Στο...
Μιλάνο, στην πλατεία Ντουόμο, άτομα με καλυμμένα πρόσωπα εκτόξευσαν πυροσβεστήρες, καπνογόνα και τραπεζάκια καταστημάτων εναντίον αστυνομικών. Οι δυνάμεις ασφαλείας απάντησαν με γκλοπ και ρίψεις νερού, ενώ κάτοικοι και τουρίστες αναζήτησαν καταφύγιο σε καταστήματα και εισόδους πολυκατοικιών. Καταγράφηκαν πενήντα προσαγωγές. Στη Μπολόνια σημειώθηκαν επιθέσεις με πέτρες και μπουκάλια, με την αστυνομία να χρησιμοποιεί δακρυγόνα.
Η Τζόρτζια Μελόνι απάντησε θέτοντας ευθέως το ζήτημα της δημόσιας τάξης: «Το να διαδηλώνεις αποτελεί δικαίωμα, το να καταστρέφεις τις πόλεις όχι». Σύμφωνα με τον νεότερο απολογισμό που μεταδίδει η Ζούγκλα, στα επεισόδια του Σαββάτου τραυματίστηκαν τουλάχιστον 40 διαδηλωτές και δύο αστυνομικοί.
Παράλληλα, η πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση συνεχίζεται. Στη Ρώμη πραγματοποιήθηκε μεγάλη κινητοποίηση του συνδικάτου CGIL, με τον γραμματέα του, Μαουρίτσιο Λαντίνι, να ανακοινώνει γενική απεργία για τις 20 Νοεμβρίου. Διαδήλωση κατά της ακρίβειας πραγματοποιήθηκε και στο Τορίνο.
Το πολιτικό ερώτημα είναι ποιος ωφελείται όταν τα κοινωνικά αιτήματα επισκιάζονται από εικόνες καταστροφής. Η αριστερά όπως στην Γαλλία και πριν λίγες ημέρες στην Ισπανία παίζει το δυνατό της χαρτί: τις… «κοινωνικές εξεγέρσεις» προσπαθώντας να εκμεταλευθεί, τα προσκείμενα σε αυτήν συνδικάτα, λαθρομετανάστες, ΜΚΟ και διάφορες "προοδευτικές" δυνάμεις. Η Μελόνι θα κληθεί τώρα να αποδείξει αν μπορεί να αντέξει σε μία τέτοια σύγκρουση…
Ε.
