Κοινοβουλευτική παρέμβαση για τα ηλικιακά όρια φιλοξενίας παιδιών και τις απαιτήσεις στελέχωσης των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών κατέθεσε ο Βουλευτής ΝΙΚΗΣ Πιερίας, κ. Κομνηνός Δελβερούδης, απευθύνοντας ερώτηση προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειαςκαι τον Υπουργό Εσωτερικών.
Αφορμή αποτελεί...
η
Υπουργική Απόφαση 21882/2026, με την οποία μειώνεται από τα 2,5 στα 2
έτη το ηλικιακό όριο ένταξης παιδιών σε παιδικά τμήματα ιδιωτικών
μονάδων προσχολικής αγωγής, χωρίς να προβλέπεται αντίστοιχη αλλαγή στο
πλαίσιο λειτουργίας των δημοτικών σταθμών.
Όπως επισημαίνεται στην ερώτηση, η διατήρηση διαφορετικών ηλικιακών ορίων δημιουργεί άνισες δυνατότητες οργάνωσης μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών δομών. Μάλιστα, σε δήμους όπου η ζήτηση για θέσεις φιλοξενίας παιδιών υπερβαίνει τη διαθέσιμη δυναμικότητα, η δυνατότητα ένταξης παιδιών από την ηλικία των δύο ετών σε παιδικά τμήματα θα μπορούσε, υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις, να συμβάλει στην καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων θέσεων και στην εξυπηρέτηση περισσότερων οικογενειών.
Διαφοροποιήσεις καταγράφονται και στις απαιτήσεις στελέχωσης. Ενδεικτικά, για 9 έως 12 βρέφη προβλέπονται δύο εργαζόμενοι σε ιδιωτική μονάδα, έναντι τριών εργαζομένων σε δημοτικό βρεφικό τμήμα δυναμικότητας έως 12 βρεφών. Αντίστοιχα, για έως 25 νήπια προβλέπεται ένας εργαζόμενος σε ιδιωτική μονάδα, έναντι δύο εργαζομένων σε δημοτικό παιδικό τμήμα.
Οι διαφορές αυτές εγείρουν ερωτήματα για το λειτουργικό κόστος, την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και την ανάγκη διαμόρφωσης ενός συνεκτικού πλαισίου λειτουργίας, το οποίο θα διασφαλίζει την ασφάλεια των παιδιών και την ποιότητα της προσχολικής φροντίδας, χωρίς αδικαιολόγητες αποκλίσεις μεταξύ των δύο κατηγοριών δομών.
Με την κοινοβουλευτική του παρέμβαση, ο κ.Δελβερούδης ζητά από τα συναρμόδια Υπουργεία να διευκρινίσουν γιατί δεν επεκτάθηκε η νέα ηλικιακή ρύθμιση στους δημοτικούς σταθμούς, εάν προτίθενται να αναθεωρήσουν τον Πρότυπο Κανονισμό Λειτουργίας τους και εάν έχουν αξιολογήσει τις επιπτώσεις των διαφορετικών απαιτήσεων στελέχωσης.
Η ενίσχυση των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών αποτελεί ουσιαστική κοινωνική ανάγκη. Η ισότιμη πρόσβαση των οικογενειών σε ποιοτικές υπηρεσίες προσχολικής αγωγής, η επαρκής αξιοποίηση των διαθέσιμων υποδομών και η διασφάλιση κατάλληλων συνθηκών φροντίδας πρέπει να αποτελούν βασικές προτεραιότητες της πολιτείας.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Ερώτησης.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς 1. Την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Μιχαηλίδου Δόμνα
2. Τον Υπουργό Εσωτερικών, κ. Λιβάνιο Θεόδωρο
Θέμα: «Διαφορετικά ηλικιακά όρια ένταξης παιδιών και διαφορετικές απαιτήσεις στελέχωσης σε ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς»
Κυρία και κύριε Υπουργέ,
Η πρόσφατη Υπουργική Απόφαση 21882/2026 (ΦΕΚ Β΄ 6093/7.10.2026) τροποποίησε το κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας των ιδιωτικών μονάδων φροντίδας προσχολικής αγωγής και διαπαιδαγώγησης (Βρεφικών-Παιδικών-Βρεφονηπιακών Σταθμών, Μονάδων Απασχόλησης βρεφών και νηπίων), μειώνοντας από τα 2,5 στα 2 έτη το ηλικιακό όριο ένταξης των παιδιών σε παιδικά τμήματα.
Η ρύθμιση αυτή παρέχει στις ιδιωτικές δομές τη δυνατότητα να οργανώνουν με μεγαλύτερη ευελιξία τη λειτουργία των βρεφικών και παιδικών τμημάτων τους, υπό την προϋπόθεση της τήρησης των προβλεπόμενων όρων λειτουργίας και ασφάλειας.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη μεταβολή δεν επεκτάθηκε αυτομάτως στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, οι οποίοι εξακολουθούν να διέπονται από το ιδιαίτερο θεσμικό πλαίσιο που προβλέπεται, μεταξύ άλλων, στην ΚΥΑ 41087/2017 (ΦΕΚ Β΄ 4249/5.12.2017) και στο Π.Δ. 99/2017, όπως ισχύουν.
Ειδικότερα, ο Πρότυπος Κανονισμός Λειτουργίας των δημοτικών σταθμών εξακολουθεί να προβλέπει, ότι στους αποκλειστικά βρεφικούς σταθμούς γίνονται δεκτά παιδιά ηλικίας από 6 μηνών έως 2,5 ετών και στους παιδικούς σταθμούς παιδιά από την ηλικία των 2,5 ετών έως την ηλικία εγγραφής τους στην υποχρεωτική εκπαίδευση.
Ειδικότερα, σε Δήμους όπου η ζήτηση για θέσεις φιλοξενίας βρεφών και νηπίων υπερβαίνει τη διαθέσιμη δυναμικότητα, η δυνατότητα ένταξης παιδιών από την ηλικία των δύο ετών σε παιδικό τμήμα θα μπορούσε, υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις, να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στην οργάνωση των σταθμών και στην κατανομή των διαθέσιμων θέσεων. Αντίθετα, η διατήρηση διαφορετικών ηλικιακών ορίων ενδέχεται να περιορίζει τις αντίστοιχες δυνατότητες των δημοτικών δομών.
Περαιτέρω, η Υ.Α. 21882/2026 εισάγει διαφοροποιήσεις και στις απαιτήσεις στελέχωσης των ιδιωτικών μονάδων προσχολικής αγωγής, προβλέποντας κλιμακωτές αναλογίες προσωπικού ανάλογα με τον αριθμό των φιλοξενούμενων παιδιών, καθώς και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τη δυνατότητα προσμέτρησης του διευθυντή στη στελέχωση της μονάδας.
Ενδεικτικά, για τη φιλοξενία έως 8 βρεφών σε ιδιωτική μονάδα προβλέπεται ένας (1) βρεφονηπιοκόμος, ενώ για 9 έως 12 βρέφη προβλέπονται δύο (2) εργαζόμενοι. Αντίθετα, σύμφωνα με το άρθρο 8 της ΚΥΑ 41087/2017, σε κάθε βρεφικό τμήμα δημοτικού σταθμού δυναμικότητας έως 12 βρεφών προβλέπονται δύο (2) παιδαγωγοί και ένας (1) βοηθός, δηλαδή συνολικά τρεις (3) εργαζόμενοι. Αντίστοιχες διαφοροποιήσεις εμφανίζονται και στα παιδικά τμήματα, καθώς για δυναμικότητα έως 25 νηπίων προβλέπεται στις ιδιωτικές μονάδες ένας (1) νηπιαγωγός, ενώ στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς προβλέπονται ένας (1) παιδαγωγός και ένας (1) βοηθός.
Οι διαφοροποιήσεις αυτές στις ελάχιστες απαιτήσεις στελέχωσης ενδέχεται να επηρεάζουν το λειτουργικό κόστος, την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και την ευελιξία οργάνωσης των ιδιωτικών δομών σε σχέση με τους δημοτικούς σταθμούς. Καθίσταται, συνεπώς, αναγκαίο να εξεταστεί κατά πόσο οι διαφορετικές απαιτήσεις δικαιολογούνται από αντικειμενικά λειτουργικά κριτήρια και εάν διαμορφώνονται συγκρίσιμοι όροι λειτουργίας μεταξύ των δύο κατηγοριών δομών, με πλήρη διασφάλιση της ασφάλειας και της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας.
Η διαφορετική αυτή αντιμετώπιση δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την ισοτιμία του κανονιστικού πλαισίου που διέπει τις δημόσιες και τις ιδιωτικές δομές προσχολικής αγωγής.
Οι δημοτικοί παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί αποτελούν βασικό πυλώνα κοινωνικής πολιτικής της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς συμβάλλουν στην ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών, διευκολύνουν τους εργαζόμενους γονείς και εξασφαλίζουν πρόσβαση σε υπηρεσίες προσχολικής αγωγής ανεξάρτητα από την οικονομική δυνατότητα κάθε οικογένειας. Για τον λόγο αυτό, η ενίσχυση της λειτουργικότητας και της δυναμικότητάς τους δεν αποτελεί απλώς διοικητικό ζήτημα, αλλά ουσιαστική κοινωνική ανάγκη, ιδίως σε περιοχές με αυξημένη ζήτηση και περιορισμένες διαθέσιμες θέσεις.
Όπως επισημαίνεται στην ερώτηση, η διατήρηση διαφορετικών ηλικιακών ορίων δημιουργεί άνισες δυνατότητες οργάνωσης μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών δομών. Μάλιστα, σε δήμους όπου η ζήτηση για θέσεις φιλοξενίας παιδιών υπερβαίνει τη διαθέσιμη δυναμικότητα, η δυνατότητα ένταξης παιδιών από την ηλικία των δύο ετών σε παιδικά τμήματα θα μπορούσε, υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις, να συμβάλει στην καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων θέσεων και στην εξυπηρέτηση περισσότερων οικογενειών.
Διαφοροποιήσεις καταγράφονται και στις απαιτήσεις στελέχωσης. Ενδεικτικά, για 9 έως 12 βρέφη προβλέπονται δύο εργαζόμενοι σε ιδιωτική μονάδα, έναντι τριών εργαζομένων σε δημοτικό βρεφικό τμήμα δυναμικότητας έως 12 βρεφών. Αντίστοιχα, για έως 25 νήπια προβλέπεται ένας εργαζόμενος σε ιδιωτική μονάδα, έναντι δύο εργαζομένων σε δημοτικό παιδικό τμήμα.
Οι διαφορές αυτές εγείρουν ερωτήματα για το λειτουργικό κόστος, την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και την ανάγκη διαμόρφωσης ενός συνεκτικού πλαισίου λειτουργίας, το οποίο θα διασφαλίζει την ασφάλεια των παιδιών και την ποιότητα της προσχολικής φροντίδας, χωρίς αδικαιολόγητες αποκλίσεις μεταξύ των δύο κατηγοριών δομών.
Με την κοινοβουλευτική του παρέμβαση, ο κ.Δελβερούδης ζητά από τα συναρμόδια Υπουργεία να διευκρινίσουν γιατί δεν επεκτάθηκε η νέα ηλικιακή ρύθμιση στους δημοτικούς σταθμούς, εάν προτίθενται να αναθεωρήσουν τον Πρότυπο Κανονισμό Λειτουργίας τους και εάν έχουν αξιολογήσει τις επιπτώσεις των διαφορετικών απαιτήσεων στελέχωσης.
Η ενίσχυση των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών αποτελεί ουσιαστική κοινωνική ανάγκη. Η ισότιμη πρόσβαση των οικογενειών σε ποιοτικές υπηρεσίες προσχολικής αγωγής, η επαρκής αξιοποίηση των διαθέσιμων υποδομών και η διασφάλιση κατάλληλων συνθηκών φροντίδας πρέπει να αποτελούν βασικές προτεραιότητες της πολιτείας.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Ερώτησης.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς 1. Την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Μιχαηλίδου Δόμνα
2. Τον Υπουργό Εσωτερικών, κ. Λιβάνιο Θεόδωρο
Θέμα: «Διαφορετικά ηλικιακά όρια ένταξης παιδιών και διαφορετικές απαιτήσεις στελέχωσης σε ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς»
Κυρία και κύριε Υπουργέ,
Η πρόσφατη Υπουργική Απόφαση 21882/2026 (ΦΕΚ Β΄ 6093/7.10.2026) τροποποίησε το κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας των ιδιωτικών μονάδων φροντίδας προσχολικής αγωγής και διαπαιδαγώγησης (Βρεφικών-Παιδικών-Βρεφονηπιακών Σταθμών, Μονάδων Απασχόλησης βρεφών και νηπίων), μειώνοντας από τα 2,5 στα 2 έτη το ηλικιακό όριο ένταξης των παιδιών σε παιδικά τμήματα.
Η ρύθμιση αυτή παρέχει στις ιδιωτικές δομές τη δυνατότητα να οργανώνουν με μεγαλύτερη ευελιξία τη λειτουργία των βρεφικών και παιδικών τμημάτων τους, υπό την προϋπόθεση της τήρησης των προβλεπόμενων όρων λειτουργίας και ασφάλειας.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη μεταβολή δεν επεκτάθηκε αυτομάτως στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, οι οποίοι εξακολουθούν να διέπονται από το ιδιαίτερο θεσμικό πλαίσιο που προβλέπεται, μεταξύ άλλων, στην ΚΥΑ 41087/2017 (ΦΕΚ Β΄ 4249/5.12.2017) και στο Π.Δ. 99/2017, όπως ισχύουν.
Ειδικότερα, ο Πρότυπος Κανονισμός Λειτουργίας των δημοτικών σταθμών εξακολουθεί να προβλέπει, ότι στους αποκλειστικά βρεφικούς σταθμούς γίνονται δεκτά παιδιά ηλικίας από 6 μηνών έως 2,5 ετών και στους παιδικούς σταθμούς παιδιά από την ηλικία των 2,5 ετών έως την ηλικία εγγραφής τους στην υποχρεωτική εκπαίδευση.
Ειδικότερα, σε Δήμους όπου η ζήτηση για θέσεις φιλοξενίας βρεφών και νηπίων υπερβαίνει τη διαθέσιμη δυναμικότητα, η δυνατότητα ένταξης παιδιών από την ηλικία των δύο ετών σε παιδικό τμήμα θα μπορούσε, υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις, να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία στην οργάνωση των σταθμών και στην κατανομή των διαθέσιμων θέσεων. Αντίθετα, η διατήρηση διαφορετικών ηλικιακών ορίων ενδέχεται να περιορίζει τις αντίστοιχες δυνατότητες των δημοτικών δομών.
Περαιτέρω, η Υ.Α. 21882/2026 εισάγει διαφοροποιήσεις και στις απαιτήσεις στελέχωσης των ιδιωτικών μονάδων προσχολικής αγωγής, προβλέποντας κλιμακωτές αναλογίες προσωπικού ανάλογα με τον αριθμό των φιλοξενούμενων παιδιών, καθώς και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τη δυνατότητα προσμέτρησης του διευθυντή στη στελέχωση της μονάδας.
Ενδεικτικά, για τη φιλοξενία έως 8 βρεφών σε ιδιωτική μονάδα προβλέπεται ένας (1) βρεφονηπιοκόμος, ενώ για 9 έως 12 βρέφη προβλέπονται δύο (2) εργαζόμενοι. Αντίθετα, σύμφωνα με το άρθρο 8 της ΚΥΑ 41087/2017, σε κάθε βρεφικό τμήμα δημοτικού σταθμού δυναμικότητας έως 12 βρεφών προβλέπονται δύο (2) παιδαγωγοί και ένας (1) βοηθός, δηλαδή συνολικά τρεις (3) εργαζόμενοι. Αντίστοιχες διαφοροποιήσεις εμφανίζονται και στα παιδικά τμήματα, καθώς για δυναμικότητα έως 25 νηπίων προβλέπεται στις ιδιωτικές μονάδες ένας (1) νηπιαγωγός, ενώ στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς προβλέπονται ένας (1) παιδαγωγός και ένας (1) βοηθός.
Οι διαφοροποιήσεις αυτές στις ελάχιστες απαιτήσεις στελέχωσης ενδέχεται να επηρεάζουν το λειτουργικό κόστος, την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και την ευελιξία οργάνωσης των ιδιωτικών δομών σε σχέση με τους δημοτικούς σταθμούς. Καθίσταται, συνεπώς, αναγκαίο να εξεταστεί κατά πόσο οι διαφορετικές απαιτήσεις δικαιολογούνται από αντικειμενικά λειτουργικά κριτήρια και εάν διαμορφώνονται συγκρίσιμοι όροι λειτουργίας μεταξύ των δύο κατηγοριών δομών, με πλήρη διασφάλιση της ασφάλειας και της ποιότητας της παρεχόμενης φροντίδας.
Η διαφορετική αυτή αντιμετώπιση δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την ισοτιμία του κανονιστικού πλαισίου που διέπει τις δημόσιες και τις ιδιωτικές δομές προσχολικής αγωγής.
Οι δημοτικοί παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί αποτελούν βασικό πυλώνα κοινωνικής πολιτικής της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς συμβάλλουν στην ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών, διευκολύνουν τους εργαζόμενους γονείς και εξασφαλίζουν πρόσβαση σε υπηρεσίες προσχολικής αγωγής ανεξάρτητα από την οικονομική δυνατότητα κάθε οικογένειας. Για τον λόγο αυτό, η ενίσχυση της λειτουργικότητας και της δυναμικότητάς τους δεν αποτελεί απλώς διοικητικό ζήτημα, αλλά ουσιαστική κοινωνική ανάγκη, ιδίως σε περιοχές με αυξημένη ζήτηση και περιορισμένες διαθέσιμες θέσεις.
Για τους ανωτέρω λόγους ερωτάσθε, κυρία και κύριε Υπουργέ:
1)
Για ποιους λόγους η μείωση του ηλικιακού ορίου από τα
2,5 στα 2 έτη, που θεσπίστηκε με την Υ.Α. 21882/2026 για τις ιδιωτικές
μονάδες προσχολικής αγωγής, δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη τροποποίηση
του πλαισίου λειτουργίας των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών
σταθμών;
2) Προτίθενται τα συναρμόδια Υπουργεία να τροποποιήσουν τον Πρότυπο Κανονισμό Λειτουργίας των δημοτικών σταθμών, ώστε να παρέχεται και σε αυτούς η δυνατότητα ένταξης παιδιών από την ηλικία των δύο ετών σε παιδικά τμήματα, με την τήρηση των αναγκαίων προδιαγραφών ασφάλειας, στελέχωσης και παιδαγωγικής επάρκειας; Εάν όχι, ποιοι είναι οι λόγοι που δικαιολογούν τη διατήρηση της διαφορετικής ρύθμισης;
3) Έχει αξιολογηθεί η επίδραση της συγκεκριμένης διαφοροποίησης στη διαχείριση της δυναμικότητας των δημοτικών σταθμών, ιδίως σε δήμους όπου η ζήτηση υπερβαίνει τις διαθέσιμες θέσεις;
4) Για ποιους λόγους προβλέπονται διαφορετικές ελάχιστες απαιτήσεις στελέχωσης μεταξύ ιδιωτικών και δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την πρόβλεψη δύο εργαζομένων για 9 έως 12 βρέφη σε ιδιωτική μονάδα έναντι τριών εργαζομένων σε δημοτικό βρεφικό τμήμα δυναμικότητας έως 12 βρεφών, καθώς και ενός εργαζομένου για έως 25 νήπια σε ιδιωτική μονάδα έναντι δύο εργαζομένων σε δημοτικό παιδικό τμήμα; Έχουν αξιολογηθεί οι επιπτώσεις των διαφορών αυτών στο λειτουργικό κόστος, στην αξιοποίηση του προσωπικού και στην ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας;
5) Ποια μέτρα προτίθενται να λάβουν τα συναρμόδια Υπουργεία, ώστε να αποφεύγονται αδικαιολόγητες διαφοροποιήσεις μεταξύ δημοτικών και ιδιωτικών δομών ως προς τη στελέχωση, τις δυνατότητες οργάνωσης των ηλικιακών τμημάτων και την εξυπηρέτηση των οικογενειών;
Ο ερωτών Βουλευτής
Κομνηνός Δελβερούδης
2) Προτίθενται τα συναρμόδια Υπουργεία να τροποποιήσουν τον Πρότυπο Κανονισμό Λειτουργίας των δημοτικών σταθμών, ώστε να παρέχεται και σε αυτούς η δυνατότητα ένταξης παιδιών από την ηλικία των δύο ετών σε παιδικά τμήματα, με την τήρηση των αναγκαίων προδιαγραφών ασφάλειας, στελέχωσης και παιδαγωγικής επάρκειας; Εάν όχι, ποιοι είναι οι λόγοι που δικαιολογούν τη διατήρηση της διαφορετικής ρύθμισης;
3) Έχει αξιολογηθεί η επίδραση της συγκεκριμένης διαφοροποίησης στη διαχείριση της δυναμικότητας των δημοτικών σταθμών, ιδίως σε δήμους όπου η ζήτηση υπερβαίνει τις διαθέσιμες θέσεις;
4) Για ποιους λόγους προβλέπονται διαφορετικές ελάχιστες απαιτήσεις στελέχωσης μεταξύ ιδιωτικών και δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την πρόβλεψη δύο εργαζομένων για 9 έως 12 βρέφη σε ιδιωτική μονάδα έναντι τριών εργαζομένων σε δημοτικό βρεφικό τμήμα δυναμικότητας έως 12 βρεφών, καθώς και ενός εργαζομένου για έως 25 νήπια σε ιδιωτική μονάδα έναντι δύο εργαζομένων σε δημοτικό παιδικό τμήμα; Έχουν αξιολογηθεί οι επιπτώσεις των διαφορών αυτών στο λειτουργικό κόστος, στην αξιοποίηση του προσωπικού και στην ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας;
5) Ποια μέτρα προτίθενται να λάβουν τα συναρμόδια Υπουργεία, ώστε να αποφεύγονται αδικαιολόγητες διαφοροποιήσεις μεταξύ δημοτικών και ιδιωτικών δομών ως προς τη στελέχωση, τις δυνατότητες οργάνωσης των ηλικιακών τμημάτων και την εξυπηρέτηση των οικογενειών;
Ο ερωτών Βουλευτής
Κομνηνός Δελβερούδης
