16 από τους 53 επιβαίνοντες διασώθηκαν
Σαν σήμερα, στις 21 Οκτωβρίου 1972, σημειώθηκε μία από τις τραγικές αεροπορικές δυστυχήματα στην ιστορία της Ελλάδας, όταν αεροσκάφος της Ολυμπιακής Αεροπορίας συνετρίβη στη θάλασσα ανοιχτά της...
Βούλας, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 37 άνθρωποι.
Το αεροπλάνο εκτελούσε το δρομολόγιο Κέρκυρα – Αθήνα και βρισκόταν λίγα μόλις χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο του Ελληνικού, όταν κατέπεσε στο νερό. Από τους 53 επιβαίνοντες, 16 επέζησαν.
Το δυστύχημα συνέβη το βράδυ του Σαββάτου, μέσα σε δύσκολες καιρικές συνθήκες, ενώ μέχρι σήμερα η ακριβής αιτία της συντριβής δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως.
Το δικινητήριο αεροσκάφος NAMC YS-11A, ιαπωνικής κατασκευής, είχε απογειωθεί από την Κέρκυρα στις 19:55, μεταφέροντας 49 επιβάτες και τέσσερα μέλη πληρώματος.
Κατά τη διάρκεια της προσέγγισης στην Αθήνα, οι καταιγίδες και οι αναταράξεις δυσκόλευαν την πτήση, ενώ ο ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας έχανε επανειλημμένα το στίγμα του αεροσκάφους από το ραντάρ.
Ο κυβερνήτης Πάτροκλος Θωμαδάκης επικοινωνούσε με τον πύργο ελέγχου, καθώς το αεροπλάνο κατευθυνόταν προς τον διάδρομο 33.
Σύμφωνα με διαλόγους που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο της εποχής, φέρεται να είπε: «Αυτή τη στιγμή μπαίνω στο σύννεφο. Μόλις βγω προσγειώνομαι αμέσως».
Λίγο αργότερα, το στίγμα του αεροσκάφους εξαφανίστηκε. Ο ελεγκτής προσπάθησε να επικοινωνήσει ξανά με το πλήρωμα, χωρίς να λάβει απάντηση. Η πτήση 506 είχε ήδη προσκρούσει στη θάλασσα, σε απόσταση περίπου 250 μέτρων από την ακτή της Βούλας.
Η πρόσκρουση προκάλεσε σοβαρές ζημιές στην άτρακτο και το νερό εισέβαλε στο εσωτερικό του αεροσκάφους.
Σύμφωνα με τα ιατροδικαστικά ευρήματα που δημοσιεύτηκαν τότε, οι περισσότεροι από τους νεκρούς πνίγηκαν, ενώ ορισμένοι εντοπίστηκαν ακόμη δεμένοι στις θέσεις τους.
Ανάμεσα στους επιζώντες ήταν ο Μιχάλης Κανταρτζόπουλος, ο οποίος είχε αναφέρει ότι λίγο πριν από τη συντριβή είδε από το παράθυρο τα φώτα της Βούλας ψηλότερα από το αεροσκάφος. Κατάφερε να βγει από την πίσω πόρτα και να φτάσει σε ασφαλές σημείο.
Ο ζωγράφος Νίκος Στεφάνου, επίσης επιζών, έβγαλε τα ρούχα του για να κολυμπήσει ευκολότερα και έφτασε στην ακτή έπειτα από περίπου 20 λεπτά.
Στη συνέχεια πήγε στο ΠΙΚΠΑ της Βούλας, όπου ειδοποίησε τις νοσοκόμες για την πτώση. Το αεροσκάφος βυθίστηκε σε βάθος περίπου 12 μέτρων.
Το πόρισμα των πραγματογνωμόνων απέδωσε ευθύνες στον κυβερνήτη, στον οποίο καταλογίστηκαν λανθασμένοι χειρισμοί κατά την κάθοδο, ανεπαρκής έλεγχος των οργάνων και καθυστέρηση στην εγκατάλειψη της προσπάθειας προσγείωσης.
Ο Θωμαδάκης παραπέμφθηκε σε δίκη για ανθρωποκτονίες και σωματικές βλάβες από αμέλεια, υποστηρίζοντας ότι τα διαθέσιμα μετεωρολογικά στοιχεία δεν ήταν επαρκή.
Τον Σεπτέμβριο του 1974, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τον αθώωσε, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκαν παραλείψεις ή εσφαλμένες ενέργειές του. Η απόφαση έγινε δεκτή με χειροκροτήματα, ενώ ο κυβερνήτης συγκινήθηκε.
Η έρευνα διαπίστωσε ότι το αεροσκάφος είχε κατέβει κάτω από το ασφαλές ύψος προσέγγισης, χωρίς, ωστόσο, να αποσαφηνιστεί οριστικά τι οδήγησε στην κάθοδο αυτή. Η τραγωδία της Βούλας έμεινε στην ιστορία για τους 37 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους τόσο κοντά στον προορισμό τους.
