Η κοινωνία δεν χρειάζεται υπουργούς που κουνούν το δάχτυλο. Χρειάζεται πολιτικούς που ακούν κατανοούν και δίνουν λύσεις.
Οι αλαζονικές συμπεριφορές κυβερνητικών στελεχών, υπουργών και βουλευτών έχουν ξεπεράσει κάθε όριο. Οι δημόσιες τοποθετήσεις τους, η υπεροψία με την οποία αντιμετωπίζουν την κριτική και η απόσταση που επιδεικνύουν από την καθημερινότητα των πολιτών αποκαλύπτουν ένα σοβαρό πολιτικό πρόβλημα: μια κυβέρνηση που έπειτα από επτάμιση χρόνια στην εξουσία, δείχνει να χάνει την επαφή της με την κοινωνία.
Οι...
περιπτώσεις κυβερνητικών στελεχών όπως ο κ. Θεοχάρης και ο κ. Γεωργιάδης αλλά και άλλων εκπροσώπων της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αναδεικνύουν μια αντίληψη εξουσίας που προκαλεί εύλογα ερωτήματα.
Η πολιτική δεν είναι επίδειξη δύναμης ούτε διαγωνισμός υπεροψίας. Η κυβερνητική θέση δεν απαλλάσσει κανέναν από την υποχρέωση να λογοδοτεί. Αντίθετα επιβάλλει μεγαλύτερη ευθύνη, σεβασμό και ταπεινότητα απέναντι στους πολίτες.
Η εξουσία οφείλει να ακούει την κοινωνία όχι να την αντιμετωπίζει αφ' υψηλού.
Η πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες
την ώρα που κυβερνητικά στελέχη επιλέγουν την αντιπαράθεση και την αλαζονεία, χιλιάδες οικογένειες αγωνίζονται καθημερινά να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Η ακρίβεια περιορίζει το εισόδημα των νοικοκυριών. Η στεγαστική κρίση μετατρέπει το ενοίκιο σε δυσβάσταχτο βάρος. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πιέζονται από το αυξημένο κόστος λειτουργίας, ενώ οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι καλούνται να αντιμετωπίσουν υψηλές δαπάνες παραγωγής και μεγάλη αβεβαιότητα για το μέλλον τους.
Στη δημόσια υγεία, οι ελλείψεις προσωπικού και οι δυσκολίες πρόσβασης σε υπηρεσίες περίθαλψης επιβαρύνουν τους πολίτες. Στην παιδεία οι οικονομικές ανισότητες απειλούν να στερήσουν από νέους ανθρώπους ευκαιρίες που θα έπρεπε να είναι αυτονόητες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη αναφορά του πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών ότι περίπου 400 νέοι φοιτητές δεν προχώρησαν στην εγγραφή τους λόγω οικονομικών δυσκολιών που συνδέονται με το κόστος διαβίωσης και στέγασης.
Η πολιτική δεν είναι επίδειξη δύναμης ούτε διαγωνισμός υπεροψίας. Η κυβερνητική θέση δεν απαλλάσσει κανέναν από την υποχρέωση να λογοδοτεί. Αντίθετα επιβάλλει μεγαλύτερη ευθύνη, σεβασμό και ταπεινότητα απέναντι στους πολίτες.
Η εξουσία οφείλει να ακούει την κοινωνία όχι να την αντιμετωπίζει αφ' υψηλού.
Η πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες
την ώρα που κυβερνητικά στελέχη επιλέγουν την αντιπαράθεση και την αλαζονεία, χιλιάδες οικογένειες αγωνίζονται καθημερινά να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Η ακρίβεια περιορίζει το εισόδημα των νοικοκυριών. Η στεγαστική κρίση μετατρέπει το ενοίκιο σε δυσβάσταχτο βάρος. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πιέζονται από το αυξημένο κόστος λειτουργίας, ενώ οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι καλούνται να αντιμετωπίσουν υψηλές δαπάνες παραγωγής και μεγάλη αβεβαιότητα για το μέλλον τους.
Στη δημόσια υγεία, οι ελλείψεις προσωπικού και οι δυσκολίες πρόσβασης σε υπηρεσίες περίθαλψης επιβαρύνουν τους πολίτες. Στην παιδεία οι οικονομικές ανισότητες απειλούν να στερήσουν από νέους ανθρώπους ευκαιρίες που θα έπρεπε να είναι αυτονόητες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη αναφορά του πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών ότι περίπου 400 νέοι φοιτητές δεν προχώρησαν στην εγγραφή τους λόγω οικονομικών δυσκολιών που συνδέονται με το κόστος διαβίωσης και στέγασης.
Πίσω από αυτόν τον αριθμό βρίσκονται νέοι άνθρωποι που πέτυχαν την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο, αλλά ενδέχεται να μην μπορέσουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους επειδή οι οικογένειές τους αδυνατούν να καλύψουν τα έξοδα.
Πόσες οικογένειες μπορούν σήμερα να πληρώνουν ενοίκιο, λογαριασμούς, διατροφή και μετακινήσεις για ένα παιδί που σπουδάζει μακριά από τον τόπο κατοικίας του;
Όταν ένας νέος κινδυνεύει να εγκαταλείψει τις σπουδές του όχι λόγω έλλειψης ικανοτήτων αλλά εξαιτίας της οικονομικής του κατάστασης, τότε δεν έχουμε απλώς ένα πρόβλημα παιδείας. Έχουμε ένα πρόβλημα κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η δημόσια εκπαίδευση δεν αρκεί να προσφέρει πρόσβαση στο πανεπιστήμιο. Πρέπει να διασφαλίζει και τις προϋποθέσεις για την ολοκλήρωση των σπουδών.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις με ουσιαστική φοιτητική μέριμνα προσιτή στέγαση και συγκεκριμένα μέτρα στήριξης των οικογενειών.
Η πολιτική αλλαγή είναι πλέον αναγκαιότητα
Όταν ένας νέος κινδυνεύει να εγκαταλείψει τις σπουδές του όχι λόγω έλλειψης ικανοτήτων αλλά εξαιτίας της οικονομικής του κατάστασης, τότε δεν έχουμε απλώς ένα πρόβλημα παιδείας. Έχουμε ένα πρόβλημα κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η δημόσια εκπαίδευση δεν αρκεί να προσφέρει πρόσβαση στο πανεπιστήμιο. Πρέπει να διασφαλίζει και τις προϋποθέσεις για την ολοκλήρωση των σπουδών.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις με ουσιαστική φοιτητική μέριμνα προσιτή στέγαση και συγκεκριμένα μέτρα στήριξης των οικογενειών.
Η πολιτική αλλαγή είναι πλέον αναγκαιότητα
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στις συμπεριφορές ορισμένων κυβερνητικών στελεχών. Αφορά συνολικά την πολιτική κατεύθυνση που ακολουθείται και την απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Οι πολίτες δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν αξιοπρεπή διαβίωση, δημόσια υγεία που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους ποιοτική παιδεία προσιτή κατοικία και πραγματικές ευκαιρίες για τα παιδιά τους.
Η πολιτική κρίνεται από το αποτέλεσμα. Από το αν ο εργαζόμενος μπορεί να ζήσει με τον μισθό του, αν ο συνταξιούχος καλύπτει τις ανάγκες του, αν ο αγρότης μπορεί να συνεχίσει να παράγει και αν ο νέος μπορεί να σπουδάσει και να σχεδιάσει το μέλλον του.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ – Κίνημα Αλλαγής και ο Πρόεδρός του Νίκος Ανδρουλάκης έχουν την ευθύνη να αναδείξουν μια διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης.
Με συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, τη δημόσια παιδεία, τη στεγαστική πολιτική και την ανακούφιση των νοικοκυριών από το αυξημένο κόστος ζωής. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ επιδιώκει να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία.
Η χώρα χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, με επίκεντρο τον άνθρωπο, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα των ευκαιριών. Χρειάζεται μια οικονομία που θα μεταφράζει την ανάπτυξη σε καλύτερους μισθούς, ποιοτικές θέσεις εργασίας και αξιοπρεπή διαβίωση.
Χρειάζεται, πάνω απ' όλα, μια διαφορετική αντίληψη για την πολιτική εξουσία: λιγότερη υπεροψία, περισσότερη λογοδοσία και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τον πολίτη.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ οφείλει να συνεχίσει και θα το κάνει με σοβαρότητα και αξιοπιστία την προσπάθεια για μια προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, με συγκεκριμένο σχέδιο και εφαρμόσιμες λύσεις. Γιατί η πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην αποδοκιμασία της σημερινής κυβέρνησης. Πρέπει να στηρίζεται στην πεποίθηση ότι υπάρχει ένας καλύτερος δρόμος για τη χώρα.
Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο να ακούει ότι όλα πηγαίνουν καλά, όταν η καθημερινότητά της γίνεται ολοένα και δυσκολότερη. Και δεν μπορεί να αποδέχεται ως κανονικότητα την αλαζονεία εκείνων που έχουν την ευθύνη να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερη αλαζονεία. Χρειάζεται περισσότερη "δημοκρατία" περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και μια κυβέρνηση που θα σέβεται τους πολίτες της.
Γιατί η πολιτική δεν υπάρχει για να υπηρετεί την εξουσία. Υπάρχει για να υπηρετεί την κοινωνία.
Και όταν η εξουσία ξεχνά αυτή τη βασική αρχή, η πολιτική αλλαγή γίνεται απαίτηση της ίδιας της κοινωνίας.
Η πολιτική κρίνεται από το αποτέλεσμα. Από το αν ο εργαζόμενος μπορεί να ζήσει με τον μισθό του, αν ο συνταξιούχος καλύπτει τις ανάγκες του, αν ο αγρότης μπορεί να συνεχίσει να παράγει και αν ο νέος μπορεί να σπουδάσει και να σχεδιάσει το μέλλον του.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ – Κίνημα Αλλαγής και ο Πρόεδρός του Νίκος Ανδρουλάκης έχουν την ευθύνη να αναδείξουν μια διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης.
Με συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, τη δημόσια παιδεία, τη στεγαστική πολιτική και την ανακούφιση των νοικοκυριών από το αυξημένο κόστος ζωής. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ επιδιώκει να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία.
Η χώρα χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, με επίκεντρο τον άνθρωπο, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα των ευκαιριών. Χρειάζεται μια οικονομία που θα μεταφράζει την ανάπτυξη σε καλύτερους μισθούς, ποιοτικές θέσεις εργασίας και αξιοπρεπή διαβίωση.
Χρειάζεται, πάνω απ' όλα, μια διαφορετική αντίληψη για την πολιτική εξουσία: λιγότερη υπεροψία, περισσότερη λογοδοσία και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τον πολίτη.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ οφείλει να συνεχίσει και θα το κάνει με σοβαρότητα και αξιοπιστία την προσπάθεια για μια προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, με συγκεκριμένο σχέδιο και εφαρμόσιμες λύσεις. Γιατί η πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην αποδοκιμασία της σημερινής κυβέρνησης. Πρέπει να στηρίζεται στην πεποίθηση ότι υπάρχει ένας καλύτερος δρόμος για τη χώρα.
Η κοινωνία δεν αντέχει άλλο να ακούει ότι όλα πηγαίνουν καλά, όταν η καθημερινότητά της γίνεται ολοένα και δυσκολότερη. Και δεν μπορεί να αποδέχεται ως κανονικότητα την αλαζονεία εκείνων που έχουν την ευθύνη να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερη αλαζονεία. Χρειάζεται περισσότερη "δημοκρατία" περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και μια κυβέρνηση που θα σέβεται τους πολίτες της.
Γιατί η πολιτική δεν υπάρχει για να υπηρετεί την εξουσία. Υπάρχει για να υπηρετεί την κοινωνία.
Και όταν η εξουσία ξεχνά αυτή τη βασική αρχή, η πολιτική αλλαγή γίνεται απαίτηση της ίδιας της κοινωνίας.
Γιώργος Καλαμάτας
