράστη με τουλάχιστον 20 δολοφονίες. Η εγκληματική του δράση, ωστόσο, δεν είχε ολοκληρωθεί.
Στις 8 Ιουνίου 1927, ο Νέλσον απήγαγε τη 14χρονη Λόλα Κάουαν στο Γουίνιπεγκ του Καναδά. Η σορός της βρέθηκε κάτω από το κρεβάτι της πανσιόν όπου διέμενε. Δύο ημέρες αργότερα δολοφόνησε την 27χρονη Έμιλι Πάτερσον και έκλεψε αντικείμενα από το σπίτι της.
Η πώληση των κλοπιμαίων σε καταστήματα μεταχειρισμένων ειδών αποδείχθηκε καθοριστική για τις έρευνες, καθώς οι έμποροι που τα αγόρασαν βοήθησαν τις Αρχές να φτάσουν στα ίχνη του.
Στις 14 Ιουνίου 1927 συνελήφθη ένας άνδρας που ταίριαζε στην περιγραφή του, αλλά κατάφερε να αποδράσει την επόμενη ημέρα. Συνελήφθη ξανά στις 16 Ιουνίου, κοντά στα σύνορα του Καναδά με τη Βόρεια Ντακότα, και δραπέτευσε εκ νέου.
Τελικά, στις 17 Ιουνίου, οι Αρχές κατάφεραν να τον ταυτοποιήσουν. Ο Νέλσον είχε δηλώσει ότι ονομαζόταν Βίρτζιλ Γουίλσον, όμως τα δακτυλικά του αποτυπώματα συνδέθηκαν με εκείνα που είχαν βρεθεί σε τόπους εγκλημάτων του «Δολοφόνου Γορίλα».
Η δίκη και η εκτέλεση σε ηλικία 30 ετών
Ο Νέλσον επέμενε ότι ήταν αθώος, αλλά τον Νοέμβριο του 1927 δικάστηκε για τις δολοφονίες της Λόλα Κάουαν και της Έμιλι Πάτερσον. Κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Οι συνήγοροί του επιχείρησαν να ανατρέψουν την ποινή, επικαλούμενοι την ψυχική του κατάσταση. Η προσπάθειά τους δεν ευοδώθηκε και στις 13 Ιανουαρίου 1928 ο Νέλσον απαγχονίστηκε στο Γουίνιπεγκ, σε ηλικία 30 ετών.
Σύμφωνα με τις σχετικές αφηγήσεις, τα τελευταία του λόγια ήταν: «Συγχωρώ όσους με αδίκησαν».
Τα θύματα και τα ερωτήματα που παραμένουν
Ο Έρλ Νέλσον έχει συνδεθεί με 22 δολοφονίες, ενώ ερευνητές έχουν διατυπώσει υποψίες ότι μπορεί να ευθυνόταν και για άλλους επτά θανάτους πριν από την περίοδο της γνωστής εγκληματικής του δράσης.
Η υπόθεσή του έμεινε στην ιστορία εξαιτίας της γεωγραφικής έκτασης των εγκλημάτων, της μεθόδου προσέγγισης των θυμάτων και της δυσκολίας που αντιμετώπισαν οι Αρχές για να συνδέσουν τις υποθέσεις μεταξύ τους.
Παρά τις μαρτυρίες και τα στοιχεία που οδήγησαν στην καταδίκη του, τα ακριβή κίνητρα πίσω από τις πράξεις του δεν αποσαφηνίστηκαν πλήρως. Η υπόθεση του «Δολοφόνου Γορίλα» παραμένει μία από τις χαρακτηριστικές υποθέσεις κατά συρροή δολοφονιών της Αμερικής του Μεσοπολέμου.
